Eveline Philips leeft wekenlang vanuit haar auto: 'Niemand hoort op straat te slapen'

Eveline Philips heeft heftige dagen achter de rug. De 49-jarige vrouw is dak- en thuisloos en leefde de laatste tijd vanuit haar auto. Woensdag kon ze opgelucht ademhalen. Eindelijk had ze weer een dak boven haar hoofd. Ze kreeg een ruimte toegewezen in de opvanglocatie van het Leger des Heils aan Het Haagje, waar ook begeleiding werd toegezegd. Nog geen dag later leek ze toch weer op straat te worden gezet.

Eveline Philips met een van haar twee katten.

Eveline Philips met een van haar twee katten. Foto: André Weima Fotografie

Na aandringen van Anouk Schwieters, die zich het lot van Eveline al maandenlang aantrekt, en telefoontjes van deze krant, kan Eveline alsnog opgelucht ademhalen. Het Leger des Heils heeft laten weten dat de cliënt niet op straat wordt gezet en dat voor haar twee katten Kos en Charlie, die niet welkom zijn in de opvanglocatie en waardoor de problemen ontstonden, een oplossing wordt gezocht. Ook Anouk wil helpen en doet een dringende oproep. ,,Wie kan de katten van Eveline tijdelijk verzorgen, tot ze een eigen huis heeft?” Reageren kan via info@vechtdalchalet.nl .

Anouk, een onderneemster uit Ommen, is emotioneel. Ze schiet regelmatig vol aan de telefoon, uit boosheid en onmacht. ,,Eveline raakt mij. Het is een lieve, nette vrouw die hulp nodig heeft. Dat er in Nederland zo met mensen als Eveline wordt omgegaan vind ik triest. En dat juist het Leger des Heils dreigde om haar plek weer te ontnemen, vind ik erg. Het Leger moet juist empathie hebben voor mensen, hen een kans geven. Ze hadden direct moeten zeggen: wij helpen jou en gaan voor de katten een oplossing zoeken. In de gevangenis hebben mensen het nog beter voor elkaar dan personen zoals Eveline. Je zou er bijna een misdaad om begaan.”

Eveline komt oorspronkelijk uit Wijk bij Duurstede. Ze was taxichauffeur, liep een whiplash op, werd afgekeurd en belandde in de schuldsanering. ,,Ik heb heel veel ellende meegemaakt”, blikt ze terug. Vanaf december 2020 huurde ze een chalet op park ’t Voshuus in Giethmen, waar ze in contact kwam met Anouk, die er chalets verhuurt. Een parkbeheerder heeft Eveline in maart uit haar chalet gezet. Volgens Anouk omdat het een rommeltje was rondom haar huisje door verzamelwoede, volgens Eveline zelf omdat haar bewindvoerder de huur niet had betaald terwijl hij had toegezegd het geld over te zullen maken. Sindsdien heeft Eveline diverse logeeradressen gehad in Hoogeveen en omgeving, maar inmiddels leeft ze al wekenlang vanuit haar auto. Zo nu en dan eet ze bij Anouk en mag er douchen.

‘Hier is de sleutel en red je ermee....’

Woensdag kreeg Eveline tot haar blijdschap een ruimte toegewezen in de opvanglocatie aan Het Haagje. Anouk: ,,Het kwam erop neer: hier is de sleutel en red je ermee... De kamer is kaal, er is niet eens een matras.” De volgende ochtend belde Eveline Anouk overstuur. Omdat ze tegen de afspraak in haar katten die nacht in haar kamer had gelaten (Eveline: ,,ik wilde ze oprecht in de auto doen, maar durfde niet naar buiten omdat er blowende mensen stonden die een hoop lawaai maakten”), was haar meegedeeld dat ze weer kon vertrekken. Anouk zocht telefonisch contact met het Leger des Heils om uitleg te vragen. Die kreeg ze niet. ,,Sterker nog: de verbinding werd verbroken. Ik vind het onbehoorlijk en kwetsend dat ze niet eens het verhaal wilden aanhoren. Zo ga je niet met mensen om.” Voor Anouk is het overduidelijk: ,,Het Leger des Heils is niet heilig.” Eveline vult aan: ,,Niemand hoort op straat te slapen. Iedereen verdient bovendien een tweede kans.”

Grote onzekerheid

Tot donderdagmiddag leefde Eveline in grote onzekerheid. Communicatiemedewerker Evalyne van Lokhorst van het Leger des Heils kwam aan het eind van de middag met positief nieuws. ,,Eveline mag blijven en wij zoeken een oplossing voor haar katten.” Op de kritiek van Anouk, kon de communicatiemedewerker niet reageren. ,,Ik weet niet hoe het precies is gegaan en kan het helaas niet navragen in verband met de vakantie van collega’s.”

Ondanks alles blijft Eveline zelf optimistisch. ,,Door alles wat ik heb meegemaakt ben ik dankbaar voor kleine dingen. Voor vogeltjes die fluiten, vers brood ‘s ochtend, mensen die op mijn pad komen.” En haar katten slepen haar erdoor, stelt ze. ,,Ze zijn mijn constante factor. Ik wil daarom geen afstand van ze doen, maar een goed tijdelijk opvangadres zoeken.” Dat ze haar katten niet bij zich kan houden in de opvanglocatie, vindt ze begrijpelijk. ,,Het was alleen nog niet gelukt op tijd een adresje voor ze te vinden. Geloof me, ik ben niet eigenwijs of opstandig en ik ben heel blij met deze kamer.” Nu wil ze vooral tot rust komen.