Leerlingen en leraren herdenken Djamila: 'We zijn gelukkig een school met een hart'

Hoogeveen - Het overlijden van de 12-jarige Djamila Marissen uit Hoogeveen heeft flink wat teweeg gebracht op de RSG Wolfsbos.

Speciaal voor haar is deze week een herdenkingsruimte ingericht waar klasgenoten en leraren met elkaar van gedachten kunnen wisselen over het verschrikkelijke gebeuren. De plek hangt vol met briefjes met daarop lieve woorden voor hun klas- en schoolgenoot. Ook van andere locaties komen ze een kijkje nemen.

Emotionele boodschappen

Bladeren dwarrelen over het schoolplein van RSG Wolfsbos, net als op elke herfstdag. Alsof er niets is gebeurd. Eenmaal binnen is dat wel anders. Op de locatie Harm Smeenge loop je meteen de herdenkingsruimte in. Overal hangen briefjes voor de 12-jarige Djamila Marissen, die op zaterdagavond dood werd aangetroffen in een auto bij het politiebureau in Assen. 'Hoe kunnen mensen zo zijn? Ik vind het supererg voor je familie, mentor en klas', 'Ik ken je niet goed maar je leek me heel aardig. Je bent veel te jong om naar boven te gaan', 'Rust zacht lieve Djamila. Ik weet zeker dat je een lief meisje bent. De hemel heeft er een knapperd bij' en 'Dit had niemand mogen gebeuren. Zeker niet bij jou. Ik mis je tijdens de pauze. Dat gelach enz.' Woorden die door je ziel heen snijden. Een gebeurtenis die niet meer terug te draaien valt.

Het hakte er flink in. Niet alleen bij de leerlingen, maar ook bij de leraren en het overige personeel van de school. Ook al zat ze nog maar zes weken op RSG Wolfsbos, vergeten zal niemand haar meer. Samen met de klas van Djamila, bedacht mentor Thijs Huizing de gedenkplek. Huizing maakt met iedereen die binnenkomt een praatje. Hij moet af en toe zijn tranen wel even wegslikken.

Ruimte voor emoties

'Je wilt zo graag iets doen om het verdriet ook maar iets dragelijker te maken en ruimte te bieden voor emoties. Iedereen doet dat op z’n eigen manier. Vanochtend zijn we als klas aan de slag gegaan. De een laat eerst z’n tranen de vrije loop, de ander schrijft in een adem een gedicht of maakt een tekening.' In de gedenkruimte staat een vaas met van elke klasgenoot een witte roos, er zijn kaarsjes, knuffels en bloemen. Als middelpunt een foto van Djamila.  Huizing is trots op zijn leerlingen en op Djamila. 'We zijn gelukkig een school met een hart, dat is ook precies wat de gedenkplek uitstraalt.'

Ook burgemeester Karel Loohuis komt de gedenkplek bekijken en is zwaar onder de indruk. 'Het is indrukwekkend. Het is goed dat een school dit doet, het doet het personeel en de leerlingen goed. Er is persoonlijke aandacht voor iedereen. Leerlingen en leraren hebben de kans om even te kijken en Djamila op zijn of haar manier te herdenken. De impact is enorm. Dat heb ik meegemaakt met eerdere drama's. Dit hoort bij een stuk van het rouwproces en het is goed dat er aandacht aan wordt besteed.'