Sportspecial: ‘We blazen niet te hoog van de toren met Hoogeveen zaterdag’

Hoogeveen - Hoogeveen zaterdag begint aan haar vijfde seizoen in het standaardamateurvoetbal. In de eerste vier seizoenen heeft men zichzelf weer op de voetbalkaart gezet met als hoogtepunt de promotie naar de derde klasse.

Vorig seizoen kreeg de ploeg voor het eerst met tegenslag te maken, wat uiteindelijk leidde tot degradatie. Dit seizoen staat er voor het eerst een nieuwe trainer voor de groep. Edward Sabandar neemt het stokje over van zijn voormalige ploeggenoot Rudie Pol.

De Hoogevener speelde jaren in de hoofdmacht van Hoogeveen zondag en was de laatste jaren alweer bij Hoogeveen betrokken als jeugdtrainer van het elftal van zijn zoon. Helemaal verrassend is de terugkeer als hoofdtrainer van Hoogeveen zaterdag dan ook niet. ‘Ik ben drie jaar trainer geweest bij ZZVV en dan ga je een keuze maken. Voor mij hield dat in dat ik toe was aan een nieuwe uitdaging. Al vrij snel kwam Hoogeveen toen op mijn pad. Natuurlijk is het jammer dat de ploeg gedegradeerd is, maar ik zie het zeker niet als een stap terug’, aldus Sabandar.

Ontwikkeling

Met verbazing heeft de nieuwe trainer gekeken naar de ontwikkeling die binnen de zaterdagtak van Hoogeveen is doorgemaakt. ‘Het is ontzettend knap wat men hier heeft neergezet. Vijf jaar geleden is de club opnieuw begonnen met het zaterdagvoetbal en moest men op nul beginnen. Als je dan binnen drie jaar promoveert naar de derde klasse dan is dat fantastisch om te zien. Daarnaast staat er een volwaardig begeleidingsteam.’

De gemiddelde leeftijd van de ploeg ligt dit seizoen een behoorlijk stuk lager. ‘Natuurlijk was ik graag met deze verjongde ploeg begonnen in de derde klasse, maar misschien is het instapmoment nu in de vierde klasse nog helemaal zo verkeerd niet. Maar met zekerheid kun je dat natuurlijk niet zeggen. Zelf zullen we niet te hoog van de toren blazen, al zal de buitenwacht ons wel tot de favorieten rekenen. Dat hoort nu eenmaal bij een club als Hoogeveen. Iedereen wil ook van je winnen.’

Grens

Als speler zocht Sabandar vaak de grens op. Als trainer is dat toch anders. ‘Eenmaal in het veld ging er bij mij een knop om. Ik was een echte winnaar en soms ging ik ook over grenzen. Als trainer is dat toch anders. Je hebt een voorbeeldfunctie. Ook als speler was ik buiten het veld heel anders als persoon dan daar binnen.’
Het liefst zou Sabandar nog steeds binnen de lijnen staan. ‘Er is niets mooiers dan zelf te voetballen. Ook nu denk ik soms nog wel eens: ‘stond ik er zelf maar’. Ik denk dat veel oud-spelers dat gevoel hebben. Jan Wielink was daar een mooi voorbeeld van. Die trok als trainer van Hoogeveen regelmatig zelf nog weer de voetbalschoenen aan.’