In vogelvlucht | Klimaatburgemeester Grietje Loof boomt

Klimaatburgemeester Grietje Loof hoopt met haar eervolle benoeming andere inwoners Hoogeveen te inspireren om ook iets te doen voor een beter klimaat. Foto: Nationale Klimaatweek

In vogelvlucht, zo heet een item in maandageditie van de Hoogeveensche courant. Op die dubbele pagina laten ze altijd een foto zien van een stukje Hoogeveen, zowel binnen als buiten de bebouwde kom. Ik vind het leuk, gewoon van bovenaf kijken op dat kleine stukje van Hoogeveen. Of ik iets herken, is er iets veranderd met de herinnering die ik eraan heb.

Hoogeveen groeit nog steeds. Niet meer zo hard als in mijn jeugd. Toen fietste ik de Koppeling over, kwam bij mijn werk in het toen nog volwaardige ziekenhuis Bethesda en verder… had je de weilanden. De wijk De Weide is ontstaan vanaf begin 1970. In dat jaar opende Prinses Margriet het nieuwe ziekenhuis Bethesda en dat deed ze, nadat het ziekenhuis grondig was verbouwd, nog een keertje in 2002. Het is geen enkele garantie geweest voor een volwaardig ziekenhuis. Je kent het wel, in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Zo verging het Hoogeveen ook met het niet kunnen behouden van een volwaardig ziekenhuis. Marktwerking is niet alles, zo denkt mijn hoofd.

Daken bieden kansen, veel kansen

Maar nu even terug naar de bijlage ‘In Vogelvlucht’ die wekelijks in de krant staat. Ja, in de betaalde versie. Dus, wil je meekijken dan weet je waar je moet aanmelden. Op 2 januari stond er een foto in de krant met de straat de Roggekamp. Veel dak te zien, veel kansen voor zonnepanelen en groene daken denk ik direct. Want ja, hoezo zou je ruimte onbenut laten als je kunt bijdragen aan de grote verandering? Beter benutten van alles wat gratis is. Regenwater, zon en ook wind. ‘Er liggen kansen’, roep ik tegen de krant die voor mijn neus op tafel ligt.

Ik lees de tekst die erbij staat. De huizen aan de Roggekamp zijn gebouwd in 1987 en ligt in de wijk Het Kinholt. En dan kom ik vanzelf in een van de belangrijkste oude bosrestanten in Drenthe. In 1638 werd het bos al benoemd en het strekte zich uit van Fluitenberg tot achter Kalenberg.

Laatste stukje oerbos

Terwijl ik dit schrijf doorkruis ik in gedachten dit gebied. Door het gesleutel van mensen aan dit stuk grond, bos en water, want het Oude Diep doorkruist het stuk, is er inmiddels nog maar een heel klein strookje over van wat in de volksmond ‘Het Kinholtsbos’ wordt genoemd. Dit stukje grond, het laatste stukje oerbos.

Alles wat ooit waarde had verdwijnt

Als ik er over nadenk en zoals nu erover schrijf krijg ik het er koud van. Ik was er pas aan de wandel in dit stukje oerbos, je kunt er nog wel wandelen, nog net. Het was ooit een educatiebos van de gemeente, kennis op borden waar je van kon leren. Het stukje wordt steeds kleiner. De tuinen worden steeds groter. Het stukje oerbos wordt gebruikt als speeltuin en als stortplaats voor tuinafval. Het is te treurig voor woorden als je hier de honderden dode buxusbosjes ziet liggen en de plantenresten uit de spoorsloot. Het is dieptriest dat alles, maar alles wat ooit waarde had verdwijnt. Een volwaardig ziekenhuis, een volwaardig oerbosje, alles in de wijk De Weide.

Je weet pas wat de waarde is als het er niet meer is.

Nieuws

menu