Hilda Wolting zet zich al 25 jaar in voor Moeders voor Moeders: ‘Elk gesprek maakt indruk op me’

Hoogeveen - Doordat je zelf in verwachting bent, wil je anderen helpen die graag zwanger willen worden. Ook Hilda Wolting (59) uit Hoogeveen deed dat bij twee van haar drie zoons. Het sprak haar zo aan dat ze 25 jaar geleden informatrice werd voor Moeders voor Moeders. Dat werd vorige week uitgebreid gevierd en een ding is zeker: ze is er nog lang niet klaar mee.

De bel gaat. Het is zoon Maurits die zijn moeder een fles rode wijn brengt om het jubileum bij Moeders voor Moeders te vieren. Even later gaat opnieuw de bel. Een grote bos bloemen van haar collega’s. Dat Hilda 25 jaar geleden begon voor Moeders voor Moeders gaat in huize Wolting niet ongemerkt voorbij. „Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik zelf meedeed. De eerste zwangerschap nog niet, maar bij onze tweede zoon heb ik me zelf aangemeld. Net als bij de derde.”

Wie in actie komt voor Moeders voor Moeders zamelt van de 6e tot en met de 16e week in de zwangerschap urine in. Daar zit het hCG-hormoon in. Dit hormoon wordt door farmaceutische bedrijven gebruikt voor het vervaardigen van geneesmiddelen die worden gebruikt bij vruchtbaarheidsbehandelingen. „Het is een mooie manier om tijdens je zwangerschap andere stellen te helpen om zwanger te worden”, vertelt Hilda.

Tot in de puntjes

Alles wordt tot in de puntjes geregeld door Moeders voor Moeders. „Wanneer je meedoet, krijg je kratjes met flessen thuisbezorgd waar je de urine in kunt bewaren. Het enige wat je dus hoeft te doen is, elke dag je urine opvangen in een opvangkan en het overgieten in een fles die je bewaart in het kratje. Je kunt voor elke dag een schone fles gebruiken. Dat is hygiënisch en het voorkomt nare luchtjes. Eén keer per week worden de kratjes opgehaald. Dit gebeurt heel discreet. Je hebt er dus weinig werk aan en het helpt anderen.”

Hilda deed tijdens haar zwangerschap ook mee en was onder de indruk van de organisatie. „Het leek me destijds al een leuke baan en een paar jaar later zag ik een advertentie in de krant staan. Ik wilde graag wat voor mezelf doen dus ik solliciteerde.” Een paar dagen later had ze een gesprek en was ze aangenomen. ,,Destijds was het wel anders. Internet bestond nog amper en alle aanmeldingen kwamen via de vaste telefoon. Ons gezin was er op ingesteld. Vaak als we aan het eten waren, kwam er een aanmelding binnen. Ook stonden er kratjes met urine voor ons huis. Vriendjes van onze zoons moesten daar altijd om lachen, terwijl mijn kinderen het de normaalste zaak van de wereld vonden”, vertelt ze lachend.

In al die jaren heeft Hilda ontzettend veel meegemaakt. „Wat ik heel bijzonder vind, is dat ik vaak de eerste ben die weet dat de vrouw zwanger is. Omdat je al vanaf je zesde week in de zwangerschap mee kan doen, weten veel mensen in de omgeving het nog niet. Dat maakt het werk extra speciaal. Ik heb natuurlijk zwijgplicht, dat wil ik er wel graag bij vermelden.”

Ook komt Hilda bij veel mensen over de vloer. „Ik ken alle wijken en buurten van Hoogeveen. De intakegesprekken vinden nu allemaal telefonisch plaats in verband met het coronavirus, maar ik hoop dat ik binnenkort weer langs kan komen. Dat maakt het werk extra leuk. Elk gesprek is weer anders, iedere zwangerschap is anders. Wat ook mooi is, is dat ik soms bij een zwangere vrouw op bezoek kom en dat haar moeder ook heeft meegedaan met Moeders voor Moeders. Ik werk er nu al 25 jaar, maar de tijd is omgevlogen. Elk gesprek maakt indruk en dat maakt het werk een uitdaging.”