De buren van: 'Zingen is mijn lust en mijn leven'

Dedemsvaart / Hoogeveen - De 30-jarige zanger Erwin Koster, die tegenwoordig in Dedemsvaart woont maar in Hoogeveen is opgegroeid, heeft al veel tegenslagen voor zijn kiezen gehad. Desondanks knokt Erwin door en is hij erg gelukkig met vrouw Charona (26) en kinderen Thomas (3) en Manuela (1).

‘Alleen Feyenoord-fans zijn hier welkom’, staat op een sticker op de voordeur te lezen. Met een zwaai doet hij de deur open. ‘Sommige pakketbezorgers zijn voor Ajax en zeggen dat ze daarom hier niet mogen komen. Geintje natuurlijk’, zegt hij lachend. Erwins vrouw vertrekt even naar de winkel en de kinderen zijn op de opvang. ‘Gelukkig. Dan heb ik alle rust om mijn verhaal te vertellen.’

Over het leven van Erwin is wel een boek te vullen, een dik boek. Hij werd geboren in het ziekenhuis in Groningen. Meteen na zijn geboorte werd hij geplaatst bij pleegouders, eerst in Nietap, daarna in Hoogeveen. Lang heeft Erwin niet geweten dat hij geadopteerd was. ‘Toen ik 16 was hoorde ik dat. Wat ik daarvan vond? Ik dacht: ze zouden me wel niet willen hebben, maar ik ben altijd gelukkig geweest bij de mensen die me hebben opgevoed. Ik spreek ze nu nog vaak en noem ze ook vader en moeder.’

Noodlot

Erwin wilde in 2011 net op zoek naar zijn biologische ouders toen het noodlot toesloeg. Hij valt stil. ‘Ik vind het moeilijk om het erover te hebben, maar ik ga proberen het zo goed mogelijk te vertellen. Het was 11 april, een mooie zonnige dag. Samen met vrienden besloot ik te gaan barbecueën. We staken de barbecue aan en dachten dat het vuur even later weer uit was. Hij moest dus weer aangestoken worden. Ik stond ernaast en had al het idee dat er wat mis zou gaan toen ik uit mijn ooghoeken een fles spiritus tevoorschijn zag komen. Ik nam al afstand en ging op een andere plek staan zodat ik de ‘klappen’ niet op zou vangen. Dat dacht ik tenminste. Er kwam een steekvlam. Precies mijn kant op. Ik stond in lichterlaaie. Ik ben meteen op de grond gaan liggen en heb mijn armen op mijn hoofd gehouden. Dat is mijn redding geweest.’

Erwin werd naar het ziekenhuis gebracht. Hij verbleef daar uiteindelijk maar liefst drie maanden en moest daarna nog lang revalideren. ‘Na het ongeluk was mijn huid op veel plekken kapot. De vellen hingen erbij. Ik zat echt onder de nietjes om alles op de plek te houden. Gelukkig zijn mijn zenuwen intact gebleven.’ Het brandongeluk heeft nog altijd veel impact op het leven van Erwin. ‘De huid is goed opgeknapt, maar ik heb al vijf operaties gehad en er zijn er nog meer in aantocht. Ik kan niet meer alles doen. Onderhands tillen bijvoorbeeld, de huid trekt dan teveel. Ook kan ik mijn duim niet buigen.’

Biologische moeder

De zoektocht naar zijn biologische ouders pakte Erwin vorig jaar weer op. Hij plaatste een bericht op Facebook met wat summiere informatie. Twee dagen later werd hij al gebeld door een man die zich voorstelde als de vriend van zijn biologische moeder. Hij had slecht nieuws. De biologische moeder van Erwin is een jaar daarvoor overleden aan een hartstilstand. ‘Heel jammer. Het bleek dat ze pas 14 jaar was toen ze mij kreeg. Ze wilde me helemaal niet afstaan, maar werd ertoe gedwongen. Ze was nog op zoek geweest naar mij, maar ze vertelden haar dat ik een meisje was. Dan wordt zoeken het wel moeilijk. Ze woonde in Assen, vlakbij de Intratuin. Charona en ik zijn daar vaak langsgereden. Dan besef je opeens dat je zo dichtbij bent geweest en toch zover. Ongelofelijk.’

Tegenwoordig werkt Erwin bij Hondenhuis Ramona in Kerkenveld, waar hij klussen doet. ‘Daar ben ik terechtgekomen via Charona, die er stage heeft gelopen. Charona heeft een eigen trimsalon aan huis: Trimsalon De Viervoeter. Bij Hondenhuis Ramona heeft hij ook zijn geluidsinstallatie staan. Erwin zingt namelijk graag. ‘Zingen is mijn lust en mijn leven.’ Ramona heeft hem ook gestimuleerd om te gaan optreden. Talent bleek hij te hebben. Heel veel zelfs. In 2016 won hij een talentenjacht en trad op tijdens het Mega Piraten Festijn in Oldebroek. ‘Ik ben vijf dagen in de week bij Ramona en haar gezin. Ze hebben me in hun hart gesloten. En ik hen. Dat doet je wel wat.’

Optreden doet hij nu vrij weinig. ‘Ik heb op een gegeven moment pleinvrees gekregen. Daar probeer ik nu wel overheen te komen met de hulp van een psychiater. Maar het blijft lastig. Ik vind het vervelend om de deur uit te gaan. Ik krijg veel aanbiedingen om op te treden, al helemaal nadat ik op het Mega Piraten Festijn heb gezongen, maar ik moet nee zeggen omdat het me mentaal gewoon niet lukt.’

Juist op dat moment komt Charona binnenlopen. Erwin begint te stralen. Hij is duidelijk erg gelukkig met zijn steun en toeverlaat. ‘Ik heb haar leren kennen in 2013. Na het brandongeluk dacht ik dat ik nooit meer een vriendin zou kunnen krijgen, maar toch stuurde ze me een bericht via datingsite Badoo. Ze haalde me op en we zijn tijdens onze eerste date een hele dag op pad geweest. Met als afsluiting een diner bij de McDonald’s. Nou, dan moet je iemand wel heel leuk vinden toch?’, zegt hij lachend.