‘Dansavond was een huwelijksmarkt’

Ruinen - Luchien Kolk en Grietje van Regteren uit Ruinen zaten in de eerste klas van de lagere school al bij elkaar in de klas, ze hadden toen nooit kunnen bevroeden dat ze donderdag hun 60-jarig huwelijksfeest zouden vieren. Niet dat ze op school al verkering hadden, dat gebeurde pas toen ze allebei 17 jaar waren. „Op een dansavond, dat was vroeger de huwelijksmarkt", lacht Luchien.

Ze zijn bekende verschijningen in Ruinen en wijde regio, want wie kende niet transportbedrijf Kolk, dat met tal van vrachtwagens door Nederland goederen van A naar B bracht. „In het begin met paard en wagen, mijn grootouders hadden een brandstofhandel. Later had mijn vader twee vrachtwagens. Hij zat vooral in het transport van de agrarische handel, varkens bijvoorbeeld. Toen mijn vader thuis kwam te zitten met rugklachten en gips, moest ik inspringen. En ik had nog niet eens een rijbewijs!"

Coupeuse

Luchien kan er uren over vertellen, over het transportbedrijf dat zijn leven en dat van Grietje beheerste. Zij was opgeleid als coupeuse, maar werd ook al vlot actief in de zaak. Niet voor niets dat ze na hun pensionering veel zijn gaan reizen, zowat de hele wereld over. Voor Luchien was al dat veevervoer eigenlijk maar niks. „We zijn voor Brocades Stheeman in Meppel gaan rijden, dat was de start van een flinke groei. Er kwam steeds meer bij en we reden ineens door het hele land." Kolk Transport ontgroeide Ruinen en verhuisde in 1980 naar de Industrieweg in Meppel. Negen jaar later werd een nieuw pand gebouwd, eind jaren 90 werd de zaak verkocht en konden Luchien en Grietje na jaren van keihard werken, gaan genieten van het leven.

Wereldreis

Ze hebben een zoon Bert, die getrouwd is met Annemiek, en dochter Agnes, die met Bas in Spanje woont. Die waren bezig met een wereldreis per schip, maar hebben door corona hun boot in Australië achter moeten laten en zitten nu thuis in Spanje.

Voor de jubilarissen zijn het nog steeds mooie jaren, met reizen, maar ook de oldtimers. „We hebben er nog eentje, want je kunt toch niet in drie tegelijk rijden", zegt Luchien berustend. De eerste was een Austin en zoon Bert herinnert zich nog dat hij met zijn vader naar Canada reisde om een Plymouth op te halen.

Dat hun jubileum anders verloopt dan gepland, is jammer maar geen drama. „We zijn gezond met elkaar en dan moet je daar niet te moeilijk over doen. We vieren het later nog wel." „Maar niet op anderhalve meter afstand", voegt Grietje dat aan toe. „Je moet elkaar wel een hand kunnen geven."