Rijkel Koiter viert 100ste verjaardag: ‘Elke dag begin ik als de mooiste dag van mijn leven’

Hoogeveen - Hij is vrolijk: Rijkel Reinder Koiter. Het is immers feest. Hij heeft de 100 gehaald. Dit weekend werd dat groots gevierd met een uitgebreid etentje bij Italiaans restaurant Da Luca met maar liefst 65 personen. Familieleden, zelfs uit Denemarken waar zijn (inmiddels overleden zus) heen emigreerde.

Maandag, op zijn verjaardag zelf, wordt het gevierd op de afdeling van het Jannes van der Sleedenhuis, locatie Wolfsbos samen met zijn vier kinderen. Ook burgemeester Karel Loohuis komt langs om hem te feliciteren.

Rijkel Koiter geniet van alle aandacht. „Maar het is wel een beetje vermoeiend”, geeft hij toe.

Hoogeveensche Courant

Rijkel (uitgesproken als Riekel) woonde tot zijn 98ste zelfstandig in de Zaaier en sinds 2 jaar woont hij in het ‘Jannes’. Vandaag de dag vult hij zijn dagen vooral met het lezen van de Hoogeveensche Courant en het Dagblad van het Noorden. Hij doet dat met een speciaal vergrootapparaat. „Hij spelt de kranten van voor tot achter”, vertelt een van de verzorgsters van de afdeling. Rijkel laat zien hoe het apparaat werkt. Met een draai aan de knop vergroot hij de tekst dusdanig dat hij het woord voor woord lezen kan. „Ik ben de enige op de afdeling met twee krantenabonnementen. Als ik ze uit heb, dan leg ik ze op de leestafel zodat de andere bewoners ze ook lezen kunnen.”

Ook een oud krantenartikel uit een Hoogeveensche Courant van 1994 wordt tevoorschijn gehaald. Het gaat over zijn vertrek bij Stichting Het Drentse boek. Een van de lange lijst aan organisaties en stichtingen waar hij in heet bestuur zat.

„Totdat de dokter zei dat ik moest minderen. Ik zat toen in 9 besturen en moest dat van de dokter minderen naar 2”, herinnert hij zich.

Verslaafd aan chocolade

Op zijn eigen stoel met wieltjes, rolt hij van van voor naar achteren terwijl hij vertelt over vroeger. „Hij heeft nog belangstelling voor iedereen”, vertellen zijn kinderen. „Hij houdt ook heel erg van chocolade”, is het volgende wat verklapt wordt. Het is te zien, want Rijkel heeft niet alleen heel veel bloemen voor zijn bijzondere verjaardag gekregen, ook is hij verwend met heel wat repen chocolade.

„Ken je die van 70 procent”, vraagt hij. „Elke avond breek ik een paar blokjes in heel veel kleine stukjes en die eet ik dan op.” Zijn kinderen lachen: „Hij is verslaafd. Zonder chocolade kan hij niet slapen.”

Boerderij

100 jaar geleden, op 27 januari 1920 werd hij geboren in Kerkenveld als eerste kind van Hilbrand Koiter en Rolina Oosterkamp. Na de lagere school in Kerkenveld en een jaar MULO in Hoogeveen, ging hij naar de HBS van het Menso Alting Lyceum. Na de HBS studeerde hij twee jaar aan de Landbouw Hogeschool in Wageningen. Door de oorlog stopte hij daarmee en hij keerde terug op de boerderij van zijn vader in 1942. „Een gemengd boerenbedrijf met koeien, varkens, kippen en ook werden er aardappels, rogge en bieten geteeld.”

De verdwenen verlovingsring

Tijdens de oorlog leerde de boerenzoon zijn vrouw Tine Visser kennen, die stage kwam lopen voor haar opleiding N19 (lerares landbouwhuishoudkunde) met wie hij in 1948 in Haarlem in het huwelijk trad. „Ze was geboren in Indonesië”, vertelt hij. Samen kregen ze 4 kinderen, 9 kleinkinderen en 6 achterkleinkinderen. Een anekdote over zijn verlovingsring mag deze middag niet ontbreken. „Die raakte ik kwijt.” Rijkel draait even aan zijn vinger waar de ring ooit zat. „Hij was te groot geworden en viel af. In de voerbak van de varkens.” Een van zijn zoons vult aan: „Nooit meer teruggevonden. Ja, misschien bij de slager.”

Na de oorlog werkte Rijkel in Den Haag bij het Productschap voor Vee en Vlees. In 1950 moest hij daar als gevolg van een reorganisatie en inkrimping weer stoppen. Hij miste zijn Drenthe erg en keerde er terug als medewerker bij een landbouw- verzekeringsmaatschappij in Ruinen en woonde in Pesse. In 1952 overleed zijn moeder en keerde hij op verzoek van zijn vader met gezin terug naar de boerderij in Kerkenveld.

Van boer tot bankdirecteur

Een van de belangrijkst momenten in zijn leven was wel de carrièrewissel die hij maakte. Rijkel: „Ik wilde boer worden, maar werd bankdirecteur.” Dat was hij bij de Stichting Nutsspaarbank in Hoogeveen, waar hij de fusies en transitie van de Nutsspaarbank naar respectievelijk de Bondsspaarbank en de SNS-bank mee vorm gaf. Hij woonde sindsdien met zijn gezin boven de bank in de Raadhuisstraat. Hij besloot zijn werkzame leven als rayondirecteur Drenthe van de SNS Noord Nederland in 1982.

Rijkel woonde na zijn pensionering 25 jaar in het appartementencomplex Monterra aan de Zaaier. Zijn vrouw overleed in 2003. Na zijn pensioen besteedde hij met plezier veel van zijn tijd in de tuin van zijn geliefde zomerhuisje in Koekange.

Nu hoopt de oud-bankdirecteur de 101 te halen in het ‘Jannes’. „Elke dag begin ik als de mooiste dag van mijn leven.”, Zo hoopt hij zijn grootmoeder te verslaan. „Zij werd ook 100, maar de 101 haalde ze niet. Ik hoop u volgend jaar hier weer te zien”, zegt hij optimistisch tegen de burgemeester.