Jan Willem Ek volgt Gerrit Koele op als voorzitter Toon Hermans Huis Drenthe: ‘Inspirerend om verder te bouwen'

Nieuwe voorzitter Jan Willem Ek en oud-voorzitter Gerrit Koele van het Toon Hermans Huis Drenthe. Foto: Andre Weima Fotografie

Het Toon Hermans Huis Drenthe heeft een nieuwe voorzitter. Na vier jaar neemt Gerrit Koele afscheid. Hij wordt opgevolgd door Jan Willem Ek. Ek kent als oud-huisarts die nu werkzaam is als arts ouderenzorg in Weidesteyn, het zorgveld en heeft een breed netwerk daarin. Hij past dan ook naadloos in het vooraf zorgvuldig opgestelde profiel. ,,Een ideale nieuwe voorzitter”, omschrijft Koele. Ook Ek is blij met zijn nieuwe rol. ,,Ik hou van initiatieven waar mensen mensen helpen. Daar word ik blij van, het inspireert mij.”

Het Toon Hermans Huis is een inloophuis voor mensen, naasten en nabestaanden die geconfronteerd worden of te maken hebben gehad met kanker. Een plek waar men buiten de medische zorg in een ongedwongen sfeer geholpen wordt om te gaan met kanker. Bestuurlijk gezien zegt Ek in een gespreid bedje te komen. ,,Maar achterover leunen is er niet bij. Er ligt een stevig fundament, maar inhoudelijk en organisatorisch kunnen er nog stappen worden gezet”, blikt de nieuwe preses alvast voorzichtig vooruit.

Jan Willem Ek was tot 2010 huisarts in Hoogeveen, werd aansluitend huisarts in Coevorden en is sinds 1 februari terug in Hoogeveen als arts ouderenzorg in Weidesteyn. Toen de vraag kwam of hij het voorzitterschap van het Toon Hermans Huis Drenthe op zich wilde nemen, hoefde Ek niet lang na te denken. ,,Ik vind het leuk en inspirerend om verder te bouwen aan wat anderen zijn begonnen. Samen met vrijwilligers die niets liever willen dan anderen bijstaan.”

Gerrit Koele was ruim vier jaar voorzitter. „Ik ben vooral van het bouwen, het leggen van het fundament. Het komt nu aan op visie. Ik ben van mening dat daarvoor meer kennis nodig is van het zorgveld. Het ontbreekt mij niet alleen aan medische kennis, maar ook aan het netwerk in deze richting.”

‘Zoeken naar structurele financier’

De coronapandemie heeft grote gevolgen voor het inloophuis dat gevestigd is op de bovenste verdieping van het oude karmelietenklooster aan de Brinkstraat. Allerlei acties werden stilgelegd, waardoor een zoektocht startte naar alternatieve bronnen om toch inkomsten te kunnen genereren. De situatie leek extra penibel te worden met de door de gemeente Hoogeveen voorgestelde bezuiniging. Die werd uiteindelijk teruggedraaid, waarmee de jaarlijkse subsidie van 3600 euro alsnog behouden bleef.

Op jaarbasis is 25.000 tot 28.000 euro nodig om het huis draaiende te houden. De kosten van huisvesting drukken flink op de begroting. „We zoeken daarom nog steeds naar een structurele financier”, stelt Koele. Ek vult aan: ,,Het zou mooi zijn als ziektekostenverzekeraars daarin een rol kunnen gaan spelen. Dit soort inloophuizen hebben, naast een positieve invloed op de kwaliteit van leven, een economische spin-off. Ze kunnen in de keten geld opleveren. Denk aan enerzijds een grotere arbeidsparticipatie en anderzijds minder zorgconsumptie. Gelukkig is daar in toenemende mate aandacht voor.”

Toch zijn de grootste financiële zorgen op dit moment even van de baan. Dankbaar stelt Koele: ,,Partijen die ons al steunden bleken het afgelopen jaar heel genereus door ons te blijven sponsoren of extra te steunen. Daar zijn we heel blij mee. Daarnaast hebben we zelf diverse acties gehouden.”

Minder kwetsbaar

De afgelopen jaren is hard gewerkt om het inloophuis in Het Klooster als organisatie minder kwetsbaar te maken. Dat is volgens Koele gelukt. „We hebben een prachtig bestuur (naast de nieuwe voorzitter bestaande uit secretaris Han Tuller, penningmeester Hermann Neumann, coördinator Joke Dijkema en bestuurslid PR, communicatie en publiciteit Catrien van Haeften), waarin alle benodigde competenties vertegenwoordigd zijn. Er is veel gedaan in de beleidsontwikkeling en de bezoekersaantallen groeiden evenals het aanbod van activiteiten.” Het meest onder de indruk is Koele echter van de inzet van alle betrokkenen. ,,Ken je het boek ‘De meeste mensen deugen’ van Rutger Bregman? Dat de meeste mensen deugen voel je hier continu. Mensen die zich volledig wegcijferen voor anderen.” In totaal heeft het Toon Hermans Huis Drenthe zo’n 25 vrijwilligers, die veelal zelf geconfronteerd zijn met kanker.

‘Verbinding met zorg van wezenlijk belang’

Het Toon Hermans Huis Drenthe bestaat in oktober dit jaar 10 jaar. Het aantal bezoekers op jaarbasis bedroeg vlak voor de coronacrisis een kleine 2000. De afgelopen jaren was daarin een gestage groei te zien. ,,Wij weten echter dat dit huis nog veel meer kan betekenen voor veel meer mensen. Daarvoor is de verbinding met de zorg die moet verwijzen, van wezenlijk belang”, stellen beide heren. In Hoogeveen krijgen jaarlijks zo’n 350 mensen kanker. Dat gaat jaar op jaar door. Dat betekent dat het Toon Hermans Huis Drenthe wat zou kunnen betekenen voor duizenden mensen. Ek: ,,De vraag is hoe je die mensen bereikt. Er valt nog zeker een slag te maken via ziekenhuizen, maar ook via de eerstelijnszorg. Lijnen kunnen vloeiender. Wij moeten op pad om meer huisartsen en ook therapeuten in de ziekenhuizen te bereiken. We zullen hen ook vaker hier uitnodigen.”

Momenteel wordt vooral gekeken naar hoe het verder gaat na corona. ,,Wij zitten niet stil. Wij willen ons aanbod vergroten, maar het is belangrijk bij de gebruikers te achterhalen waar behoefte aan bestaat. Het zou mooi zijn als de leeftijdsspreiding breder wordt en ook meer mannen het Toon Hermans Huis Drenthe gaan bezoeken. Dat heeft onze aandacht”, vertelt Ek. ,,Ook kijken we of er meer behoefte is aan scholing van de vrijwilligers. Het huis is een zich continu ontwikkelende organisatie.”

Cirkel rond

Met het voorzitterschap lijkt voor Ek een cirkel rond. Hij verwijst daarbij naar de Nederlandse arts Marco de Vries, de oprichter van het Helen Dowling Instituut, een toonaangevend instituut op het gebied van psychologische zorg bij kanker, wetenschappelijk onderzoek en scholing. ,,Ik studeerde bij hem en heb bij hem gewerkt. Marco zei: je moet niet alleen de kanker genezen, maar naar de hele mens kijken. Sindsdien zijn op dat gebied veel stappen gemaakt in Nederland. Het Toon Hermans Huis Drenthe is daar een mooi voorbeeld van. Ik vind het bijzonder dat ik nu een rol van betekenis mag gaan spelen in dit inloophuis. Alsof het zo moet zijn.”