Ruben en Jolande de Boer uit Hoogeveen emigreren met hun vier kinderen naar Noorwegen: 'In Noorwegen staat het gezin op 1, dat spreekt ons aan'

Al sinds ze samen zijn dromen Ruben (35) en Jolande (32) de Boer uit Hoogeveen van verhuizen naar het Franse land. De idyllische paarse lavendelvelden trokken. Een aantal vakanties later bleek die droom vervlogen. De Franse mentaliteit en manier van leven past niet bij hen. Maar emigreren bleef in hun gedachten. Binnenkort gaat het alsnog gebeuren. Ze verruilen samen met hun vier kinderen, Levi van 10, Noël van 9, Sem van 7 en Noa van 5, én hun golden retriever Dobbey en pomeriaan Tyler Nederland voor Noorwegen.

Ruben en Jolande de Boer en hun vier kinderen gaan emigreren naar Noorwegen.

Ruben en Jolande de Boer en hun vier kinderen gaan emigreren naar Noorwegen. Foto: André Weima Fotografie

Ruben en Jolande hakten begin dit jaar de knoop definitief door. In september wilden ze vertrekken. Corona gooit echter roet in het eten. ,,De grens is nog dicht, waardoor we nog steeds niet op pad kunnen om ons te oriënteren. Er is nog zoveel te regelen.” En dus hebben ze hun vertrekdatum bijgesteld: maart 2022. ,,Maar kunnen we eerder weg, dan doen we dat.”

Steeds leger

Jolande en Ruben zitten aan de eetkamertafel in hun ruime woonkamer aan de Stationsstraat, die al steeds iets leger wordt. Want bijna alles wat er in staat is via Marktplaats te koop. Hun huis is reeds verkocht. Per 1 oktober moeten ze eruit. Een nieuw tijdelijk onderkomen hebben ze nog niet.

,,We laten het een beetje op z’n beloop. Het komt vast goed.” Ze zijn nuchter. ,,Of we het spannend vinden? Dat valt mee.” Hun eigen zaak, Hoveniersbedrijf Ruben de Boer, is begin april verkocht. Jolande werkte als verpleegkundige in de thuiszorg, maar heeft haar baan dit voorjaar opgezegd om de emigratie goed voor te bereiden.

Nee, aan het populaire tv-programma ‘Ik vertrek’ zouden ze nooit meedoen. Daarvoor zijn ze wellicht ook te goed voorbereid. Zo zijn ze al zeker anderhalf jaar de Noorse taal aan het leren. De witte papiertjes met daarop steeds één woord die overal in huis hangen, zijn niet te missen. Op de voordeur: inngangsdør, op de toiletdeur: toalett, op de eetkamertafel: spisebord, op de kast: skap. En ook Scandinavische Netflix-series bieden uitkomst. ,,De Noorse serie Occupied blijkt nog leuk te zijn ook”, vertelt Ruben met een lach.

Ze waren tot een paar jaar geleden nog nooit in Noorwegen geweest, maar zijn zich in het land gaan verdiepen. ,,Het mooie aan Noorwegen vinden wij dat het gezin op 1 staat. Je werkt in principe van 8 tot 16 uur en dan word je bij wijze van spreken niet een halfuur later door de baas gebeld om toch nog wat te doen”, vertelt Ruben. Zijn vrouw vult aan: ,,Het gaat zo snel met de kinderen, wij willen daar meer van genieten. En het lijkt ons heerlijk om met ons gezin in de natuur te zijn.”

‘Die reis werd bevestigd wat we er hoopten te vinden’

In de zomer van 2020 zouden ze drie weken met z’n zessen door Noorwegen rondtrekken. Door de coronacrisis ging dat niet door. Toen het nieuws kwam dat de grens van Noorwegen toch open ging, besloten ze halsoverkop een paar dagen later alsnog er naartoe te gaan. Het werd een rondreis van een dag of 10. ,,Die reis werd bevestigd wat we er hoopten te vinden. De mensen zijn heel gemoedelijk en vriendelijk en de natuur is er prachtig. Het klopte.” Ook de kinderen zijn enthousiast. ,,Zij vertrekken nog liever vandaag dan morgen”, weten hun ouders.

Eenmaal weer thuis hebben Ruben en Jolande het even laten bezinken. Zou het geen opwelling zijn? Het bleef kriebelen, waarna ze alles op een rij hebben gezet. Ook bezochten ze een emigratiedag speciaal gericht op Noorwegen. Op die manier kwamen ze in contact met de gemeente Årdal, op zo’n drie uur rijden van Bergen, waar beiden zelfs al een baan aangeboden kregen.

Omdat Levi suikerziekte type 1 heeft, waarbij bij complicaties een goed ziekenhuis in de nabijheid gewenst is, hebben Ruben en Jolande hun oog laten vallen op Gjøvik, gelegen op zo’n 2,5 uur rijden noordelijk van de hoofdstad Oslo. Ze hebben er al een woning gevonden die hen aanspreekt, maar om die te kunnen kopen moeten ze eerst een baan vinden.

Ruben toont foto’s van een idyllisch houten huis dat tegen een heuvel aan is gebouwd. Het uitzicht vanaf de veranda is adembenemend. De kavel beslaat 1 hectare. Naast de woning staat een kleiner houten huis dat prima dienst kan doen als vakantiewoning. ,,Ons plan is om een B&B te beginnen. Leuk voor familie en vrienden die ons bezoeken, maar ook voor andere Nederlanders die een rondreis maken.”

Ruben, die naast zijn werk als hovenier bij de brandweer Hoogeveen werkt, hoopt ook in de omgeving van Gjøvik als brandweerman en in de groenvoorziening aan de slag te kunnen. Jolande blijft eerst thuis voor een zo soepel mogelijke overgang voor de kinderen. Later hoopt zij in de zorg aan de slag te kunnen. ,,Maar moeten we iets ander doen, dan is dat ook prima.”

‘Gelukkig is Noorwegen de wereld niet uit’

Hoewel ze hun wens om te emigreren nooit kenbaar hadden gemaakt, keek menigeen er niet van op. Jolande: ,,Ze vinden het wel bij ons passen. Ze gunnen het ons ook, hoewel niet iedereen het natuurlijk even leuk vind. Gelukkig is Noorwegen de wereld niet uit.” Ruben: ,,We hebben ook een pot gereserveerd voor wanneer we onverwachts tussendoor terug moeten of willen. Binnen een dag kun je terug zijn.”

Wat ze het meest gaan missen? Jolande: ,,Onze familie en vrienden.” Ruben: ,,En de brandweer. We hebben een geweldige groep in Hoogeveen.” Of ze ooit weer naar Nederland terugkeren, is zeer de vraag. ,,Je neemt zo’n stap niet om daar nu al over na te denken. Maar valt het tegen, dan pakken we onze spullen en gaan door. Terug naar Nederland óf misschien wel naar een ander land.”

Wie de belevenissen van het gezin De Boer wil volgen, kan dat doen via de Facebookpagina Ruben Jolande de Boer.