Taart voor fanatieke opruimster van zwerfafval

Een verdiende taart voor Berta Doldersum. André Weima

Hoogeveen - De Taart van de Week van Bakkerij Mulder is dit keer voor Berta Doldersum. De 66-jarige Hoogeveense heeft ‘m dik verdiend, al vindt ze zelf van niet. Al jarenlang gaat ze haar huis niet uit zonder plastic zak mee te nemen. Want komt ze onderweg, lopend of op de fiets, zwerfafval tegen, dan stopt ze geheid om het op te ruimen. Niet met een prikstok, ,,nee, daar kan ik niet mee overweg”, maar met haar blote handen. ,,Zodra ik thuis ben was ik gewoon m’n handen weer. En ach, je moet toch wat bacteriën opbouwen”, zegt ze laconiek.

Het opruimen is een soort verslaving geworden, bekent Berta. „Ik kan werkelijk geen blikje of papierje in de berm zien liggen. En als je eenmaal begint, kun je er niet meer mee stoppen.” Wanneer ze daar ooit mee begonnen is? Ze heeft geen idee. Zodra ze haar huis uit stapt, doet ze de check: huissleutel, zakdoek en plastic zak. Blijkt ze die laatste vergeten, dan gaat ze hoe dan ook weer naar binnen.

Hele middag op pad

Vorige week donderdag is de Hoogeveense zelfs een hele middag op pad gegaan, speciaal om zwerfvuil op te ruimen. Dit keer samen met haar zus. ,,We hebben gigantisch veel schik gehad”, vertelt ze nog nagenietend. Ze startten in de omgeving van de Middenveldweg. ,,Ik ben daar laatst langs gefietst en wilde het liefst mijn ogen dicht doen. Wat een troep lag daar. Belachelijk gewoon. Ik kon er ‘s nachts zelfs bijna niet van slapen. Ik ben niet gelovig maar zeg dan wel: ‘Dit doe je niet in de tuin van God’. Aangezien wij met die coronatoestanden thuis nu wel zijn uitgepoetst zijn mijn zus en ik samen op pad gegaan. Zij met de prikker, ik met mijn handen.”

Ze kregen heel wat reacties van voorbijgangers, zoals ‘Goed bezig dames!’ „Wij antwoordden steevast: ‘stap gerust af, we hebben plastic zakken genoeg’.” Dat ze genoeg zakken hadden was min of meer toeval, omdat in de buurt een medewerker van de gemeente aan het werk was met een kar. ,,Wij hebben hem gevraagd of wij onze zakken afval aan hem mochten meegeven in zijn kar. Dat mocht! En we kregen gelijk nieuwe, schone zakken van hem.” In totaal hebben de beide dames die middag zeven afvalzakken vol vuilnis bij elkaar geraapt.

Rare vondsten

,,Het is meer dan verschrikkelijk hoeveel zwerfvuil er overal ligt. Soms stap ik tijdens een tocht wel dertig tot veertig keer van de fiets af. Ik begrijp niet dat je het in je hoofd haalt om rotzooi op straat te gooien. Het verbaast je wat je allemaal tegenkomt, zoals een vol flesje sap en een nog volle fles wijn. Ik kan er wel een boek over schrijven. En het is trouwens echt niet alleen de jeugd. Vaak blijken 60’ers en 70’ers de boosdoeners.” Nee, de Hoogeveense spreekt mensen niet rechtstreeks op hun gedrag aan wanneer ze ziet dat zij afval op straat gooien, maar geeft zeker een subtiele hint. ,,Dan zeg ik: ‘ik neem het wel even mee hoor en gooi het in een afvalbak’.

Ongedierte

Sommigen verklaren haar voor gek. Berta moet er alleen maar om lachen. ,,Dat interesseert me namelijk niets.” Maakt het haar niet moedeloos soms? Ze antwoordt slechts: ,,Ligt er troep dan blijkt het makkelijker om daar wat bij te gooien. Is het netjes dan gebeurt dat minder snel. En vervuilde bermen trekken ongedierte aan. Dat moet je niet willen.”

Nieuws

menu