Ongeneeslijk zieke chauffeur uit Hoogeveen wordt verrast met vrachtwagencolonne: 'Ik dacht dat ik droomde'

„Hij was overdonderd en emotioneel.” Dit zegt Damian Buning (22), die samen met veel anderen zaterdag zijn vader uit Hoogeveen een bijzondere dag bezorgde. Vader Enrico (48) is ongeneeslijk ziek. Om voor hem iets bijzonders te doen, reed de vrachtwagenchauffeur mee in een colonne vrachtwagens. „Ik dacht dat ik droomde”, vertelt hij na afloop.

Bij De Lichtmis ging Damians vader op de foto met familie en collega's.

Bij De Lichtmis ging Damians vader op de foto met familie en collega's. Foto: Cor Klok/Noah4All

De Hoogevener werkte zo’n veertien jaar bij Ambrosius Transporten bv in Hoogeveen. Hij vervoerde voor deze firma altijd betonijzer voor funderingen van panden, dus dat waren vooral lange ladingen tot 40 meter. In november 2019 werd bij de Hoogeveense vrachtwagenchauffeur borstkanker geconstateerd. Hij kreeg zware chemokuren, werd bestraald en geopereerd. Toen werd hij schoon verklaard.

Pijn tijdens Mud Masters

„Als hij beter zou zijn, dan was zijn doel om de Mud Masters Obstacle Run te lopen. Dit is een hindernisloop van zo’n 5 tot 6 kilometer met allemaal verschillende soorten hindernissen. Tijdens deze loop kreeg hij last van zijn heup en met pijn en moeite heeft hij de run uitgelopen”, vertelt Damian, die vrijwillig brandweerman is bij Brandweer Hoogeveen. De kanker bleek terug en februari dit jaar werd zijn vader ongeneeslijk ziek verklaard.

Sinds die tijd staat het leven van de familie op zijn kop. „Het is heel heftig. We leven met de dag”, zegt Damian. Gelukkig krijgt zijn vader speciale medicatie uit Amerika die levensverlengend zijn. „Of dat daadwerkelijk helpt? Daar is geen pijl op te trekken. Hij heeft wel minder pijnbestrijding nodig.” Een keer in de maand wordt bij zijn vader bloed afgenomen in het ziekenhuis om te kijken hoe het met hem gaat. „Dat is elke keer weer een spannend moment.”

Het idee voor deze tour met vrachtwagens kwam van Damian. „Ik zag een bericht van Noah4All op Facebook en heb mijn vader toen samen met mijn vriendin Jolien opgegeven.” De stichting Noah4All laat wensen van beroepschauffeurs met een terminale ziekte in vervulling gaan. Vaak hebben deze chauffeurs in het laatste stadium van hun leven nog specifieke wensen zoals bijvoorbeeld een laatste rit met oud-collega’s of een bezoek aan een favoriet chauffeurscafé waar ze nog even herinneringen kunnen ophalen.

Veel te jonge chauffeur

Andere wensen kunnen zijn een last run met showtrucks, een Truckstarfestival bezoeken of het chauffeursgevoel nog een keer beleven naast een chauffeur. „We kregen de vraag om een wens te organiseren voor deze veel te jonge chauffeur, 48 jaar, die helaas niet meer beter wordt”, vertelt David Slomp van Noah4All. „Zijn zoon heeft ons benaderd om hem nog één keer chauffeur te laten zijn. Daar draaien wij onze hand niet voor om.”

Damians vader zat zaterdagmorgen in de woonkamer toen hij een geel busje de straat in zag rijden. Die herkende hij gelijk, want deze busjes begeleiden exceptionele transporten zoals die van de Hoogeveense chauffer. „Ze begeleidden ook mijn vader dagelijks en dan hielpen ze bijvoorbeeld bij het rijden door binnensteden van Amsterdam en Utrecht”, legt 22-jarige zoon uit.

Toen pas viel het kwartje

De vader noemt dit het mooiste moment van de dag. „Ik stond voor het raam en zag in één keer de begeleidingsbus de stoep oprijden. Ik dacht dat ik droomde, dit kan niet. Toen keek ik naar buiten en zag ik een hele stoet vrachtwagens. Op dat moment besefte ik het nog niet. Ik keek mijn vrouw aan en die begon te huilen. Toen pas viel het kwartje.”

In totaal stonden drie begeleidingsbusjes en zeventien vrachtwagens van Ambrosius in de wijk Krakeel. Dat was een indrukwekkend gezicht en de hele buurt liep uit. De stoet reed een route die ging langs de brandweerkazerne in Hoogeveen, via Koekange en de Wijk naar het chauffeurscafé De Lichtmis in Zwolle. Damians vader reed mee in de vrachtwagen van zijn collega en goede vriend Bart. „Ik heb met veel collega’s nog contact, maar Bart heeft een speciaal plekje. Twee stoere kerels zaten in de wagen te huilen.”

Familie en vrienden langs de weg

Langs de weg zagen ze allemaal bekenden staan. „Mijn moeder had familie en vrienden uitgenodigd en die stonden met spandoeken langs de route”, vertelt Damian. Het was een hele happening. Zeker toen de colonne langs Brandweerkazerne Hoogeveen reed, waar alle wagens buiten stonden met sirenes aan en de jeugd in de houding.

De tour eindigde bij het chauffeurscafé voor eten en drinken. Daar kon de 48-jarige Hoogevener bijpraten met zijn collega’s. „We hebben ook mooie foto’s gemaakt. De vrachtwagens stonden in een halve cirkel met in het midden de wagen van de stichting en iedereen ervoor”, zegt hij. Daarna ging de hele stoet terug met dit keer Bart en en Damians vader voorop. Dat was niet zonder reden. „Ik dacht dat het al klaar was, maar vervolgens stonden al mijn collega’s me bij Ambrosius op te wachten.”

Nagenieten met foto’s en video’s

Damians vader kijkt terug op een bijzondere dag en zit nu nog na te genieten van alle foto’s en video’s die hij ziet via socials en WhatsApp. „Ik ben wel eens eerder verrast. Zo maakte ik al een keer een ritje met mijn zoon in een vrachtwagen van Ambrosius richting Veenoord. Dat was niet in mijn eigen vrachtwagen, want dat vind ik te confronterend. Die was er zaterdag ook niet bij.” De vader belde Damian na afloop: „Is het nu klaar met de verrassingen, vroeg ik hem lachend. Ik denk niet dat deze dag te overtreffen is. Ik wil iedereen bedanken die heeft geholpen, Noah4All, Ambrosius, de jeugdbrandweer, de Lichtmis en alle anderen.”