Gert Jan Hoekstra: ‘Ik heb mij in de Wijk nooit een vreemde eend in de bijt gevoeld.’

Voetbaltrainer Gert Jan Hoekstra uit Hoogeveen keert terug bij Wacker

Gert Jan Hoekstra: ‘Ik heb mij in de Wijk nooit een vreemde eend in de bijt gevoeld.’ Gerrit Boer

Hoogeveen/de Wijk - „Hij staat boven op zolder, in het zicht bij de computerhoek. Een mooi plekje”, zegt Gert Jan Hoekstra over het ingelijste shirt van Wacker, dat hij bij zijn afscheid in 2015 kreeg. Volgend voetbalseizoen keert hij terug in de Wijk, want oude liefde roest niet.

Hoekstra heeft zijn pauze wat opgeschoven om honderduit te vertellen over zijn band met Wacker en alles daaromheen. Sinds oktober werkt de Hoogevener in Staphorst bij Atelier 49. „Ik ben aangesteld als Operationeel Productie Planner en het bevalt tot nu toe erg goed. Ik ben terechtgekomen bij een echt familiebedrijf en voel mij als een vis in het water.”

Meteen verkocht

Eenzelfde gevoel heeft hij bij Wacker. Hoekstra maakt in 2012 voor het eerst kennis met deze club en is meteen verkocht. „Ik begon aan mijn eerste klus als hoofdtrainer en de klik was er vrijwel meteen. Ik heb mij in de Wijk nooit een vreemde eend in de bijt gevoeld. Deels komt dat natuurlijk door hoe je er zelf in staat, maar het gaat er ook om hoe een club met mensen omgaat. Mijn vrouw en kinderen gingen regelmatig mee naar thuiswedstrijden en werden altijd enthousiast ontvangen. Zulke dingen zeggen heel veel. Wacker was en is voor ons een warm bad.”

In zijn eerste seizoen in de Wijk schrijft Hoekstra historie met het eerste elftal. Via de nacompetitie wordt promotie naar de tweede klasse bewerkstelligd. Een ongekende prestatie voor de kleine dorpsclub. „Bij mijn entree heb ik meteen gezegd dat we van de eigen kracht zouden uitgaan en ons niet meer zouden gaan aanpassen aan tegenstanders. In het begin was dat even lastig, want je gaat wat anders verwachten van spelers. Maar op een gegeven moment kwamen we in zo’n flow terecht dat we onszelf bijna onoverwinnelijk achtten. De finalewedstrijden tegen Roden in de nacompetitie waren onvergetelijk. Uit winnen met 4-3 en thuis na verlenging aan het langste eind trekken. Ja, daar denk ik met veel plezier aan terug.”

Loodzwaar

Het daaropvolgende seizoen in de tweede klasse is logischerwijs loodzwaar. Wacker degradeert uiteindelijk en dat is conform de verwachtingen. „Ik weet nog wel dat we na dertien wedstrijden slechts op één puntje stonden”, vertelt Hoekstra. „En dat nota bene tegen Dieze West, dat later kampioen zou worden. We hebben na de winterstop nog wel een aardige serie neergezet, maar dat was te laat om nog in aanmerking te komen voor handhaving. Desondanks is er vrijwel geen onvertogen woord gevallen dat seizoen. Het was een lastig, maar ook prachtig jaar.”

Na zijn vertrek bij Wacker in 2015 probeert Hoekstra bij vv Ruinerwold ook iets moois neer te zetten. Zijn avontuur eindigt anderhalf jaar later echter abrupt, wegens privéomstandigheden. „Mijn vrouw heeft in oktober 2017 een zwaar auto-ongeluk gehad en moest twee zware operaties ondergaan. Een heftige periode, ook voor onze drie opgroeiende kinderen. Ik was toen werkzaam bij PostNL en gelukkig kon ik veel thuiswerken, om zo veel mogelijk ondersteuning te bieden. Met mijn vrouw gaat het inmiddels weer goed. Ze heeft aan het ongeluk een whiplash en schouderproblemen overgehouden. Verder houdt ze zich prima staande. Ik ben trots op haar en als gezin hebben we die tijd goed doorstaan.”

Plezier

Wel houdt Hoekstra binding met het voetbal door bij De Weide in zijn woonplaats actief te zijn in de jeugdopleiding. Zo traint hij onder meer het jeugdteam van zoontje Levi. „De Onder 11-4. Wel een mooi verhaal, want Levi had nooit zo veel met voetbal. Pas vorig jaar tijdens een vakantie in Kroatië viel het kwartje. Nu is hij bloedfanatiek en heeft hij plezier. Dat is het allerbelangrijkste en zo sta ik er als trainer ook in. Anders moet je in de spiegel kijken en wat anders gaan doen.”

Visie

En dat plezier brengt Hoekstra nu terug bij Wacker, momenteel vierdeklasser. „Ik heb altijd contact gehouden met een aantal mensen. De club wil graag een stabiele derdeklasser worden en ik denk dat dat op termijn zeker mogelijk is. De huidige groep is een beetje vergelijkbaar met die uit mijn eerste periode. Een kern met ervaren jongens, aangevuld met talent. Mijn visie is niet veranderd. Altijd uitgaan van eigen kracht en verzorgd en met lef voetballen. Links en rechts zullen we vast weleens een draai om de oren krijgen, maar dat hoort bij het proces. Ik wil er het maximale uithalen en dat verwacht ik ook van de spelers. Laten we hopen dat we in deze coronacrisis in augustus met de volledige selectie op het veld kunnen staan. Ik kijk er echt naar uit”, aldus Hoekstra.

 

Martijn Visscher