Boer Pieter is blij met melktap op het erf

Kerkenveld - Je hebt het in je bloed of je hebt het niet: boer zijn. Pieter Werkman heeft het overduidelijk: hij heeft liefde voor zijn koeien.

‘Ze zijn niet het belangrijkst voor me, maar ze staan wel heel hoog bovenaan de lijst’, vertelt de boer uit Kerkenveld terwijl hij een van de makste koeien een aai over haar bol geeft. Pieter drinkt een liter melk per dag, het liefst zo van de koe. En omdat hij dat iedereen aan kan raden, heeft hij sinds kort een melktap op het terrein staan, waaruit klanten 24 uur per dag melk kunnen tappen.

Genieten

Pieter heeft 360 dagen per jaar vakantie. ‘De rest van de dagen bén ik op vakantie. Moet je zien hoe prachtig het hier is. Dit is toch genieten?’, vertelt hij lachend als hij van de trekker afstapt. Het land achter de boerderij aan het Gedempte Hoofddiep loopt door tot aan de Braambergerweg. De koeien mogen zelf bepalen of ze binnen staan of naar buiten gaan. Bijna alle dames van Pieter staan binnen, ondanks dat de zon schijnt. De meesten liggen heerlijk in de ligboxen, af en toe loopt er een onder de borstel door die aan het einde van de stal hangt. ‘Er zijn zoveel regels in de melkveehouderij, ook als het gaat om koeien. Als ze een regel willen invoeren: laat iedereen zo’n automatische borstel aanschaffen. De koeien vinden het heerlijk. Als ze zijn bevallen en ze komen uit de andere stal, waar ze geen borstel hebben, kunnen ze niet wachten om er weer tegenaan te staan.’

Automatisering

De borstel is niet het enige dat Pieter heeft geautomatiseerd. Er rijdt een mestrobot door de stallen en de mestscheider staat regelmatig aan. Hij melkt al langer dan 11 jaar met een melkrobot. ‘Ik moet wel in verband met rugklachten. Vooral de mestscheider is een uitkomst. Een gedeelte van de mest komt daarin terecht en daar komt een dunne en een dikke fractie uit. De dikke fractie gebruik ik als ligbox bedekking. Wat een veel gemaakte fout is, is dat mensen denken dat mijn koeien op hun eigen mest liggen. Dat is niet zo’, vertelt hij terwijl hij een handje van de bodembedekking uit de stal haalt. ‘Ruik maar, het is geen mest. De onverteerde ruwe celstoffen, zoals maïs en gras, word door de mestscheider eruit geperst en daaruit bestaat de dikke fractie. De koeien zijn door deze ligboxbedekking veel schoner en ze hebben geen last van kale en dikke hakken. Ik zag het jaren geleden in Zwitserland tijdens een studiereis en was om. Ik heb meteen de mestscheider laten installeren en was daarmee een van de eerste boeren in Nederland met dit systeem. Velen volgden daarna.’

Derde generatie Werkman


Pieter is de derde generatie Werkman die de boerderij runt. Vader Wijbe is nog steeds veel op de boerderij te vinden, zo ook vandaag. Op de klompen regelt hij van alles. Op de vraag wanneer de vader van Wijbe begon met het bedrijf, moet de 80-jarige even nadenken. ‘Het was in ieder geval voor 1925. Mijn vader is een Groninger en mijn moeder is een Friezin. Dat maakt mij een rasechte Drent. Ik ben hier geboren, dus zo voel ik me.’ Tot zijn 65e werkte Wijbe volop mee op de boerderij. ‘Daarna ben ik verhuisd voor de eerste keer in mijn leven, naar Zuidwolde.’ Pieter is zijn vader dankbaar. ‘Ik mocht alles en moest niets en wist eigenlijk meteen dat ik mijn vader op zou volgen. Gelukkig maar, want als het niet in de genen zit, dan lukt het niet om boer te worden. Het was bij mij meteen duidelijk: het is passie.’

Zwitsers en Oostenrijks

Twee van Pieters koeien hebben een bel om. De een een Zwiterse bel, de ander een Oostenrijkse. Het rinkelende geluid klinkt keer op keer door de stal. Kloeng, kloeng, tingel, tingel. ‘Waarom ze deze bellen om hebben? Nou, dan zal ik vertellen wat er vorig jaar gebeurde’, zegt hij al genietend bij het vooruitzicht. ‘Een echtpaar fietste over de Braambergerweg. Mijn koeien stonden in de wei en ze hoorden beide bellen rinkelen. Ze waren zo benieuwd naar de koeien en waarom ze deze bellen om hadden, dat ze via de Braambergerweg helemaal naar mijn boerderij fietsten. Ze waren nieuwsgierig en wilden de hele boerderij zien. Dat vind ik dan weer prachtig, ik ben trots op mijn boerderij.’

Eierautomaat

En dat geldt voor Pieter. Zo zag hij een tijd terug een melktap bij een vriend in Heteren. ‘Ik dacht: dat wil ik ook. Geweldig. Aan het Gedempte Hoofddiep staat al een eierenautomaat, nu kunnen mensen ook nog verse melk halen. Er bestaat geen lekkerdere melk dan verse. Zelf drink ik 1 liter per dag, gewoon rauw. En wanneer mensen vragen of ze het zo kunnen drinken, dan zeg ik ja. Als ik mijn eigen melk niet kan drinken, stop ik morgen direct met de boerderij.’