Mariët ’t Hart: ‘Ieder kind reageert hetzelfde op speelgoed’

Hoogeveen - Mariët ‘t Hart is de laatste in de serie over vrijwilligers die zijn genomineerd voor de titel Vrijwilliger van het Jaar, maar ze is zeker niet de minste. De verkiezing is in het leven geroepen door Stichting Actief Samenleven.

Mariët is vanaf het begin betrokken bij de oprichting, inrichting en het draaiende houden van de peuterspeelzaal in het azc Hoogeveen. Een bescheiden kracht, die met haar enthousiasme de kinderen uit het asielzoekercentrum weer even kind laat zijn.

De man van Mariët deed al vrijwilligerswerk in het azc in Kampen. Nadat het gezin was verhuisd naar Hoogeveen en bekend werd dat ook Hoogeveen een asielzoekerscentrum zou krijgen, schroomde ze niet. ‘Ik wilde eens wat nuttigs doen en wilde iets doen wat bij me past. Mensen helpen bij hun procedure had bijvoorbeeld ook gekund, maar aangezien ik kleuterjuf ben, leek me het leuk om iets voor de peuters te kunnen betekenen. Ik sta voor de klas in groep 1 en 2 van basisschool ‘t Kofschip,'

Een uitdaging was het wel. ‘Er was een ruimte in de oude gevangenis mooi geverfd en er stonden materialen op de grond. Nog niks was ingericht. Die taak was dus aan mij en dat vond ik erg leuk om te doen.’

Geen vaste groep kinderen

Dat is ondertussen twee jaar geleden en Mariët gaat nog steeds een keer per week naar het azc. ‘Er is geen vast groepje kinderen dat komt en dat maakt ook dat elke dag totaal anders is. Wat heel fijn is om te zien is dat kinderen toch kinderen blijven, ondanks wat ze hebben meegemaakt. Ieder kind reageert hetzelfde op speelgoed, dat is universeel, waar ze ook vandaan komen. Dat vind ik mooi om te zien. Allemaal vinden ze de zandtafel leuk om mee te spelen en worden de poppen tevoorschijn gehaald. Het is fijn om te zien dat ze dan ook weer even kind kunnen zijn. Gelukkig doen we het werk met een groep vrijwilligers en dat betekent dat de peuterspeelzaal ook meerdere ochtenden en middagen per week open is.’

In het begin kwamen de ouders volgens Mariët eigenlijk altijd mee met hun kinderen. ‘Je ziet gelukkig dat het steeds meer begint te wennen. Wel komen de ouders mee om Nederlands te oefenen en dan pakken ze de taalboekjes erbij die eigenlijk voor de peuters bedoeld zijn. Vaak stellen ze vragen over de uitspraak en ik probeer hen daar zo goed mogelijk mee te helpen. Maar soms weet ik ook niet hoe ik onze ingewikkelde taal uit moet leggen. Want hoe leg je uit waarom het een vogel, twee vogels is en waarom een kip en twee kippen.’

Vanzelfsprekend

Vrijwilligerswerk is voor Mariët vanzelfsprekend. ‘Als je tijd ervoor hebt, waarom niet? Ik zeg niet dat mensen het moeten doen, maar het is vaak leuker dan thuis zitten. Je krijgt er energie van en je komt in contact met mensen buiten je vaste vrienden- en kennissenkring. Maar dan spreek ik echt voor mezelf.’

Een vrijwilliger aanmelden voor het Valentijnsdiner kan niet meer. Afgelopen week hebben de gelukkigen bericht gekregen of ze 14 februari mogen aanschuiven bij Heinrig’s. Dan wordt ook bekendgemaakt wie de titel Vrijwilliger van het Jaar het komende jaar mag dragen.