Over 't paard getild: 'Wij zijn veel te nuchter om lintjes door te knippen'

Pesse - Paardrijden, voor de een een makkie, voor de ander een hele beproeving. Journaliste Henriëtte Meppelink stapt regelmatig met durfals op het paard voor een leuk of bijzonder verhaal. Deze week: Jack Reinders (49) van Stichting Muziek 2000.

Jack loopt de stallen van Manege Smit in Pesse in en haalt zijn neus op. 'Ooh, dit stinkt zo, die paarden. Als ik op de fiets van Pesse naar Hoogeveen ga voor mijn werk en de wind staat de verkeerde kant op, dan stinkt het net zo. En moet je m'n jas zien, al helemaal onder het haar. Maar wat mot mot. Het is wel 15 jaar geleden dat ik op een paard heb gezeten en ik dacht toen ook echt dat het de laatste keer zou zijn. Ik ben er toen afgevallen. We waren met vrienden op vakantie op Terschelling en zij vonden dat ik wel paard zou kunnen rijden op het strand. Ach, ik heb de gok gewaagd. Toen we op het strand waren zei de vrouw die de leiding had in een keer 'ja'. Daar gingen die beesten, allemaal in galop achter elkaar. Ik was niet op het galopperen voorbereid en mijn voet schoot uit de stijgbeugel. Ik gleed er aan een kant af en werd meegesleurd omdat mijn voet bleef hangen in de andere beugel. Levensgevaarlijk natuurlijk.'

Paula en Charley

Lejo Toet en Greetje Boesjes van Manege Smit stellen Jack gerust. 'Dat gaat nu niet gebeuren. We hebben Paula voor je uit de wei gehaald. Die is 100 procent bomproof.' Als Jack haar in de stal ziet staan kijkt hij toch nog bedenkelijk. En het poetsen? Dat doet Greetje maar even voor hem. Voor mij hebben ze Charley uit de wei gepakt. Een paard met een stokmaat van 1.77 meter. Met zijn oren vooruit staat hij vrolijk naast Paula in de stal. 'Ze zijn lekker fris, ze staan sinds drie dagen weer in het gras. We blijven erbij dus het komt goed.'

Muziekweekend

Jack is samen met Gerbrand Takens en Bernard ten Oever druk met de laatste voorbereidingen voor Muziekweekend Pesse. Het spektakel vindt plaats op 19 en 20 mei en ze hebben er niet de minste artiesten staan.

Vrijdagavond Anouk, Waylon en Dilana en op zaterdag Golden Earring, Kensington en Handsome Poets. 'Een mooie line-up en blijkbaar is het ook wat de mensen graag willen zien en horen. Tijdens de voorverkoopavond gingen er al 5000 tickets de deur uit voor zaterdagavond. Vrijdagavond was altijd het stiefkindje, we zagen het altijd als de avond voor de grote avond, maar ook daar hebben we de laatste jaren mooie artiesten staan. Vrijdagavond is deze keer nog niet helemaal uitverkocht, maar ik ga er vanuit dat dat nog wel gaat gebeuren.'

Krukje

De zadels liggen op de paarden, de hoofdstellen zijn omgedaan. Jack heeft een cap uitgezocht. 'Waar heb ik die helm nou gelaten?' Greetje dirigeert ons eerst naar de manegebak, waar we opstappen. Allebei met behulp van een krukje. 'Rij eerst maar even een paar rondjes in de bak, dan kunnen jullie even wennen aan de paarden. Jack, je zit keurig rechtop. Goed zo.' We rijden een paar rondjes naast elkaar, de paarden volgen elkaar overal en dan is het tijd voor een kort rondje buiten. Want draven of galopperen? Dat durft Jack echt niet aan.

Selfie-stick

Lejo zoekt nog even een selfie-stick om de hele rit te filmen en om foto's te maken. We rijden het pad af, richting de weilanden en langs de hengst Jojo, die zo te zien de lente in de bol heeft, of in ieder geval de vrouwtjes. Paula geeft geen kick, maar Charley wordt toch een beetje nerveus en begint te draven.

Jack manoeuvreert Paula keurig het bospaadje in en rijdt op eigen houtje het rondje achter de manege. 'Hartstikke goed Jack, ik was even bang dat Paula weer terug zou lopen naar de manege, maar je weet haar goed te sturen.' Hij krijgt nog een paar aanwijzingen en moet daar om lachen. 'Jullie willen dat ik les ga volgen of niet?', zegt hij met een dikke knipoog tegen Greetje.

Nuchter

Een nuchtere Pessenaar, dat is de beste omschrijving van Jack. Hij werd samen met Bernard en Gerband uitgeroepen tot Hoogevener van het Jaar en een paar weken later tot Pessenaar van het Jaar.

'Hartstikke leuk natuurlijk, maar we zijn veel te nuchter voor het doorknippen van lintjes. Het startschot van de Cascaderun wil nog, maar verder zal Hoogeveen ons weinig aan het werk zien. Eigenlijk had ik al door dat we de titel zouden krijgen, want we werden verzocht om ons 2 januari, op het tijdstip van de nieuwjaarsreceptie van de gemeente, te melden voor een vergadering. Huub van Issum van de Ronde van Drenthe had ons al zo vaak opgegeven omdat hij vindt dat het bijzonder is wat we neerzetten.'

Verrassing

De titel die het drietal in Pesse kreeg, was wel een verrassing. ‘Ik was aan het eten met een vriend bij Restaurant ‘t Trefpunt in Pesse en mijn vrouw Rijanne belde dat onze zoon een gebroken pols had, hij was in de Wenning bij de jeugdsoos. Ik kwam daar en er bleek niks aan de hand te zijn. Op dezelfde manier werden ook Bernard en Gerbrand naar De Wenning gelokt. Na een tijdje begon er wel iets te dagen. Toen we de zaal naar binnen gingen was deze vol met vrienden en familie. Geweldig was dat. Rijanne wist het allang, maar ze heeft haar mond gehouden. Dat vind ik knap.’

Trots

Trots is Jack niet op wat ze ieder jaar in de feesttent neerzetten. 'Het woord trots is niet op z'n plek. Tijdens het weekend ben je niet bezig met wat je hebt neergezet. Bovendien hebben we al zoveel mooie namen gehad. Golden Earring speelde al eerder bij ons in de aardappelschuur in Eursing. Ook Status Quo trad vorig jaar op. En wat dacht je van Normaal? Er werd weleens gezegd: alweer Normaal? Ja, was mijn antwoord dan. De tent is toch vol? Dan doen we het goed. Tevreden terugkijken komt pas zondag, als alles is afgebouwd en we daarna de barbecue aansteken en het bier opentrekken. Dat doen we met een hele groep, nu al ongeveer 150 mensen. Dat is fijn, want dan ben je niet de hele dag aan het opruimen, maar drie uurtjes. Vele handen maken licht werk en daar is dit een goed voorbeeld van.'

Ben jij of ken je iemand met een bijzonder verhaal? Aanmelden voor de rubriek Over ‘t paard getild kan via redactiehoogeveen@boom.nl.