Bert Heerink en Jan Akkerman rocken met Sticky Fingers in De Tamboer

Hoogeveen – Sticky Fingers, dé plaat van The Rolling Stones, bestaat 50 jaar en dat schreeuwt natuurlijk om een geweldige uitvoering in het theater. Die is er. Legendary Albums Live stond vrijdag met Sticky Fingers in theater De Tamboer met niemand minder dan Bert Heerink en Jan Akkerman in de hoofdrol.

Sticky Fingers is een verzameling geweldige songs, het creatieve hoogtepunt van de band. Denk aan Brown Sugar, Sister Morphine en Wild Horses. De plaat rockt nog steeds als nooit tevoren en dat laten de artiesten deze avond ook horen. De plaat wordt integraal gespeeld. Zoals het de Stones betaamt, is het geen hogere wiskunde, maar heerlijk is het wel.

Beste gitarist

Bandleider Jan-Peter Bast vertelt tussendoor enkele verhalen over de plaat. Prachtige verhalen, die soms nog wel wat meer uitgediept mogen worden tijdens de voorstelling. Want wie de achtergrond van nummers weet, gaat vaak toch nog anders (beter) naar de muziek luisteren. Bert Heerink is geweldig bij stem en geeft zijn eigen invulling aan zijn Mick Jagger stukken. Hetzelfde geldt voor gitarist Jan Akkerman, die afgelopen week opnieuw bekroond is tot beste pop/rock gitarist van de Benelux namens het tijdschrift Gitarist. Terecht: hij geeft als geen ander zijn eigen draai aan de stukken van Sticky Fingers.

Na de pauze is het tijd voor een greep uit het bijna zestig jaar grote oeuvre van de Stones. Er is genoeg om uit te putten. (I Can't Get No) Satisfaction, Paint It Black en It's All Over Now. Ze komen allemaal voorbij. Heerink, Akkerman en Winters zetten samen een geweldige show neer met de LA Band, die naast Bast nog bestaat uit gitarist Rob Winter, drummer Arie den Boer en bassist Marco Dirne. De Bombita’s zijn toch wel de kers op de taart. Lies Schilp en Inge Bonthond stonden aan de zijde van Herman Brood en zijn Wild Romance en Gruppo Sportivo, maar zijn binnen het Stones-repertoire net zo aanstekelijk. Ze zijn deze avond naast Heerink, die een thuiswedstrijd speelt én tig keer van outfit verandert (wat heel verrassend is) de blikvangers van de avond.

De show wordt afgesloten met het nummer Sympathy for the Devil en het voelt alsof het publiek erop heeft gewacht en het alom bekende ‘oe-oe’ heeft geoefend. Voordat Heerink het eerste couplet heeft ingezet, galmt het vanuit het publiek al door de zaal. Het zorgt voor de zoveelste glimlach op het gezicht van de artiesten.

Eerbetoon smaakt naar meer

Dit eerbetoon aan de Stones, die natuurlijk nog steeds bestaan en toeren, is zeker op z’n plek. Wie weet is het over 2 jaar weer zover. Exile on Main Street, het album dat de Stones uitbrachten na Sticky Fingers, bestaat in 2022 50 jaar. Wie vanavond heeft meegemaakt, weet dat zo’n eerbetoon naar meer smaakt.

****

Henriëtte Meppelink