‘De wolf, binnen twee jaar is het niet meer te overzien’

Tiendeveen - Schapenboer Jantinus de Groote ziet het niet zitten, de wolf in Drenthe. Hij heeft ongeveer 3.500 schapen lopen, verspreid over tientallen weilanden in de regio. In maart vond de boer enkele dode schapen in zijn land in Oosterhesselen. Hij wist het zeker: de wolf was de dader.

Uit dna-onderzoek blijkt dat hij gelijk had. De wolf had zijn tanden in de dieren gezet. De wolf is terug in Drenthe. De onverlaat zelf heeft De Groote nog nooit in het echt gezien en daarna zijn zijn schapen met rust gelaten. ‘Maar de wolf is er en zal ook wel blijven’, zegt de boer stellig. Veel vertrouwen dat de wolf op een evenwichtige manier zijn plek gaat vinden in het gebied, heeft hij niet. ‘Binnen twee jaar is het allemaal niet meer te overzien. Wolven zijn moordenaars, ze bijten de schapen dood maar eten er nauwelijks van.’

Schadevergoeding

Bij de wolvenaanvallen waar (wetenschappelijk) bewijs voor is geleverd, komen de eigenaren van de dieren in aanmerking voor een schadevergoeding door het Faunafonds. Uitvoeringsorganisatie Bij12 Faunabeheer stuurt daarvoor een taxateur langs.

Over de financiële vergoeding die boer De Groote krijgt voor zijn doodgebeten schapen is hij niet te spreken. ‘Voor een professionele schapenboer lijken die bedragen nergens naar. Het is een schijntje! Ik ga dan ook een bezwaarschrift indienen.’

Tien schapen dood in Hollandscheveld

Bij zijn verzekering hoeft hij ook niet aan te kloppen. ‘Als je schaap door een hond doodgebeten wordt, wordt er zo uitgekeerd, maar bij een wolf geven ze niet thuis.’ En De Groote is niet de enige die schapen verloren heeft aan het roofdier. Uit de hele omgeving zijn meerdere gevallen bekend.

Vorige week werd Lucas Hummel uit Hollandscheveld nog onaangenaam verrast. Deze hobbyboer had vijftig Texelaars op zijn landgoed lopen, maar daarvan zijn er tien gesneuveld. Hoogstwaarschijnlijk door een wolf.

Niet allemaal doodgebeten

‘De schapen lopen op mijn landgoed om de paden keurig bij te houden. 20 procent ben ik nu kwijt. Iedere morgen sta ik vroeg op, rond 5.30 uur, en fiets ik over mijn landgoed. Deze ochtend werd ik onaangenaam verrast. Na 100 meter zag ik het eerste dode schaap, 20 meter verder een gewonde en in de waterlossing een op de kop. Zo’n trieste aanblik om ze te vinden. Niet alle dieren waren doodgebeten, maar vonden we later gewond. Dusdanig gewond dat we ze moesten laten afmaken.’

Met het warme weer leggen de vliegen te snel eitjes in de wonden. ‘Het is een naar verhaal maar dat zag je goed bij de dode dieren, na een dag zaten daar wel 100.000 maden op. De werkwijze van de wolf is goed te zien. Hij grijpt ze in hun achterwerk, waardoor ze voorover buitelen en met een beet breekt hij de nek. Van de drie dieren die hij heeft gedood, was er maar een aangevreten. De hammetjes.’

Dna

Hummel is geschokt dat zijn oase van rust is verstoord. ‘De dieren hebben hier de ruimte en dekking genoeg. Ze konden vluchten. Twee gewonde schapen vonden we dagen later. Die hadden zich angstig verstopt achter bomen. Van de drie dode schapen is dna afgenomen on te achterhalen of het om een wolf gaat. Ik heb deze niet zelf gezien. Ik heb wel gehoord dat deze dezelfde dag nog in Elim is gezien.’

Wat Hummel kan doen om zijn kudde te beschermen? Hij heeft geen idee. ‘Hoe houd je de wolf buiten? Daar is geen afrastering tegen te zetten. Maar ik ga mijn kudde zeker weer uitbreiden.’