Uitvaartvereniging Hollandscheveld: 100 jaar toewijding aan het laatste afscheid. Een jubileum voor een uitvaartvereniging, hoe ‘vier’ je dat?

Historicus Albert Metselaar publiceerde in februari in deze krant al een artikel over het oprichten van de uitvaartvereniging Hollandscheveld waarbij er veel discussie was over de signatuur waaronder deze zou moeten gaan opereren. Er werd op 23 februari 1922 gekozen voor een neutrale signatuur. Een woelig begin van een vereniging die nu nog steeds bestaat en met haar 4274 leden ook nog eens de grootste vereniging van het dorp is.

Van achter naar voren Joop Zomer, Elsje Otten, Karin Meinen en Hetty Annen. Niet op de foto staan penningmeester Jaap de Jong, Klaas Otten, Bert Vos en Freddy Everts. Deze laatste is ook drager.

Van achter naar voren Joop Zomer, Elsje Otten, Karin Meinen en Hetty Annen. Niet op de foto staan penningmeester Jaap de Jong, Klaas Otten, Bert Vos en Freddy Everts. Deze laatste is ook drager. Foto: André Weima

Op het platteland was de organisatie van een begrafenis in handen van de buren. De directe buren links en rechts werden door de familie van een overlijden op de hoogte gebracht en door de buren werden alle verdere handelingen uitgevoerd: het lichaam afleggen, wassen en kleden, in de buurt en bij familie aanzeggen, het bestellen van de kist en het aanbrengen van witte lakens voor de ramen van het sterfhuis. Een reeks van ongeschreven regels trad in werking en de tijd die zeker de meest directe buren op zich moesten nemen, ging ten koste van hun dagelijkse werk en had daarmee ook direct gevolgen voor het inkomen. Niet werken, betekende niet betaald krijgen. In de jaren na de Spaanse griepepidemie (1918-1920) was er een zware wissel getrokken door deze burenplicht. Met de verdergaande industrialisatie werd het ook steeds moeilijker bij een overlijden het (fabrieks-)werk neer te leggen en de organisatie van een uitvaart ter hand te nemen.

Vervoersproblemen

Nieuws

menu