In de voetsporen van Herman Brood (1): Herman Kamphuis: ‘Broods uitspraak 'kwartjes vallen soms jaren later', dat slaat echt op mij'

Hoogeveen staat dit jaar in het teken van Herman Brood en daarom is de Tamboerpassage deze zomer door de Hoogeveense Kunstroute omgetoverd tot Broodmuseum. Enkele originele Broods zijn er te vinden, maar ook kunstenaars uit de regio hebben het penseel, of ander creatief gereedschap opgepakt en treden in de voetsporen van de charismatische kunstenaar. Elke week licht de Hoogeveensche Courant een van de deelnemers uit. Deze week: Harry Kamphuis.

De Broodtrommel.

De Broodtrommel. Foto: Harry Kamphuis

Naam: Harry Kamphuis

Woonplaats: Hoogeveen

Leeftijd: 70

Kunstvorm: Beschilderde “BROODTROMMEL”


1. Wat heb je gemaakt voor deze Herman Brood memorial en waarom?

„Toen ik hoorde dacht ik meteen aan een broodtrommel, mijn vriendin heeft een Brabantia trommel ergens gevonden. Ik vind de combinatie Brood (Herman) en Trommel (muziek) wel toepasselijk.”

2. Was het moeilijk om te beslissen of je aan deze expositie meedoet en waarom?

„De beslissing was niet moeilijk. Ik heb Herman meerdere malen ontmoet en als een soort ode en herinnering aan hem doe ik hier graag aan mee.”

3. Wat inspireert jou in de werken van Herman Brood?

„De vele felle primaire kleuren en leuke afbeeldingen met daarop prachtige teksten en kreten zoals bijvoorbeeld ‘kwartjes vallen soms jaren later’. En deze tekst slaat werkelijk op mij! Bij mij is het kwartje erg laat gevallen! Ik zeg maar zo ‘beter laat dan nooit’! En hiermee heeft Herman gelijk gekregen.”

4. Wat is je mooiste herinnering aan Herman Brood?

„Op jonge leeftijd wist ik al van Herman en luisterde graag naar zijn muziek eerst als bandlid van C+B en later met zijn band His Wild Romance. Ik heb een aantal optredens van hem gezien waarbij onder meer de nummers Never be Clever , Hot Shot , I Love You Like I Love Myself en natuurlijk Saturday Night werden gespeeld. Mijn mooiste herinnering aan Herman was het gesprek dat we had tijdens een bezoek aan zijn atelier in Amsterdam. Hij zat te kletsen en te schilderen met de grote papegaai op zijn schouder welke zijn hele jas op de rug onder scheet. Naast Herman stond natuurlijk een fles en een goed gevuld glas whisky. Bij mij hangen een aantal zeefdrukken en mijn zoon heeft een aantal grote schilderijen in zijn huis waaronder één met de titel Ik kom er niet uit . We houden dus wel van ‘brood’.”

5. Heeft Herman Brood jou in deze maanden nieuwe inzichten gegeven?

„Nee dat niet echt. De inzichten had ik al en ben een liefhebber van al zijn werk. Ik heb tekstboeken van hem welke ik nu wel wat meer aandacht heb gegeven en in deze periode heb ik zijn muziek meer gedraaid dan normaal. Herman was volgens mij in alles een rasartiest. In zijn muziek, gedichten en vooral zijn schilderijen en zeefdrukken. Herman werkte vol overgave, stort zich met penselen, verf en spuitbussen steeds opnieuw in een hallucinerend avontuur. Alles was een feest voor hem. Hoewel een aantal kunstkenners nogal kritisch tegenover zijn werk staat heeft Herman zijn naam Brood wel gevestigd in de kunstwereld. Zijn werk is vooral te zien in galeries en bijvoorbeeld in Zwolle tegenover het museum de Fundatie. De kunstenaar Brood was een autodidact, zijn grote voorbeeld zijn de schilders uit de Cobra-groep. Zijn schilderijen en zeefdrukken zijn heel herkenbaar; vaak met dikke zwarte lijnen en ingekleurd met primaire kleuren. Hij gebruikt verfrollers, spuitbussen en viltstiften om in hoog tempo zijn schilderijen te maken. Het gebruik van slogans en kreten op zijn schilderijen kun je ook terugvinden in de stripverhalen welke hij ook gemaakt heeft. Ja, wat is kunst? Volgens mij is het de grootste kunst om ‘kunst’ goed aan de man te kunnen brengen zoals Herman ook deed.”