Verrassing in een poppenwieg van een dode dennenboom

Larve van grijze ribbelboktor. Foto: Joop Verburg

Soms word je verrast door de ontdekking van iets nieuws. Op pad met een groepje mensen kwam één van de deelnemers ineens aan met een stuk schors van een dode dennenboom.

Aan de binnenkant van die schors was een ovaaltje te zien van een centimeter of drie doorsnede met daaromheen een kransje van “dorre grasjes”. Het vermoeden was dat het de schuilplek van de pop van een kever was. Toen we nog een stuk schors van die dode boom afhaalden zagen we onder die schors nog meer van die structuren. Het leken wel biezenmandjes. Toen we ineens ook larven vonden in zo’n mandje en zelfs een pop, werden die mandjes verheven tot poppenwiegjes. Het enthousiasme over onze ontdekking was groot en iedereen wilde het goed bekijken en fotograferen. Omdat je tegenwoordig de mogelijkheid hebt om direct via internet een foto te uploaden, kregen we bericht dat het ging om een boktor. Deze boktor heet grijze ribbelboktor en wordt soms ook gewone dennenboktor genoemd.

Complete ontwikkeling

De boktor legt eitjes onder de schors van dode bomen. Daaruit ontwikkelen zich larven die in de laag tussen schors en het harde hout eten en zo groeien tot ze zich verpoppen. Dat kan wel twee of drie jaar duren. Voordat ze gaan verpoppen maken ze niet van dode sprietjes maar van houtsplinters die ze zelf losmaken, de poppenwieg. Eenmaal volgroeid verbergen de larven zich daarin en verpoppen. Vaak vindt de volledige ontwikkeling tot boktor al in de herfst plaats, maar de grijze ribbelboktor wacht tot het voorjaar voordat hij naar buiten komt. Pas dan begint de cyclus opnieuw. Ons enthousiasme steeg naar een hoogtepunt toen we ook nog een volledig ontwikkelde grijze ribbelboktor in een van de poppenwiegjes zagen. We kregen in een keer de hele ontwikkeling van deze kever te zien en dat was voor iedereen een geweldige ervaring.


Nieuws

menu