Na doodse stilte zijn merels terug in de tuin. Merel weer in de top drie van de tuinvogeltelling

Natuurcorrespondent Hero Moorlag vertelt wekelijks in de rubriek Groen & Doen over uiteenlopende onderwerpen op het gebied van flora en fauna. Dit keer schrijft hij over de merel.

Jong mannetje merel bij de pindakaaspot.

Jong mannetje merel bij de pindakaaspot. Foto: Hero Moorlag

De merel is terug van weggeweest. Schoorvoetend begint een mannetje ’s morgens te zingen op de dakgoot. Nog niet luid, maar toch. Een jong mannetje is de eerste die in het schemerdonker bij de pindakaaspot in het voederhuis zit. Twee vrouwtjes zijn elke dag aanwezig. We hopen op een broedgeval in de klimopheg. Als vanouds. Het lijkt erop dat merels het dodelijke usutuvirus hebben overwonnen. De epidemie bereikte in 2016 Nederland. Toen waren al tienduizenden merels in Duitsland gestorven. In 2017 bereikte het virus Drenthe. In 2018 broedde nog een merel in onze klimopheg. De jongen stierven. Niet door de ziekte, maar omdat de ouders door het virus geen kracht hadden de jongen te voeren. De laatste merel, een mannetje, zat ineengedoken op het tuinpad en stierf. In de herfst van 2018 begroef ik hem in de tuin. Nu zijn er weer merels. Waar ze vandaan komen? Geen idee.

Merelziekte

Nieuws

menu