Commentaar: Leonora de Vries
Door Leonora de Vries

Kwetsbaar

De spanning hing al de hele dag in de lucht gisteren, eigenlijk al de hele week. Wat zou er gebeuren? Valt het college of niet en hoe dan?

Maar met allerlei scenario’s in het achterhoofd, bracht de avond toch een verrassing. Bij aanvang van de raadsvergadering, die de dienstdoende collega Harald Buit tot ver na middernacht bezighield, maakte wethouder Jacob van der Heide zijn aftreden bekend. „Voor u staat een trotse wethouder, maar wel een die vandaag zijn ontslag indient. De eindbestemming is het doel, maar de reis is ernaartoe is vaak veel mooier. En die reis heb ik ten volste gemaakt. Negen maanden lang ben ik op reis geweest om Hoogeveen financieel gezond te maken. We zijn er nog niet en ik haak af. ”

Van het een op het andere moment had Hoogeveen te maken met een andere bestuurlijke situatie. Weer lag de raadsagenda op de kop, was het vinden van een nieuwe planning verwarrend en werd de notitie Samenredzaamheid in Hoogeveen van de agenda afgevoerd. Wethouder Slomp trok de notitie zelfs terug.

Wankelen

De ingeslagen weg door wethouder Jacob van der Heide bracht de reeds wiebelende balans van het college nog verder aan het wankelen. Met een hoorbare kikker in de keel nam wethouder Slomp het woord na de rede van Van der Heide. „Als team staan je ergens voor, voor de belangen van Hoogeveen. En ook al past dit besluit bij Jacob als mens, toch voelt het als een soort van amputatie.”

Mensen

Hoeveel kritiek men ook heeft op het college van burgemeester en wethouders, in politieke en bestuurlijke zin, op zulke momenten is het mij schrijnend duidelijk dat dit ook mensen zijn. Mensen die misschien weliswaar niet altijd de juiste beslissingen nemen, er voor betaald worden, en soms een te grote broek aan trekken. Maar altijd nog mensen. Het aanvaarden van een functie van wethouder maakt je als mens kwetsbaar. 

En juist die kwetsbaarheid liet Jacob van der Heide zien toen hij uitlegde waarom hij zijn functie neerlegt. Met respect richting college en raad deed hij aan de hand van een aantal steekwoorden uit de doeken hoe hij tot dit besluit gekomen is: vertrouwen, verbinding, verantwoordelijkheid, reflecteren, samen en accepteren. Van alle wethouders, had ik zijn vertrek het minst zien aankomen. Zijn rust, eerlijkheid en kwetsbaarheid zal gemist worden in de roerige tijden die Hoogeveen voor de boeg heeft.