Grietje Kroezen op haar kamer. Op de voorpagina van het NNCZ-blad dat zij in haar hand heeft zag zij Jo-an voor het eerst.

Deelnemers ‘anti-eenzaamheidsproject’ Oud voor Jong & Jong voor Oud: 'Ik had niet verwacht dat we zó makkelijk zouden kletsen'

Grietje Kroezen op haar kamer. Op de voorpagina van het NNCZ-blad dat zij in haar hand heeft zag zij Jo-an voor het eerst. Foto: NDC Mediagroep

Ouderen en jongeren hebben meer met elkaar gemeen dan men vaak denkt. Dat ontdekten ook Grietje Kroezen (87) en Jo-an Fik (15). Ze kwamen met elkaar in contact via het ‘anti-eenzaamheidsproject’ Oud voor Jong & Jong voor Oud.

In het project Oud voor Jong & Jong voor Oud worden twee mensen, een oudere en een jongere, aan elkaar gekoppeld voor een ongedwongen gesprek. Hoe vaak zij contact hebben, mogen zij helemaal zelf bepalen. Jo-an en Grietje belden afgelopen maanden meerdere keren met elkaar.

De telefoongesprekken met Jo-an waren voor Grietje Kroezen een lichtpuntje in een afschuwelijk jaar. Niet alleen corona, maar ook het overlijden van haar zoon wierp een schaduw over haar leven. „Ik heb door corona niet goed afscheid van hem kunnen nemen”, blikt zij verdrietig terug. Ook de dagen dat ze in isolatie op haar kamer moest blijven, vond ze zwaar.

Hoe ouder hoe dapperder

De bewoonster van woonzorgcentrum Jannes van der Sleedenhuis Wolfsbos is normaal vol positiviteit en ook nu probeert ze aan zoveel mogelijk leuke activiteiten mee te doen, maar het is door corona gewoonweg lastiger, blijkt uit haar verhaal. „Ik ben de laatste jaren wel dapperder geworden. Eerder was ik een stil meisje. Als ik nu denk, moet ik dit op mijn leeftijd nog wel doen, vraag ik me direct af: waarom niet.”

De 87-jarige houdt van gezelligheid. Haar deur staat ook bijna altijd open en ze zet haar eigen projectjes op zoals het afwassen van de plastic medicijnbekertjes zodat deze hergebruikt kunnen worden en het sparen van de dopjes van insulinespuiten voor een blindengeleidehond. En alhoewel ze erg zorgzaam is voor de medebewoners op haar afdeling (voornamelijk mannen), mist ze vrouwen om mee te kletsen. Dat zij gekoppeld werd aan een meisje om mee te kletsen was dan ook zeker een goede keuze.

Ouderwets via de telefoon

„We hebben elkaar nog nooit gezien in het echt. We spraken ouderwets via de telefoon. Het was even wennen, maar dat duurde niet lang. De eerste keer hebben we wel anderhalf uur gepraat. Over haar school, wat ze ging doen en over eenzaamheid tijdens corona. Zij vond dit moeilijk, net als ik, en ook voor haar leek er geen eind aan te komen.” Het 72 jaar leeftijdsverschil tussen de twee maakte helemaal niet uit.

Jo-an Fik ervoer de gesprekken op gelijke wijze. „Ik had niet verwacht dat wij allebei zo makkelijk konden praten. Dat dit wel kon, vond ik heel fijn. We waren het vaak eens over dingen’’, vertelt de 15-jarige. Voor de leerlinge van het Roelof van Echten College (richting zorg en welzijn) was het bellen met een oudere een examenopdracht. Een die zij heel leuk vond. Ze had zelfs een lijstje met vragen voorbereid voor het geval het gesprek stil zou vallen, maar dat was helemaal niet het geval. „Ik was nieuwsgierig hoe het zou lopen. Mijn moeder en mijn tante werken allebei met ouderen en ik ben een keer mee geweest naar het werk van mijn tante. Ik vind ouderen gezellig; ze houden van spelletjes doen en kletsen. De eerste keer dat ik belde met mevrouw Kroezen lag er sneeuw en ik vertelde dat ik zou gaan schaatsen. Mevrouw Kroezen vertelde dat zij dat vroeger ook zo leuk vond. Ook de keren erna hebben we lange gesprekken gehad. Je praat de tijd zo weg, echt gezellig”, vertelt Jo-an met een lach.

Activiteitenbegeleider Erna Tigelaar koppelde het tweetal. Zij benaderde binnen zorgorganisatie NNCZ, waar het Jannes van der Sleedenhuis onder valt, diverse mensen met de vraag of zij mee wilden doen aan het project. Tigelaar: „Ik ken onze cliënten en heb de mensen gevraagd waarvan ik denk dat zij zo’n gesprek met een jongere leuk zouden vinden. Er waren heel wat mensen die dit wel zagen zitten.”

Toch is het project niet alleen voor bewoners van de woonzorgcentra van NNCZ. Directeur-bestuurder Roeli Mossel: „Onze cliënten kunnen we het makkelijkst bereiken, maar iedere oudere, ook zelfstandig wonenden, die het eens leuk zou vinden om in contact te komen met een jongere kan zich aanmelden. De groep die dat doet is wel kleiner.”

Inmiddels is het project om eenzaamheid te bestrijden een maand of drie gaande. Mossel: „We hebben mooie voorbeelden van goede matches. We willen ook na corona hiermee doorgaan. Meerdere scholen hebben zich verbonden aan het project. Ik hoop dat het blijvende contacten oplevert.” Eerder gaf Roeli Mossel al aan dat ze hoopt dat ouderen en jongeren iets voor elkaar kunnen betekenen door samen in gesprek te gaan en ervaringen te delen. Voor Jo-an Fik en Grietje Kroezen geldt dat in ieder geval. Beiden zeggen: „Het is echt een aanrader, ook al is het in het begin spannend.” En houden zij nu contact? Eensgezindheid, maar onafhankelijk van elkaar zeggen ze: „Ik zou haar graag nog eens spreken”.

Aanmelden

Ouderen, chronisch zieken met behoefte aan dit contact en jongeren tussen 12 en 26 jaar kunnen zich aanmelden via jongen oud@nncz.nl.