De oerdrenth en zijn dochter - 'Hilde' en haar vader | Historie

Historicus Albert Metselaar duikt wekelijks voor de Hoogeveensche Courant in het verleden. Deze keer: Berend Scholtmeijer, de laatste Drentse schaapherder.

Deze schaapskooi van Kralo diende als voorbeeld voor de schaapskooi van Ruinen.

Deze schaapskooi van Kralo diende als voorbeeld voor de schaapskooi van Ruinen. Foto: Archief Albert Metselaar

Wie zich verdiept in de oude beeldvorming van Drenthe, komt daarbij nogal gauw uit op de grote stille heide en de schaapherder. In hoeverre alles daarvan historisch is, of sterk gestileerd in een romantiserende geest, dat wordt al gauw duidelijk als je er wat verder op door gaat. De laatste Drentse schaapherder werd hij genoemd, en het dorpje waar hij woonde, Kralo bij Pesse, was volgens tal van teksten zo’n beetje het zinnebeeld van het oer-Germaanse Drenthe. We hebben het over Berend Scholtmeijer, herder tot kort voor het opheffen van de Kraloër kudde in 1946. Zijn dochter was qua gezicht bekend bij duizenden Drenten. Haar foto prijkte op de stofomslag van een boek van Anne de Vries. We hebben het over Berend en Berendina Scholtmeijer. Maar hoe veranderlijk alles was, en hoezeer het oude al niet meer oud was, bleek uit het gesprek dat in 1938 met Berend Scholtmeijer werd gevoerd. We zijn er vandaag bij. We luisteren mee als Berend vertelt. Leunend op zijn kloetschuppe. De schaapherder van Kralo, het symbool van het oude Drenthe…

Nieuws

Meest gelezen