Jacob Bos in zijn 'werkhok', werkend aan een pauw.

Delia vraagt het.... Jacob Bos

Jacob Bos in zijn 'werkhok', werkend aan een pauw. Delibre

De coronapandemie raakt velen hard. Onder meer de culturele sector zal niet ongeschonden uit de ‘strijd’ komen. Hoe gaan kunstenaars, muzikanten en vele anderen die werken in de culturele branche om met deze crisis? Wat is de invloed van het coronavirus op hun werk, hun inkomsten, hun creativiteit, hun emotionele doen en laten? Delia Bremer, cultureel ondernemer en bovenal literair en beeldend kunstenares, vraagt het.

Glaskunstenaar Jacob Bos (57) uit Hoogeveen ontmoet ik aan zijn keukentafel, de kleinkinderen rommelen door de keuken naar de kamer. „Koffie?” vraagt Jacob. Hij schenkt het in, in een glazen kopje. Het gaat goed met hem, in de directe omgeving geen coronameldingen.

In zijn werkhok

Jacob werkt als beeldend kunstenaar al lang alleen in zijn werkhok, zoals hij het zelf noemt. Werkatelier is een iets te deftig woord voor de rommelige situatie waarin van alles gecreëerd wordt ,vindt hij. Vroeger werkte hij meer met anderen, organiseerde hij ook exposities met en voor andere kunstenaars maar dat is verleden tijd. Hij promoot nu alleen zichzelf, te druk om galerieën te voorzien van zijn eigen werk. De glaskunstenaar exposeert inmiddels door het hele land.

Door een buurman die met glas werkte kwam Jacob Bos in aanraking met het bewerken van glas. De buurman maakte designlampen en had hulp nodig. Daardoor zag Jacob meer mogelijkheden met glas en zocht hij daarin zijn eigen weg. Eerst abstracte objecten, maar zeven jaar terug begon hij aan vogels. De abstracte vogels worden nu steeds realistischer en dat bevalt hem, en ook de koper. Het heeft hem geen windeieren gelegd. Er zijn verschillende vogels die erg geliefd zijn zoals de ijsvogel, roodborst, reiger, pauw, maar zelf vindt Bos de bijna uitgestorven grutto een prachtige, markante vogel. Bos zoekt graag vogels uit met verlengde poten of snavels want daar straalt een bepaalde elegantie vanaf. „De ijsvogel heeft een mooie lange snavel, leuk om te maken! Roodborstjes daarentegen zijn van die gedrongen vogeltjes, een plomp beestje maar je wilt niet weten hoeveel ik er daar al van heb gemaakt. Op bestelling, bijna productiewerk”, vertelt Bos. Blijkbaar geven mensen nu graag geld uit om iets unieks te kopen, iets waar ze blij van worden.

Geen uitvlucht

„Door deze tijd ben ik wel vaker in mijn werkhok te vinden, niet als uitvlucht. Als ik er even uit moet ga ik lekker naar buiten, wandelen in de omgeving.” Ondanks dat je zou denken dat we nu meer tijd hebben, heeft Bos dat blijkbaar niet. Vorig jaar heeft de glaskunstenaar meer dan 50 vogels afgeleverd, dat is behoorlijk veel. De meeste vogels waren gemaakt voor het vullen van exposities, maar ook veel in opdracht voor families. „Graag vier roodborstjes, want we hebben vier kinderen. Dat houdt een maand werk in”, lacht Bos. Financieel gaat het dan ook boven verwachting erg goed, ondanks of misschien juist wel door deze coronatijd.

Zijn dagindeling begint ‘s morgens rond vijf uur, soms vroeger. Vanwege een slaapstoornis slaapt Bos maar enkele uurtjes in de nacht. „Een oom van mij had er ook last van, blijkbaar zit het in de genen”, zegt Bos. In de middag moet er soms een dutje gedaan worden om daarna weer productief te kunnen zijn.

Het werk van Jacob Bos kunnen we vinden in kunst- of glasgalerieën in Bergen, Westzaan, Mariënheem, Balloo en in Emmen, maar ook via zijn site www.jacobbos.kunstinzicht.nl en ook via Facebook en Instagram kan je de vogeltjes van Bos voorbij zien vliegen.

Tijdens deze coronaperiode mist Bos de bezoekjes aan zijn bevriende kunstenaars en galeriehouders ondanks dat hij zich een einzelgänger voelt. Na corona vliegt Bos graag naar de Canarische eilanden want zijn zoon wil emigreren.

Bos heeft een bepaald glazen kopje met een bepaald lepeltje waar hij het liefst koffie uit drinkt. Ik kijk naar mijn glas, de koffie is op.