Maandaggevoel: Leonora de vries
Door Leonora de Vries

Op leven en dood

De donorwet komt er aan (1 juli). Een beladen onderwerp, waarover ik mijn mening gedurende de jaren heb bijgesteld. Als tiener leek het mij niet meer dan logisch en zelfs nobel dat wanneer ik dood zou zijn, delen van mijn lichaam anderen zouden helpen om te overleven.

Maar gaande weg de jaren ontdekte ik dat de definitie van leven en dood ook vanuit andere oogpunten bekeken kan worden. Donorzijn was daarmee niet zo vanzelfsprekend.

Lichaam van de Staat

Op het moment dat bekend werd dat de keuze voor orgaandonatie omgekeerd werd van een ‘Nee, tenzij ja’ in een ‘Ja, tenzij nee’ gingen bij mij alle alarmbellen rinkelen. Het voelde alsof de Staat zich mijn lichaam toe-eigende. Ik werd gedwongen beter te kiezen wat er voor mij toe doet, op het moment van leven en dood, want mijn lichaam is geen ding dat door wettelijke manipulaties een andere eigenaar krijgt. 

Mijn lichaam, mijn leven en ook mijn sterven is van mij. En in dat laatste zit een tweede knelpunt, vanuit mijn perceptie. Structureel wordt namelijk gezegd dat orgaandonatie plaatsvindt na overlijden. Dat is niet zo. Het is nadat je hersendood bent, dat is heel wat anders! Dit betekent dat het hart nog klopt en de hersenen nog zuurstof ontvangen. De basisgedachte in het pro-donorkamp is dat wanneer iemand niet meer zichtbaar of meetbaar reageert ook niets meer ervaart. Dat is mijns inziens een wankele aanname. Zwangere vrouwen kunnen zelfs na vier maanden hersendood een levend kind ter wereld brengen. Wonden genezen nog en mannen kunnen nog erecties krijgen. 

Protocol

Het hersendoodprotocol is een document dat is vastgelegd in de Wet op Orgaandonatie. Dit moet worden doorlopen om je lichaam dood te mogen verklaren (maar daarmee overlijd je niet). Vanaf dat moment ben je een ding dat beademd wordt. Dit houdt in dat je met alle mogelijke middelen in leven wordt gehouden om je organen in optimale conditie te houden voor de transplantatie. Het overlijden vindt plaats tijdens of na afloop van de uitname operatie. 

Mogelijk zullen mensen zo nobel zijn om zich in hun allerlaatse levensfase op te offeren voor anderen. Ik sterf liever in vrede met mijzelf.

Er zijn meer mensen die twijfelen over donorschap. Maar wie tegenwoordig op internet kijkt ziet vooral berichten en uitlegpagina’s die aansturen op donor worden. De meer sceptische, spirituele of gelovige meningen zijn enorm weggefilterd. Maar ze zijn er nog wel; zoals bijvoorbeeld http://orgaandonorjaofnee.nl/

Ik heb mijn keuze gemaakt. Een keuze op leven en dood, dat van mij en dat van anderen.