Gerrit Vos uit Fort handelt bijna vijftig jaar in zoogdieren en vogels: 'Fort is het mooiste plaatsje van Nederland'

Gerrit Vos (73) uit Fort heeft al heel wat van de wereld gezien. Hij runt samen met dochter Annemiek en schoonzoon Alfred Breeding Farm Snavelhof BV, dat handelt in zoogdieren en vogels. Wat begon als een kleinschalige fokkerij van siereenden is uitgebreid tot een groothandel in diverse diersoorten. Vos levert vooral dieren aan dierentuinen en verzorgt diertransporten over de hele wereld. „Als ik hier tussen de prachtige dieren loop denk ik: wat wil ik nou nog meer?”

Gerrit Vos handelt al 49 jaar in onder andere alpaca’s, zebra’s, wallaroes, Friese paarden, siervogels, antilopen, giraffes, kangoeroes en kamelen.

Gerrit Vos handelt al 49 jaar in onder andere alpaca’s, zebra’s, wallaroes, Friese paarden, siervogels, antilopen, giraffes, kangoeroes en kamelen. Foto: Gerrit Boer

Gerrit Vos zag het levenslicht in Dalfsen. „,Ik ben geboren op stand”, lacht hij. Hij werkte onder andere als chauffeur, waarna hij in 1975 een andere weg insloeg. Hij verhuisde naar een boerderij in Fort, waar hij begon met het fokken van siereenden. „Mijn vrouw en ik woonden in het mooiste huisje van het dorp in het mooiste plaatsje van Nederland. Als ik zeg dat ik uit Fort kom, komt meestal de vraag waar Fort ligt. Als je dat niet weet kun je beter terug naar de schoolbanken”, zegt Vos met luide stem. „We legden vijvers aan. Ik ging regelmatig op expeditie. We haalden bijvoorbeeld eieren van siereenden uit Alaska en Siberië. Mijn vrouw en ik hadden het werk in de vingers en bouwden een enorm netwerk op. We hebben veel relaties in de hele wereld. Vooral in Engeland hebben we veel vrienden. Toen we 25 jaar getrouwd waren zijn veel Engelsen bij ons feest geweest. Zij hebben ons aan veel leuke klanten geholpen.” Inmiddels heeft Breeding Farm Snavelhof zich gevestigd op een immens terrein van twintig hectare groot tussen Zuidwolde en Veeningen. Vos koopt dieren van dierentuinen en particulieren en probeert een goed thuis te vinden. Het gaat onder meer om alpaca’s, zebra’s, antilopen, kamelen, flamingo’s, ibissen, kangoeroes, giraffes, krokodillen, tapirs, Friese paarden, pony’s en vele soorten vogels. „Wij gaan de hele wereld over. Ik heb onlangs een pinguin gekocht en doorverkocht. Onlangs bood een dierentuin ons een schildpad van 150 kilo aan. Wij hebben een vrij goede naam. Wij proberen dan een goede plek voor de schildpad te vinden.”

Transport van dieren

Daarnaast verzorgt Vos transporten van dieren. „Wij adviseren hoe deze dieren het best getransporteerd kunnen worden. Van elk dier staat beschreven hoe het vervoerd moet worden. Als een dier niet fit is, gaat het niet mee. Bij grote zendingen gaan we altijd mee in het vliegtuig. Ook hebben we een vrachtauto met alles erop en eraan, die gespecialiseerd is voor dierenvervoer. Transport van dieren is aan allerlei regels gebonden. Wij zorgen ervoor dat het transport goed gebeurt. Onlangs hebben we een groep buffels naar Azië vervoerd per vliegtuig. Wij kijken erop toe dat bijvoorbeeld de temperatuur in de ruimtes goed is. Wij zorgen goed voor de dieren.” Als Gerrit Vos merkt dat een dier niet goed vervoerd wordt, grijpt hij in. „Laatst kocht een particulier een alpaca. De mevrouw wilde het dier achter in haar auto vervoeren. Dat laat ik niet toe, ze kreeg het dier niet mee. Een paar dagen later kwam ze weer en heeft ze een auto van ons geleend. Ik ben altijd recht voor zijn raap, maar eerlijk.”

‘Wild moet gereguleerd worden als er teveel is’

Tijdens de rondleiding beginnen we in zijn eigen tuin, waar rode ibissen, flamingo’s en een ara een plaats hebben. „Er lopen ook hazen in onze tuin. Ze zoeken het vertrouwen van mensen. De haas legt haar jongen in de tuin, want ze voelt dat het bij ons veilig is.” Vos constateert ook dat mussen riet uit het dak van zijn boerderij trekken. Een vos heeft schade aangericht aan zijn dieren en een procedure om daar iets aan te mogen doen, loopt nog. „Wild moet wel gereguleerd worden als er teveel is. Een dier heeft een recht, maar we moeten het ook weer niet overdrijven.” De ara begint pas te praten als wij ons al weer omgedraaid hebben en naar de schuur gaan. In de schuur van het huis vliegen zwaluwen af en aan. „Er zijn dertig nesten. Ze poepen overal, maar ik vind dat geen probleem, laat ze maar poepen. Iedere vogel heeft een bepaalde schoonheid. Wij kopen ook wel vogels van particulieren, want de meeste successen zitten in de achtertuinen, waar vogelliefhebbers hun vogels met ziel en zaligheid verzorgen.”

Gedomesticeerd

Vos roept even later een zeboe stier, die prompt vrolijk uit zijn nachtverblijf tevoorschijn komt. „Alle dieren hier zijn tam, ze zijn gedomesticeerd”, zegt hij. ,,Ze komen allemaal op je af als je het hok of het weiland ingaat. Ze zijn allemaal in gevangenschap geboren. Ze hebben niet zoveel ruimte als in het wild, maar de mensen kunnen ook niet allemaal vrij wonen. Wij moeten wel goed voor de dieren zorgen, ze geven veel liefde terug.” We lopen langs marmertalingen, pauwen, diverse soorten kraanvogels, zwanen, sierhoenders, watersiervogels en eenden. „Kijk, daar loopt een scholekster met haar jong. Zij broedt bij ons, want het dier voelt dat het beschermd is. Als de wulp bij ons komt broeden, besef ik dat het voorjaar er weer aankomt. Prachtig is dat, ik ben een dierenliefhebber, je moet wel van dieren houden, anders kun je dit werk niet doen. Het gaat echt niet alleen om geld, het gaat ook om passie voor dieren.”
Na de weilanden met wallaroes en Friese paarden gaan we de stallen binnen, waar we door 120 alpaca’s worden aangestaard. ,,Die gaan naar een dierentuin in Rusland. Als je ze plaagt kunnen ze spugen, anders niet.” Vos aait een tapir en loopt langs elandantilopen en zebra’s. „De zebra’s gaan naar Maleisië. Vroeger kostte een zebra 2000 euro, maar nu 7000 euro.” In een weiland lopen ook enkele koeien. ,,Die houden we voor het vlees. We moeten wel eten, ik hou van een lekker stukje vlees.”

‘Mijn hele leven is mijn hobby’

De inwoner van Fort geniet van zijn werk en denkt nog niet aan stoppen. Hij doet dit werk al bijna vijftig jaar en hij wordt in juli 74 jaar. ,,Mijn hele leven is mijn hobby. Wat wil je nog meer? Als ik hier tussen de dieren rondloop, dan hoef ik niet veel meer, hoor. De afgelopen drie weken hebben we het erg druk gehad met exporten, maar nu is het even wat rustiger. We hebben hier in Fort een geweldige plek, daar kan ik elke dag van genieten. Ik verricht nu geen activiteiten in het dorp, maar als ik iets kan betekenen voor de gemeenschap van Fort dan doe ik dat.”
Heel lang hebben Gerrit Vos, zijn vrouw, dochter Annemiek en schoonzoon Afred de groothandel gerund. Drie maanden geleden overleed Gerrits echtgenote. ,,We waren 55 jaar getrouwd.”