Maandaggevoel: Leonora de vries
Door Leonora de Vries

Anderhalve meter-economie

Al weken bestaat mijn leven, net als dat van vele anderen uit thuis werken, een frisse neus halen én de benen strekken in het bos en zo nu en dan een boodschap. Ik heb er niet zoveel moeite mee. Mijn vrije tijd besteed ik, en ook mijn familie, graag aan gamen. Gezellig vinden we dat.

 Samen in een andere wereld op pad gaan, op reis, op avontuur. Boze wezens verslaan en schatten zoeken. Een digitale vakantie in een ver vreemd land. En in de gamechat kun je ook nog eens lezen hoe het anderen van over de hele wereld vergaat in coronatijd.

Waar in Nederland alles om 1,5 meter draait is dat in Israël 2 meter en zo heb ik wel meer afstanden voorbij zien komen. Iedereen wereldwijd hoopt in ieder geval dat de regels binnenkort versoepeld worden. Af en toe bevreemdt mij dat. Want terwijl de winkels die open zijn toch aanzienlijk minder klandizie krijgen (zeker van kledingwinkels hoor ik dat) klinkt ook de roep dat men weer naar normaal wil.

 

Persoonlijke ruimte

Anderhalve meter wordt het nieuwe normaal. Hoe anders is dat? De afstand dat een vreemde te dicht bij je staat was normaal iets van een halve meter. Denk even aan het feit dat je bij een lege stoel nooit direct pal naast een ander gaat zitten als er meer stoelen leeg zijn. Die afstand wordt nu gewoon een beetje groter. En niet eens zo veel. Volgens een psychologische blog is de sociale zone, de afstand waarmee je een gesprek voert met vreemden, van 120 centimeter tot 300 centimeter. De persoonlijke zone, waarin een vreemde niet welkom is, is tussen de 50 centimeter en 120 centimeter en de intieme zone is binnen de halve meter.

 

Fascinerende oplossingen

Dus dat social distancing is niet zo vreemd. Tegelijkertijd zie je al veel initiatieven ontstaan om die ‘anderhalve meter-economie’ vorm te geven. Fascinerend. Zo promootte Jeroen Broekman uit Pesse een speciaal scherm dat hij bij zijn werk kan gebruiken om mensen toch te helpen bij het schoenen passen. Ik heb schermen tussen tafeltjes in restaurants gezien, restaurants die gerechten met serveertafels uitserveren en een gitaarlerares die haar lesruimte verbouwt. Natuurlijk zijn er ook dingen heel lastig op anderhalve meter: denk aan het openbaar vervoer, een muziekfestival, een rugby- of voetbalwedstrijd of het kappersvak. Toch denk ik dat we met wat creativiteit een eind komen.