Gepensioneerd oogarts Majid Koch wil samenleving blijven verrijken

Hij is 67 inmiddels, zou op zijn lauweren kunnen gaan rusten, maar oogarts Majid Koch is nog niet van plan om te stoppen als medisch specialist. Weliswaar nam hij eind vorige maand afscheid als oogarts bij Bergman Clinics (voorheen Zonnestraal) in Hoogeveen, voor de Groningse medicus is het zeker nog geen einde oefening. Wel gaat hij het iets rustiger aan doen.

Dr. Majid Koch in de kliniek aan Het Haagje.

Dr. Majid Koch in de kliniek aan Het Haagje. Foto: André Weima

Zo blijft hij sowieso nog een dag in de week verbonden aan de Hoogeveense vestiging van de koninklijke Visio, het advies- en revalidatiecentrum voor slechtzienden. Koch is daar overigens al 14 jaar werkzaam. „Ik neem nu eerst eens drie maanden rust en kijk dan wat er op mijn pad komt”, zegt hij in een spreekkamer bij het revalidatiecentrum aan het Haagje. Koch heeft zich voorgenomen om in de nabije toekomst op zijn vakgebied “nog iets te willen doen wat verrijkend is voor de samenleving.”

Hij denkt niet dat het moeilijk zal zijn om nog emplooi te vinden. „Er is genoeg werk voor oogartsen in Nederland”, stelt Koch klip en klaar. „Ik weet nog toen ik mij als zelfstandig oogarts vestigde in Hoogeveen regio-oogartsen daar niet blij mee waren, maar ook toen was er al werk zat voor alle oogartsen. Je hoeft ook niet bang te zijn voor de komst van nieuwe zorgverleners naar Hoogeveen zoals bijvoorbeeld oogzorgkliniek Eyescan uit Emmen heeft aangekondigd. Ik heb daar geen bezwaar tegen, bovendien houdt het ons scherp en de patiënt heeft ook nog eens meer keus”, redeneert Koch.

(tekst loop door na de foto.)

Weg bij Bergman Kliniek

Zoals gesteld trok Koch eind juni bij Bergman Kliniek de deur achter zich dicht. Het Zelfstandig Behandel Centrum had hij in 2009 overigens in zijn eentje in de benen geholpen. Drie jaar eerder was hij als oogarts vanuit Delfzijl (Delfzicht ziekenhuis) begonnen bij het Bethesda ziekenhuis in Hoogeveen. „In je eentje een zaak opzetten was moeilijk en zo ben ik in gesprek gegaan met Zonnestraal oogziekenhuis, dat al in meerdere plaatsen vestigingen had. Daarmee wilde ik wel in zee. Daar schoven nog drie oogartsen aan en inmiddels zijn het er vijf. We zijn begonnen aan het Beukemaplein, maar konden daar aanvankelijk geen operaties uitvoeren. Daarvoor moest de patiënt eerst naar Lelystad, later naar Emmeloord of Meppel. Het was een avontuur, een gezellig dagje uit met een lunchbox in de taxi naar de operatielocatie. Elf jaar geleden werd opereren ook mogelijk in Hoogeveen op onze nieuwe locatie aan de Markt. Zonnestraal was inmiddels omgedoopt in Bergman Clinics. Ik deed in Hoogeveen ook de staaroperaties.”

‘Patiënt boven bedrijfsvoering’

Na twaalf jaar besloot Koch dus zelf om bij Bergman Clinics, waarvan hij ook aandeelhouder was, te vertrekken. En dat had een reden. „De filosofie bij Bergman Clinics staat mij niet aan”, betoogt Koch en fronst daarbij zijn voorhoofd. „Voor mij staat de patiënt centraal en komt de bedrijfsvoering op het tweede plan. In Hoogeveen haalden wij een hoge omzet, maar maakten geen winst. Ik heb er wel voor werkgelegenheid gezorgd en er zijn inmiddels zo’n 40 mensen aan het werk aan de Markt 1. Maar winst maken was en is niet mijn doel. Zo wilde ik ook een verstrengeling van belangen voorkomen. Bergman daarentegen wilde geld zien, er moest winst worden gemaakt. Uiteindelijk heb ik mijn aandelen verkocht zonder winst. Het geleende geld is netjes terug betaald”, zegt Koch. „Ik geloof in maatwerk en niet massawerk in oogzorg”, vervolgt hij. „Voor mij is het patiënt-dokter-contact heel belangrijk om goede efficiënt zorg te bieden.”

(tekst loop door na de foto.)

Maar er speelde volgens de oogspecialist nog een andere factor een rol bij zijn afweging om bij Bergman Clinics te vertrekken. „Dat betreft de automatiseringssystemen, waarmee ik niet ben opgegroeid”, bekent Koch. Hij geeft toe daarmee in de praktijk de nodige moeite te hebben gehad. Het verdelen van de aandacht over de laptop en patiënt viel hem zwaar. „Het blijft voor mij een uitdaging om mijn tijd met de patiënt en de computer te delen tijdens een spreekuur. Ik ben er zeker van dat de nieuwe generatie zorgverleners daarmee minder problemen hebben, omdat zij met de computer zijn opgegroeid. Het geeft mij nu veel voldoening dat bijvoorbeeld vooronderzoeken worden gedaan door optometristen en niet meer door de oogarts. Ik noem ze wel eens mijn verlengde arm. Optometristen mogen wat mij betreft nog wel meer bevoegdheden krijgen. Zo krijg ik weer meer tijd voor de patiënt. En ja, ik word ook een dagje ouder en dat geldt ook voor mijn mentaliteit. Dat past niet altijd meer in het huidige landschap van de oogzorg.”

Koch hecht ook zeer aan interactie met de patiënt. „Mijn onderzoek begint al zodra ik een patiënt voor het eerst zie. Hoe loopt ie, hoe zit hij en hoe kijkt hij. Dat is voor mij belangrijk. Dan heb ik direct een beeld bij de patiënt. Het gaat er mij om maatwerk te leveren, geen staarwerk.”

Treant

Dat patiënten uit Hoogeveen voor oogoperaties niet meer in hun woonplaats terecht kunnen – dat werd uitbesteed door Treant aan Zwolle (Isala Klinieken) – heeft ook gevolgen gehad voor Koch en zijn kliniek voor oogzorg. „Toen bij ons in 2012 ook oogoperaties mogelijk werden kregen wij een tsunami van patiënten uit Hoogeveen en omgeving.”

Oogzorg niet optimaal

Oogzorg in ons land en dus ook in de regio is volgens Koch nog zeker niet optimaal. „Het budget dat hiervoor wordt verstrekt is echter niet toereikend. Iedereen loopt daar tegenaan. De grootste uitdaging is hoe wij de beste zorg die verantwoord en ook nog betaalbaar is, kunnen aanbieden. Door de vergrijzing van de samenleving (meer oogproblemen), meer mogelijkheden om te behandelen en het langer actief blijven in de maatschappij, wordt de zorg duurder. Als die ontwikkeling doorzet krijgen we te maken met steeds langere wachtlijsten. Misschien niet voor staaroperaties, maar wel voor andere oogziekten. Persoonlijk geloof ik meer in maatwerk dan werken met vooraf berekende risico’s. Als je bijvoorbeeld 1000 patiënten op je spreekuur krijgt en daarvan gaat het bij drie personen mis is dat voor de bedrijfsvoering niet erg. Maar voor mij persoonlijk vind ik dat wel heel erg.”