Zwarte spechten alweer actief in boswachterij Ruinen

De hazelaars aan de rand van het Bovenveen in boswachterij Ruinen staan al twee weken in bloei. De heldergele katjes kleuren fraai in de lage winterzon. De kale beuken langs de keienweg steken scherp af tegen de blauwe januarilucht. Op verschillende plekken in de bosrand scharrelen koolmezen door het dorre herfstblad.

Zwarte specht met jong, boswachterij Ruinen.

Zwarte specht met jong, boswachterij Ruinen. Foto: Hans Kruk

Een groepje boomklevers zit luidruchtig te schreeuwen in de toppen van de beuken. Hun heldere gekwetter schalt over het bos. Dan ineens weerklinkt een helder “Jèèhh, jèèhh, jèèhh”, gevolgd door een metaalachtig Kruuuh, kruuh, kruuh, kruuh”. De zwarte specht! Nu is het zaak om even rustig te kijken en te wachten tot hij zich verplaatst. En, jawel, het volgende moment zwenkt een grote zwarte schicht tussen de boomtoppen door. Aan het silhouet, het formaat – zo groot als een zwarte kraai - en vooral aan de golvende vlucht zie je direct dat dát een zwarte specht is. Mijn dag is goed en ook onze leerling bos- en natuurbeheer die mij vanmorgen helpt met het inventariseren, is enthousiast. Even verderop roept een tweede zwarte specht en alsof dat nog niet genoeg is, schalt er een derde exemplaar in het bosvak ernaast! Waar komen die zwarte spechten zo ineens vandaan?

Schaarse broedvogel

Nieuws

menu