Een kapster en een pedicure uit Zuidwolde die tijdelijk taartjes bakken, verkopen en zelf bezorgen. Links Seline van der Haar en rechts Maartje Klooster.

Kapster Maartje Klooster en pedicure Seline van der Haar uit Zuidwolde gooien het even over een andere boeg: monchoutaartjes

Een kapster en een pedicure uit Zuidwolde die tijdelijk taartjes bakken, verkopen en zelf bezorgen. Links Seline van der Haar en rechts Maartje Klooster. Foto: Artizzl Media / Peter Nefkens

Maartje Klooster is kapster, Seline van der Haar pedicure. Ze komen allebei uit Zuidwolde en zijn hartsvriendinnen, maar nu zijn ze ook zakenpartner geworden.

Niets met een weelderige haardos die in model moet worden gebracht of voeten die vertroeteld moeten worden, maar een heuse taartjesservice brengt nu toch wat geld in het laatje.

Corona hakt er ook voor deze beide zelfstandige ondernemers hard in, maar bij de pakken neerzitten, dat wilden ze niet. Het idee, tijdens een van de dagelijkse wandelingen ontstaan, om monchoutaartjes in een potje te gaan verkopen, is als een smulbom ingeslagen in Zuidwolde en wijde omgeving.

Ze hebben er in iets meer dan een week tijd al meer dan 400 gemaakt en verkocht en, afhankelijk van de duur van de huidige lockdown, gaan ze nog gerust even door. Iedereen is laaiend enthousiast. Over het initiatief, maar ook over de kwaliteit. Tot aan sterrenkok Jarno Eggen van De Groene Lantaarn in Staphorst aan toe, die vorige week dertig taartjes kocht voor zijn mensen.

Uit het veld geslagen

Maartje heeft al 19 jaar een kapsalon aan huis, Seline is 17 jaar druk met haar eigen pedicuresalon. „In de eerste lockdown hebben we alle dagen hier in de tuin gesport omdat het zulk mooi weer was”, vertelt Seline. „Dat was allemaal geoorloofd, we wisten niet hoe lang het allemaal zou duren.” Maartje knikt: „Het voelde voor ons zelfs als een soort vakantie. Dat kan ook wel als je alle dagen keihard werkt en lange dagen maakt.”

In de tweede lockdown, nadat beide salons weer wat maanden open waren geweest, was het allemaal anders. „We waren echt even uit het veld geslagen en baalden enorm”, benadrukt Seline. „Ik was net 40 jaar geworden en de kerstdagen stonden voor de deur, de drukste periode in mijn salon”, baalt Maartje. „Waren we vrij met Kerstmis, maar dat voelde helemaal niet zo”, vult Seline aan.

De vriendinnen besloten vanaf dat moment iedere dag tien kilometer te wandelen. „Onderweg hadden we het erover dat er toch iets moest zijn wat we wél konden doen in deze lockdown. Met het verkopen van wat haarverf kom je er ook niet”, wist Maartje. Op woensdag 3 februari ging de kogel definitief door de kerk. „Taartjes! Monchou is altijd goed”, lacht Maartje nu. „In glazen potjes, mooi om weg te geven”, vult Seline naadloos aan. „We wilden de horeca hier niet mee in de wielen rijden, maar dat gebeurt ook niet”, vindt Maartje. „Die bezorgt geen taartjes.”

Valentijsdag

En het ging direct los, want de volgende dag stonden ze al in de keuken bij Maartje thuis aan de Middelveenseweg. Dagen achter elkaar waarin Seline haar eigen gezin nauwelijks zag. De taartjes werden gemaakt, keurig verpakt, van een handgeschreven tekst voorzien en zelf rondgebracht. De tamtam deed zijn werk goed, bestellingen kwamen van heinde en verre, tot uit Italië aan toe. Maartje glundert. „Dat was van een kleindochter die daar woont, voor haar oma uit Zuidwolde. Maar we hadden ook een jongedame uit Frankrijk die al haar familieleden in Zuidwolde wilde verrassen.”

In de dagen voor Valentijnsdag konden ze het werk bijna niet meer aan. In plaats van dat ze samen gingen bezorgen, splitsen hun wegen. „Seline reed met haar man en ik alleen”, sipt Maartje nu. „Dat was niet gezellig.” En niet alleen in Zuidwolde, maar ook in de wijde regio. Daarbij hadden ze ook nog pech met de sneeuwperiode. „De bestelde potjes kwamen maar niet binnen, terwijl wij steeds meer aanvragen voor monchoutaartjes kregen”, kijkt Seline terug. „We hebben toen na een tip contact gezocht met imkerij De Zwermkorf van Chris van der Veer. Die heeft ons gered en kwam 200 potjes zelf brengen. Echt geweldig”, juicht Maartje. „Hij had geen idee wie we waren, maar is nu al onze goede vriend.”

De beste kwaliteit

Het recept is geheim, de ingrediënten komen van vele verschillende winkels, omdat de baksters alleen voor de beste kwaliteit gingen. Het leverde enkel complimenten op. Jarno Eggen bestelde ze, maar ook middelbare school De Zeven Linden in Dedemsvaart wilde het personeel trakteren. Hoe lang het taartfeest nog voortduurt, hangt af van wat het kabinet beslist.

Wanneer hun zaken per 3 maart weer open mogen, dan is het klaar, maar als er nóg een maand sluiting volgt, dan komen er mogelijk zelfs speciale kindertaartjes. „Dit heeft voor ons een hoop levendigheid gebracht”, kijkt Maartje blij terug. Komend weekend gaan ze er weer vol voor, want er liggen nogal wat bestellingen te wachten.