De buren van...: ‘Veel samenwerken is goed voor de relatie’

Fluitenberg - Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren van... Lo Dijkstra gaat bij Hoogeveners langs om hun levensverhaal op te tekenen.

Om een gesprek te kunnen hebben met de beheerder van dorpshuis de Alke in Alteveer/Kerkenveld moet je niet in het tweelingdorp zelf zijn, maar in Fluitenberg. Daar, aan de doorgaande weg, wonen Rieky en Roelof Dekker. Ruim tien jaar geleden solliciteerde Roelof als beheerder en misschien wel tot zijn eigen verbazing zag het bestuur het helemaal in hem zitten. Ze kregen er geen spijt van, want het dorpshuis draait namelijk als een tierelier. Vorig jaar, bij het tienjarig dienstverband opperde het bestuur dan ook begrijpelijk dat ze nog graag tien jaar met hem door willen. Het aantal activiteiten in de Alke is de voorbije jaren alleen maar toegenomen. Roelof draait er, samen met Rieky, de hand niet voor om.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Wie kent het gezegde niet. Het is zeker van toepassing op Roelof Dekker (64). Hij was jarenlang actief als inkoper in de detailhandel en maakte, toen hij 54 was, de switch naar de horeca. Het was zijn vrouw Rieky (58) die hem op de advertentie in de krant wees dat ze in dorpshuis de Alke een nieuwe beheerder zochten. Het was in het dorp waar ze beiden opgegroeid waren, Alteveer. ‘Eerlijk gezegd leek het mij ook leuk om hem daar dan bij te helpen. Dus was het ook een beetje eigen belang.’ Roelof valt zijn vrouw enthousiast bij. ‘Het bedrijf waar ik werkte, werd overgenomen en ik zat eraan te denken nog eens iets anders te doen. Die advertentie kwam dus heel goed uit.’ Helemaal vreemd was de horeca niet voor Roelof Dekker. In zijn jeugd kwam hij veel in het dorpshuis en hielp daar ook bij diverse avonden in de bediening en tijdens disco’s voor de jeugd. Bij de sollicitatie was Roelof één van de tien kandidaten. ‘De doorslag bij de keus voor mij was dat ik in Fluitenberg in het bestuur van Dorpsbelang en het dorpshuis zat. Ik organiseerde er van alles en dat wilden ze in Kerkenveld ook graag meer van de grond krijgen.’

‘Ik wil alles zelf doen’

Op de vraag hoe het beiden bevalt in hun oude omgeving kunnen ze kort zijn: ‘Geweldig’, klinkt het bijna gelijktijdig. Dit ondanks het feit dat Roelof bijna meer in de Alke is dan thuis. Hij zegt: ‘Soms maak ik weken van zestig of zeventig uur. Dat is ook voor een deel mijn eigen schuld omdat ik alles zelf wil doen. Mijn uitgangspunt is namelijk dat niemand anders het dorpshuis draait dan ikzelf.’ Rieky hoort het verhaal van Roelof af en toe glimlachend aan. Ze leerde hem kennen in de supermarkt van Spijkerman in Meppel, waar ze beiden werkten. Lachend: ‘Hij wilde niets van me weten en zei altijd dat hij geen verkering wilde met iemand in het bedrijf waar hij ook werkte. We deden dan ook alsof we elkaar niet kenden.’

Roelof beaamt de wat netelige situatie: ‘Ja dat was weleens lastig, maar we hebben dat volgehouden.’ Roelof bleef in de detailhandel en werd uiteindelijk inkoper van een supermarktketen. Nadat Rieky bij Spijkerman vertrok werkte ze, tot haar eerste zwangerschap, bij de Wibra in Hoogeveen. ‘We kregen twee dochters Dominique en Susanne en we hebben natuurlijk de allerliefste en mooiste kleinkinderen die er bestaan, Milan is negen en Finn vijf jaar. Ze wonen hier in het dorp en dat is natuurlijk hartstikke leuk. Na de geboorte van onze dochters heb ik eigenlijk niet meer buiten huis gewerkt, totdat Roelof in de Alke begon. Ik help hem graag mee in het dorpshuis en thuis maken we wel salades en hapjes en we doen hier de was. We zijn veel samen, thuis en op het werk. Dat komt de relatie ten goede, want we overleggen heel veel,’ zegt ze met overtuiging in haar stem.

Reünie Normaalgangers

Dat Roelof van organiseren houdt en nieuwe initiatieven ontplooit hebben ze de afgelopen jaren in het tweelingdorp Alteveer en Kerkenveld gemerkt. Er zijn heel wat activiteiten georganiseerd en ook voor dit jaar staat er weer het nodige op stapel. ‘Een ervan is een optreden van Boeren Blond. Het is zo goed als uitverkocht en dat betekent tweehonderdzeventig mensen in de zaal. Ook de twee toneelavonden die we organiseren lopen goed. Op 18 maart is er weer wat bijzonders want dan is er een reünie van de Normaalgangers. Dat zijn mensen uit de buurt die altijd naar het optreden van Normaal in Pesse gingen. Omdat de groep niet meer optreedt hebben ze meteen maar een reünie geboekt. Dat is toch prachtig! Met oud en nieuw hadden we voor het eerst het oudejaar uitzitten in de Alke. Eerst leek dat nog niet zo’n succes te worden, maar uiteindelijk hadden we zo’n zeventig mensen. Daar waren ook een stuk of vijftien kinderen bij die in de grote zaal een ander programma hadden en er konden spelen. Zelfs TV Drenthe kwam er op af en heeft de opnamen later uitgezonden. Over het algemeen loopt het allemaal goed en is er veel belangstelling. Bijvoorbeeld de jeu de boules banen. Daarvan hadden we er eerst vier, maar ondertussen zijn dat er al tien en we merken dat de mensen het hier erg gezellig vinden. Ja, misschien komt dat wel een beetje door mijn gedrevenheid, maar zo zit ik in elkaar. Ik doe dat graag en heb het ontzettend naar de zin.’

Verlanglijstje

Ondanks dat is er voor Rieky en Roelof voldoende tijd om ook samen van hun tweede passie te genieten en dat is reizen. Ze hebben al heel wat landen bezocht en willen daar graag mee doorgaan. ‘Zuid-Afria vonden we prachtig,’ vertelt Rieky graag. ‘Er staan nog wel wat landen op ons lijstje. Dit jaar wilden we naar Amerika, maar omdat we dit voorjaar met de kinderen en kleinkinderen naar Euro Disney gaan, stellen we die reis waarschijnlijk een jaar uit. We gaan altijd met een georganiseerde reis. We zijn best wel wat avontuurlijk, maar het moet niet te gek worden, haha.’