Hoogeveen bekent kleur: ‘Noralinn heeft twee wettelijke moeders, geen vader’

Hoogeveen - Sinds kort is Hoogeveen Regenbooggemeente. Daarmee wil de gemeente een signaal afgeven dat zij zich sterk maakt voor de veiligheid, weerbaarheid en sociale acceptatie van lesbiennes, transgenders, biseksuelen en homoseksuelen.

Het homo-echtpaar Michael van Zwol en Jeffrey Kuipers vond dit een bijzonder moment om meer mensen uit deze doelgroep voor het voetlicht te brengen en klopte bij de Hoogeveensche Courant aan. Vandaag in deze serie: lesbiennes Suzan (39) en Corina (34). Zij hebben samen dochter Noralinn (3).

Hoe oud was je toen je je coming out beleefde?
Corina: ‘Ik was 20 jaar toen ik mijn familie vertelde dat ik lesbisch ben.’
Suzan: ‘Ik heb jarenlang met een geheim rondgelopen en durfde er met niemand over te praten. Het waren hele andere tijden dan nu. Ik kwam uit een klein dorp waar iedereen elkaar kende en we gingen naar de gereformeerde kerk in Noordscheschut. Ik was er op mijn 9e jaar achter dat ik op vrouwen viel, maar hield me stil. Ik durfde het absoluut niet te vertellen thuis omdat ik mezelf nog moest accepteren. Ik heb een aantal vriendjes gehad toen ik naar de middelbare school ging, maar dit was puur voor de buitenwereld. Om er maar bij te horen. Ondertussen was ik nooit verliefd op de jongens waar ik verkering mee had. Ik zag mijn vriendjes meer als broers. Maar ik zat er dagelijks mee hoe ik het toch moest vertellen aan mijn ouders. Dat is niet iets wat je zomaar doet, tenminste bij ons niet. Je wist al wat de reactie was en dat was ook de reden waarom ik me tot mijn 17 jaar heb stil gehouden. In die tijd zat er een COC aan het Beukemaplein. Ik wilde niets liever dan daarheen en mensen ontmoeten die dezelfde gevoelens hadden als ik. Ik durfde niet alleen en besloot er samen met mijn zus heen te gaan de eerste keer. Ik vond het zo fijn dat ze dat voor me deed. Zo ben ik min of meer in het uitgaansleven gekomen. Daardoor leerde ik mensen kennen.’

Hoe oud was je toen je je realiseerde dat je anders geaard was?
Corina: ‘Ik heb het altijd al wel geweten. Ik was vroeger al verliefd op de kleuterjuf, maar onbewust weet je dat nog niet. Dat wordt later allemaal duidelijk.’
Suzan: ‘Ik wist al jong dat ik anders was en dan praat ik over een jaar of 9 denk ik. Ik ben ooit eens verliefd geweest op een juffrouw van de lagere school. Ook op de middelbare school was ik verliefd op meisjes. Zij wisten dat niet. Ik heb er nooit wat meegedaan omdat ik er toen nog niet voor uitkwam. Het kwam niet voor bij ons in de familie. Ik weet zeker dat je hiermee wordt geboren en je kiest hier al helemaal niet voor.’

Hoe waren de reacties in je directe omgeving?
Corina: ‘Ik ben eigenlijk altijd geaccepteerd in mijn directe omgeving.’
Suzan: ‘Het belangrijkste vond ik dat mijn ouders mij accepteerden. De rest moet maar zien wat ze ermee doen. Ik ben altijd mezelf gebleven en nooit anders geworden. Mensen laten mij in mijn waarde en respecteren mij.’

Ben je weleens gediscrimineerd, gepest vanwege je geaardheid?
Corina: ‘Oh jawel, maar nooit ernstig.’
Suzan: ‘Op het werk, school of waar dan ook heb ik nooit vervelende dingen meegemaakt. Er zullen altijd mensen die het nooit zullen accepteren en in je gezicht zeggen je te begrijpen, maar achter je rug om lullen.’

Heeft je geaardheid invloed gehad op werk, school, of iets dergelijks?
Corina: ‘Inmiddels niet meer. Op school vroeger wel, maar dat is ook wat meer jaren geleden. Inmiddels word ik wel geaccepteerd.’

Wat is het grootste nadeel van ‘anders’ zijn?
Corina: ‘Voor mij heeft het niet echt nadelen om anders te zijn. Ik ben altijd ‘anders’ geweest, niet alleen in geaardheid. Ik was niet de enige hierin want ik heb een eeneiige tweelingzus die ook lesbisch is. Zij is ook getrouwd en heeft een dochtertje. Zij is 5 maanden ouder als Noralinn. Ik had al jong tattoos en piercings en was daarin al anders haha.’

Wat is het grootste voordeel van ‘anders’ zijn?
Corina: ‘Ik zie niet echt een voordeel.’
Suzan: ‘Een voordeel vind ik dat je erg ruimdenkend bent en ontzettend veel begrijpt en snapt. Bedenk je maar dat er veel mensen vroeger heel ongelukkig geweest zijn omdat ze van binnen anders waren, maar voor de buitenwereld ‘gewoon’ moesten zijn en daarom maar trouwden met iemand van het andere geslacht. Daarom komen er vandaag de dag steeds mensen uit de kast omdat er niet zo’n taboe meer op het onderwerp ligt.’

Hoe ontmoet je gelijkgestemden? Uitgaan, daten, online?
Corina: ‘Ik wilde vanaf mijn 15e al moeder worden, maar zag in dat dat veel te jong was. Toen ik ouder werd liep het allemaal net even anders. Ik maakte mijn studie af en ben gaan werken. Als je niet de juiste persoon tegenkomt waarmee je een kindje een mooie toekomst kan geven dan doe je dat ook niet! Tot ik Suzan leerde kennen, met haar wil ik oud worden en wilde ik dolgraag een gezin starten. Ik was 32 jaar toen we Noralinn kregen.’

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
Corina: Via Lexa. Ik kom uit Groningen en ben niet echt van het uitgaan dus dacht; ach laat ik me eens inschrijven. Ik zie wel wat er van komt. Binnen twee dagen leerde ik Suzan kennen. We hebben eerst een week geappt en gebeld voordat we een afspraakje maakten. Eigenlijk ben ik daarna nooit meer weggegaan.’

Wat zou volgens jou moeten gebeuren om de emancipatie te verbeteren?
Corina: Dat mensen elkaar accepteren zoals ze zijn en elkaar in hun waarde laten.’

Waarom doe je mee aan deze interviewserie? Wat is je motivatie?
Corina: ‘Omdat we gevraagd werden en denk dat de meeste mensen in Hoogeveen wel weten wie we zijn en dat wij een lesbisch stel zijn met kindje en dat we hier in Hoogeveen gewoon geaccepteerd worden.

Welk advies zou je een ander willen geven die worstelt met zijn of haar coming out?
Corina: ‘Geef het de tijd. Doe het pas als je er zelf klaar voor bent. Al denken mensen het van je te weten, je moet er zelf klaar voor zijn om het te vertellen aan je omgeving. Zoals ik het ervaarde; als je ouders, broers, zussen, opa en oma het accepteren dan maakt het je niet uit wat de rest van de wereld denkt! Ondanks dat ik anders geaard ben, verandert het mij niks van wie ik ben. Ik blijf wie ik ben ook al val ik op vrouwen.’

Hoe zie jij de toekomst voor je en denk dat je we moeten strijden voor de emancipatie en acceptatie of denk je dat het allemaal wel goed komt zonder aandacht voor dit onderwerp?
Corina: ‘De emancipatie en acceptatie is in ons geval tot nu toe goed en of er voor gestreden moet worden dat is per persoon verschillend. Er komen steeds meer mensen met andere culturen naar Nederland, ook in Hoogeveen, en we hopen dat zij ons accepteren zoals wij dat bij hun doen.
Suzan: ‘Ik vind persoonlijk dat er veel meer voorlichting gegeven moet worden op de scholen.’

Hoe zien jullie de toekomst voor je?
Corina: ‘Noralinn heeft wettelijk twee moeders, geen vader. Wij zijn getrouwd en Suzan heeft Noralinn dan ook erkend en ze draagt Suzan haar achternaam. Qua opvoeden staan wij eigenlijk wel op een lijn en we vullen elkaar aan. Noralinn haar donor is half Moluks en dat maakt Noralinn kwart Moluks. Ik heb altijd een kindje met buitenlands bloed gewild. Hij helpt ons in de toekomst ook met een tweede, zodat als het lukt Noralinn en vol bloed broertje of zusje krijgt. In ons geval zal ook ik het tweede kindje dragen, mocht ons dit gegund zijn). Het heeft namelijk een jaar geduurd voordat ik zwanger was van Noralinn.’