'Welke idioot heeft er droogijs in het toilet gegooid'; Koelbloedige gezagvoerder voorkomt vliegramp | Luchtpost

De Douglas DC-8 was in de jaren zestig een veelgebruikt passagiersvliegtuig. Ook bij onze KLM. De DC-8 ‘Jet Trader’ was een speciale vrachtuitvoering. Foto: Gerrit Boxem

Nadat zijn oorspronkelijke ambitie om piloot te worden op de nieuwste passagiersvliegtuigen niet gerealiseerd kon worden, koos Patrick Smith voor het vrachtvliegen dat beheerst wordt door onregelmatige vluchtschema’s en het geluid van vorkheftrucks. Het zal ongeveer 30 jaar geleden geweest zijn dat deze vlieger als tweede piloot samen met twee collega’s een nachtvlucht maakte in een DC-8 vrachtvliegtuig dat was volgeladen met ananassen.

De Douglas DC-8 is tijdens de bewuste nacht onderweg van San Juan in Puerto Rico naar Cincinnati. Gebiologeerd door het kalmerende gedreun van de straalmotoren en het vredige geruis van de ijskoude wind langs de cockpitramen, zitten de drie bemanningsleden in de cockpit van de meer dan 40 jaar oude machine, voor zich uit te staren in de duisternis. Op een gegeven moment staat Smith op uit zijn stoel en loopt naar de vlak achter de cockpit gelegen ruimte waar een koelbox staan. Ook bevindt zich daar het toilet. Zijn plan is om een Cola Light te pakken. In een kartonnen doos die op de vloer staat bevinden zich de frisdranken in six-packs. De piloot opent zijn blikje Coke en besluit de overige blikjes in de koelbox te zetten. Als hij de blikjes frisdrank in de met zakjes ijs gevulde koelbox wil zetten, blijkt dat niet te passen omdat er teveel ijs in zit. Hij pakt een verpakt blok ijs eruit en sluit de box. Maar waar moet hij het overtollige ijs nu laten? Hij doet wat alle piloten zouden doen met overtollig ijs: dumpen in het toilet. Hij opent de verpakking en gooit het blok ijs in het toilet waar het belandt in de blauwachtige chemische substantie die je altijd aantreft in vliegtuigtoiletten en die onze ontlasting zo keurig kan afbreken. De piloot duwt op de doorspoelknop waarna het geheel uit zicht verdwijnt.

Vreemd geluid

Op datzelfde moment hoort hij opeens een vreemd geluid: een aanhoudend, diep en krachtig geborrel dat ergens vanuit het binnenste van het vliegtuig lijkt te komen. Wat zullen we nu beleven? Het geluid zwelt aan alsof er een aardbeving gaat plaatsvinden. Als de piloot zich omdraait ziet hij op de plaats waar eerst het toilet was, een bijna lichtgevende, blauwe fontein. Een zwellende stroom van toiletvloeistof die omhoog spuit om vervolgens neer te komen in alle vier de hoeken van de toiletruimte. Uit de top van deze uitbarstende vulkaan komt een zich over de vloer verspreidende deken van witte rook, alsof het de rookshow van een rockconcert betreft. De piloot kan voor het eerst in zijn leven letterlijk zijn ogen niet geloven. En plotseling realiseert hij zich wat er aan de hand is. Het was geen gewoon blok ijs dat hij in het toilet heeft gegooid, maar een blok zogeheten ‘droogijs’. Als je droogijs combineert met vloeistof komt er een turbulente, niet te stoppen chemische reactie op gang. Wat moet hij nu in vredesnaam doen? Straks vreet het spul zich een weg door de vloer. Gevolg: decompressie, gevolgd door een gigantische explosie waarna het vliegtuig in duizenden onherkenbare wrakstukken in zee zal vallen. De leden van de Commissie van Onderzoek zullen uiteindelijk teleurgesteld met hun hoofd schudden en de oorzaak van de vliegramp zal voor altijd onbekend blijven. Niemand zal ook maar vermoeden dat de oorzaak een exploderend toilet is geweest.

Stoere Noor

Gezagvoerder Jens, een stoere Noor met kort geknipt, grijs krullend haar, heeft ondertussen geen idee van wat er zich allemaal achter zijn rug afspeelt. Ontspannen stuurt hij de DC-8 in de richting van het Amerikaanse vasteland. De zon is al uren geleden ondergegaan, maar hij draagt nog steeds zijn Ray-Ban zonnebril. ‘Jens, kom snel. Je moet me helpen!’ Jens reageert ogenblikkelijk. Terwijl hij zijn riem losmaakt, vraagt hij de eerste piloot het stuur over te nemen. Jens heeft tijdens zijn lange loopbaan alles al een keer heeft meegemaakt: brand, motorpech, noodlandingen. Eenmaal buiten de cockpit wordt hij echter niet geconfronteerd met een van de getrainde rampscenario’s, maar met een bijna psychedelisch verschijnsel, samengesteld uit kleuren en rook. Een kokende, blauwe heksenketel die ondertussen de hele omgeving van een laag chemische vloeistof heeft voorzien. Even blijft hij verschrikt aan de grond genageld staan, maar dan wint zijn rust en zelfverzekerdheid het van de paniek. Hij wendt zich tot zijn tweede piloot en legt vaderlijk zijn hand op diens schouder, terwijl hij zegt: ‘Het komt goed’. Dan pakt hij resoluut een brandblusser van de wand en duwt het torpedovormige apparaat in de toiletpot. Het helpt. Eindelijk komt er een eind aan de eruptie van de blauwe vulkaan. Onze piloot staat er wat beteuterd bij te kijken. Na de landing staat al het grondpersoneel, geïnformeerd door de technische dienst van de betreffende vrachtmaatschappij, de vliegtuigbemanning grinnikend op te wachten. Je ziet ze denken: ‘Welke idioot gooit er nu droogijs in een vliegtuigtoilet?’ De wanden en vloer van de betreffende DC-8 zullen voor altijd een diepblauwe kleur hebben. Het busje dat de bemanning naar het pilotenonderkomen zal brengen komt voorrijden. Als de drie bemanningsleden instappen draait de chauffeur zich om en zegt: ‘En…wie was het?’

Nieuws

menu