Voor 'PA' Madeleine Broek zijn paarden haar kinderen

Je zou het werk van Madeleine Broek (35) uit Veeningen kunnen omschrijven als butler of als ‘Personal Assistent’. Niet van een aristocraat of van een captain of industry, maar van paarden.

Broek is al 15 jaar als groom verbonden aan de stal van Marc Houtzager in Rouveen en doet dat met een toewijding die van een butler of ‘PA’ mag worden verwacht.

Een typische dag van Madeleine Broek

Haar dag? Die ziet er als volgt uit. ,,Om half 8 begin ik op stal. Ik deel hooi rond, mest de stallen uit en daarna krijgen de paarden brokjes. Na het koffiedrinken rijdt Marc de paarden; ik zorg ervoor dat zij klaarstaan. Als hij met het eerste paard klaar is, staat het tweede gereed en daarna zorg ik ervoor dat het gereden paard goed wordt verzorgd. Even naar de stapmolen brengen of naar zijn box. Zo gaat het de hele dag door. Aan het einde van de middag, rond een uur of vier, loop ik nog eens langs de boxen om de drollen eruit te halen. Daarna krijgen ze weer hooi en brokken. Rond een uur of 6 vertrek ik weer naar Veeningen.’’

Op wedstrijddagen geldt een ander tijdschema. Het gebeurt vaak genoeg dat ze om 6 uur in de ochtend al de paarden aan het voeren is, om pas na het middernachtelijk uur klaar te zijn. ,,Ik ben ermee opgehouden om de uren te tellen, maar als je die lange dagen niet wilt maken, dan moet je er niet aan beginnen. Ik vind het een schitterend vak. Marc heeft alle paarden waarmee hij in de top heeft gereden zelf opgeleid. Tamino en Calimero zijn al op jonge leeftijd bij ons gekomen en dan zie je hoe ze zich ontwikkelen. Ik maakt heel veel met die paarden mee en daardoor krijg ik een band met hen en zij met mij. Dat vind ik nog steeds heel bijzonder.’’

Zogenaamde dierenvrienden

In december werd Broek op het congres van de FEI – de internationale hippische sportbond – onderscheiden met de FEI Best Groom Award. ,,Ik denk dat ik dat te danken heb aan mijn actie op het EK in Rotterdam. Tijdens de rit van Marc en Sterrehof’s Calimero sprongen twee dierenactivisten in de ring en probeerden zijn rit te verstoren. De mensen hebben daar kunnen zien hoe ik mijn ‘kind’ Calimero tegen die lui wilde beschermen. Godzijdank wisten Marc en Calimero foutloos de finish te halen, maar het werd mij zwart voor de ogen. Ik ben de ring ingestormd om die twee zogenaamde dierenvrienden te lijf te gaan. Met twee man hebben ze mij moeten vasthouden. Wat was ik ongelooflijk boos. Ze hadden met die actie nota bene in de driesprong voor grote ongelukken kunnen zorgen. Niet alleen van Marc, maar zeker ook van Calimero.’’

Besmet met het paardenvirus

Broek is een paardenmeisje dat al als 12-jarige voor het eerst met Houtzager naar wedstrijden ging. ,,Mijn opa en Jan Broek (van het CH De Wolden, red.) zijn opa waren achterneven, dus heel ver weg zijn we familie. Ook waren we buren, maar mijn ouders waren geen paardenmensen. In Veeningen word je vanzelf met het paardenvirus besmet. Ik heb zelf ook gereden, maar was niet goed genoeg en ben 15 jaar geleden bij Marc gaan werken. Ik heb het nog steeds enorm naar mijn zin en ben nog lang niet van plan mijn kinderen, de paarden, te verlaten.’’

Vierbenige atleten

En weg is ze weer, om Sterrehof’s Dante voor te bereiden op de start in de wereldbekerwedstrijd van Jumping Amsterdam. Als Houtzager na eerst foutloos het basisparcours te hebben gereden er ook nog in slaagt te winnen, kent Broeks blijdschap geen grenzen. De knuffels en de lieve woordjes zijn voor het paard. Pas als ze Dante heeft verzorgd, is er een kort compliment richting de ruiter. Om zich direct daarna weer helemaal te focussen op de vierbenige atleten.