Amazone Lynn Arends: ‘Ik ben ambitieus, maar mijn pony en ik moeten wel plezier blijven houden’

Het zat amazone Lynn Arends (16) uit Elim de afgelopen periode niet mee. Eerst dwarsboomde corona een mogelijke deelname aan het Europees kampioenschap eventing voor pony’s, haar geliefde hippische sport met de onderdelen dressuur, springen en cross. Waarna ze dit voorjaar te oud werd bevonden om alsnog naar het EK te gaan. Arends blijft er nuchter onder: „Topsport is vooral een zaak van leren omgaan met teleurstellingen; ik ben nog lang niet klaar met de sport.”

Lynn Arends hoopt dit jaar nog een keer internationaal te rijden met pony Champie.

Lynn Arends hoopt dit jaar nog een keer internationaal te rijden met pony Champie. Foto: Frédérique Waakop Reijers

Hoewel Arends van huis uit aan paarden is gewend, was de kennismaking met paardrijden geen liefde op het eerste gezicht. „In het begin vond ik alles eng”, lacht ze. Toen de eerste lessen bij manege de Vrijheidshoeve in Kerkenveld eenmaal vruchten afwierpen, begon ze aan wedstrijdjes. „Eerst in de Bixie en uiteindelijk kwamen mijn pony en ik tot L1 dressuur, L springen en L eventing gekomen. Dat laatste vond ik het mooiste om te doen, dus daar wilde ik in verder”, vertelt ze.

Voordat ze met eventing mocht starten, moest ze weer op les. Lynn deed op pony Sammie mee aan de selectie voor het jeugdstimuleringsplan springen van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) Regio Drenthe en werd geselecteerd voor extra begeleiding. Ook bij de eventing viel ze op en werd ze voor het Jong Eventing Team geselecteerd.

Arends kreeg zo een schat aan kennis aangedragen. Toen ze op haar twaalfde de mogelijkheid kreeg de D-pony Hijker Forest Champagne TT (roepnaam: Champie) van de fokkers/eigenaren Lex Cornelius en Jan Okken te rijden, greep ze dit met beide handen aan. „Champie pikte alles verrassend snel op. Na drie maanden konden we al wedstrijden rijden”, vertelt ze.


Niet onopgemerkt

Het succes bleef niet onopgemerkt: de jonge amazone werd op 14-jarige leeftijd met Champie geselecteerd voor het KNHS beloften/talententeam. Er werd een tweejarenplan opgesteld richting internationaal rijden en het Europees kampioenschap eventing pony’s. Helaas gooide corona roet in het eten. „De trainingen gingen wel door, maar er waren niet genoeg wedstrijden om voldoende punten te halen. Dat was wel balen, maar ik wil er ook niet te veel in blijven hangen: incasseren en weer door, is ons motto.”

Aan de cross, het zwaarstwegende onderdeel van eventing, kun je niet zomaar meedoen. „De wedstrijddag begint met dressuur”, legt Arends uit. “Vervolgens rijd je een springparcours. Je moet laten zien dat je op je niveau correct een hindernis kan nemen.” Vooraf en na de cross worden de pony’s veterinair gekeurd. „Dat is belangrijk. Want als er bemerkingen zijn, dan word je naar huis gestuurd.”

Los van Arends zelf – en Champie - bestaat ‘Team Lynn’ ook uit haar ouders, trainers en sponsoren. „Zonder hen had ik dit nooit kunnen doen”, beaamt ze. „En laten we ook mijn trouwe supporters niet vergeten: mijn tante en beide opa’s en oma’s moedigen mij altijd aan om door te gaan!”

Lynn hoopt dit jaar nog één keer internationaal te kunnen starten met Champie. „Daarna is mijn doel om landelijk zowel in het springen als in de eventing nog zo hoog mogelijk met hem te komen. Ik heb er zin in!”