Streektaalambassadeur Yvonne Bijl.

Het dagboek van Yvonne Bijl: 'Het Drents is nog lang niet uitgestorven'

Streektaalambassadeur Yvonne Bijl. Foto: Andre Weima

Inwoners van de gemeente Hoogeveen geven een kijkje in hun dagelijks leven in de vorm van een dagboek. Wat doen zij, wat houdt hen bezig. Deze week Yvonne Bijl-Hooijer. De 54-jarige Hoogeveense is getrouwd met Johan en samen hebben ze drie zoons, die 28, 26 en 23 jaar zijn. Ook is ze oma van een kleindochter, die 1 jaar is. Yvonne doet de zorgadministratie bij GGZ en is daarnaast streektaalambassadeur en schrijfster van gedichten, boeken en verhalen. En dat natuurlijk het liefst in het Drents.

Donderdag 11 februari

Vandaag maar een halve dag (thuis) gewerkt voor ‘De Baas’, zodat ik de rest van de dag bezig kan zijn met mijn andere baas: mijn humoristische, Drentse verhalenbundel: ‘De Baos & Ikke’. Vanmiddag eerst een bestelling de deur uitgedaan en daarna een filmpje opgenomen, waarin ik de winnaar bekend maak van mijn actie op Facebook. Later op de middag komt mijn column online met nieuwe belevenissen. Te lezen op de (Facebook)pagina van RegionieuwsHoogeveen.nl en op mijn eigen site yvonnebijl.nl. Ik lees en beantwoord alle reacties. Te zien aan het aantal mensen die de verhalen lezen, is het Drents nog lang niet uitgestorven. Barre mooi!


Vrijdag 12 februari

De wekker ging vanmorgen op tijd. En na een wandeling in de vrieskou met ons hondje, stap ik op de fiets om weer eens een dagje op locatie te werken. Vorig jaar ben ik midden in de coronacrisis overgestapt naar een andere werkgever. Een nieuwe baan geeft over het algemeen veel uitdagingen, maar inwerken tijdens het ‘nieuwe normaal’ is helemaal bijzonder en uitdagend. ’s Avonds mijn site bijgewerkt en gezellig The Voice gekeken.


Zaterdag 13 februari

Bij een temperatuur van -11 lopen de Baos & Ikke ons wekelijkse rondje over de markt. Onder een strakblauwe lucht slaan we wat lekkere hapjes in voor het weekend, die, zoals we de laatste weken gewend zijn, erg rustig verloopt. ’s Middags leg ik de laatste hand aan het boek voor mijn zus. Over mijn zus. Over haar moeilijke periode vorig jaar. Dit (dag)boek wordt uniek in zijn soort, doordat er maar één exemplaar van gemaakt wordt. Met één druk op de knop vertrekt het verhaal van ruim 350 bladzijden richting drukker. Erg spannend! Ook breng ik een bezoekje aan de winnares van mijn boek om haar prijs te overhandigen. Ze is er erg blij mee, zo te zien.


Zondag 14 februari

Vanmorgen huiswerk gemaakt voor de cursus ‘Drentse liedteksten schrijven’ door Martijje, via Huus van de Taol. De opdracht van deze week is een bestaande songtekst te hertalen naar iets compleet anders. Ik kies voor het nummer ‘Rollercoaster’ van Danny Vera, die ik verander in: ‘t Olde Klooster’. Daar ik dit geweldig leuk vind om te doen, vliegt de tijd voorbij. ‘s Middags gaan we naar onze oudste zoon in Deventer. Sinds begin van dit jaar woont hij in deze prachtige Hanzestad. Samen hebben we een lange wandeling gemaakt door de sneeuw en genoten van de zondagse zon.


Maandag 15 februari

Tijdens het stofzuigen en dweilen ben ik in mijn hoofd met heel andere dingen bezig. Ik verzamel mooi klinkende woorden over muziek en de lente en schrijf ze op een stukje papier. Sinds vier jaar zit ik op de schrijfwerkgroep bij het Huus van de Taol. Een cursus die naast heel gezellig, ook heel leerzaam is. De opdracht voor volgende week is: Mit de Muziek mit. Als ik klaar ben met poetsen, is mijn gedicht ook zo goed als klaar. Mooi. Ik ben tevreden. Aan het eind van de middag word ik gebeld met de vraag of ik deze week een levensverhaal wil vertellen tijdens een uitvaart. Na het uitwisselen van gegevens neem ik contact op met de oudste dochter van de overledene. In verband met de geldende coronamaatregelen maken we een beeldbelafspraak voor morgenavond.


Dinsdag 16 februari

Vandaag tot 12.30 uur gewerkt en meteen daarna een lange wandeling gemaakt in het Spaarbankbos. Het is zo drassig en modderig dat ik onze hond meteen na thuiskomst onder de douche zet. De rest van de middag besteed ik aan regeldingen. Als Streektaolambassadeur van de gemeente ’t Ogeveine ben ik nauw betrokken bij allerhande activiteiten op het gebied van het Drents. Volgende week haal ik een groot aantal ‘Wiesneuzen’ op. Dit zijn tijdschriften, bestemd voor basisscholen waar in het kader van de Meertmaond Streektaolmaond voorgelezen wordt. Omdat dat dit jaar niet mag, geven we de dozen af. Ook maak ik een afspraak met het team van ‘Met Koopman op Pad’ om eerdaags een paar filmpjes op te nemen, waarin ik een gedicht of een kort verhaal voordraag. Deze komen vervolgens op mijn YouTube-kanaal. ’s Avonds is het beeldbelgesprek met de nabestaanden. Ik heb een aantal vragen klaar liggen, maar gaandeweg het gesprek komen er steeds meer herinneringen naar boven. Herinneringen die ik allemaal noteer. Om te gebruiken tijdens mijn toespraak.


Woensdag 17 februari

In de loop van de ochtend ga ik naar mijn zus. Zoals inmiddels gewoonte is op woensdag. We maken een wandeling door het dorp, halen een paar boodschapjes en doen wat klusjes in huis. Na de lunch keer ik terug naar huis, waar ik een begin maak met het opstellen van het levensverhaal, dat ik in het Drents mag voordragen. ’s Avonds is de cursus ‘Liedteksten schrijven’ en kan ik mijn hoofd weer lekker leeg maken!