Kunstenaar Hellen Paumen: 'Ik wilde het lijden van Maria uitdrukken'

Van 17 februari tot en met Pasen is er in het Spaarbankbos een kunstwandelroute uitgezet onder de naam ‘Boshaltes. Een eigentijdse kruisweg’. Veertien regionale kunstenaars verbonden zich aan dit project, een initiatief van de Protestantse Gemeente Pesse-Stuifzand-Fluitenberg. De komende weken stellen we de kunstenaars één voor één voor. Vandaag Boshalte 4: Hellen Paumen.

Met welk materiaal werk je het liefst en wat zijn belangrijke thema’s in jouw werk?

„Belangrijker dan welk materiaal ook is vooral het thema waaraan ik werk. Dat is bepalend voor het materiaal dat ik kies. En waar het object of installatie geplaatst gaat worden. Ik werk dus voornamelijk ruimtelijk en conceptueel.

Op dit moment werk ik vooral veel met klei en was. De mensfiguur zowel in klei als in was, studies in klei en was naar levend model, portretten en mensfiguren.

Aanleiding om me met de mensfiguur bezig te houden, was het thema van ‘Feest van de Geest’ van 2016: ‘Vrijheid van Geest’. Ik werd echt gefascineerd door de mensfiguur. Daar ben ik nu dus voornamelijk mee bezig. Ik ben echt gegrepen door de schoonheid van de mens. Het is heerlijk maar hard werken om tot een goed resultaat te komen, maar tevens bijna meditatief en rustgevend. Kijken en vormen. Ik maak ook wel schalen en vazen van klei, architectonische vormen etc. Deze beschilder ik of glazuur ik op allerhande manieren.”


Waarom wilde je meedoen met ‘Boshaltes. Een eigentijdse kruisweg’?

„Toen ik gevraagd werd om mee te doen, hoefde ik niet lang na te denken. Ik heb een passie voor de hoofdpersoon in de Kruisweg. Dus daar wilde ik wel eens over nadenken en daar een beeld bij maken. En in mijn jeugd in het katholieke zuiden heb ik heel wat kruiswegen gezien en heb me dus ook enigszins laten inspireren door de traditionele kruisweg. Bovendien wilde ik iets met een drieluik.”


Wat heeft je geraakt in de boshalte (statie) die je kreeg toegewezen?

„Ik kreeg toegewezen halte 4. De ontmoeting tussen Maria, de moeder van Jezus en Jezus. Ik realiseerde me ineens hoe groot haar eenzaamheid, haar wanhoop en ook haar verdriet geweest moet zijn om diegene die haar het meest dierbaar was en zo in en in goed, zo te zien lijden. Onschuldig.”


Wat heb je willen uitdrukken met jouw verbeelding?

„Het lijden van Maria, maar ook het lijden van zoveel vrouwen. Toen. Vele vrouwen volgden hem, omdat hij hen liefhad en naar hen omzag. Maar tevens alle vrouwen, die hem, de Vredevorst, nu willen volgen. De vrouwen in de lijdende kerk. 350 miljoen mensen worden vervolgd omwille van zijn naam.

Het verhaal van de ontmoeting heb ik proberen te verbeelden in de twee linker panelen. De collage techniek met kranten, beelden en teksten verwijzen naar de wereld van vandaag, maar ook van alle eeuwen. En Jezus en Maria figuratief. Duidelijk herkenbaar.

Het paneel aan de rechterkant is een ode aan alle vrouwen in de verdrukking, vooral diegenen die Jezus willen volgen. Maar ook de vele vrouwen in onze samenleving, die onterecht lijden.”