Maandaggevoel: Nicole Donkervoort
Door Nicole Donkervoort

Laat de zon maar schijnen!

Op de valreep van 2019 is het gelukt: werkende zonnepanelen!

We hebben een goed geïsoleerd huis, scheiden afval keurig en kiezen zo nu en dan voor een maaltijd zonder vlees. Maar langzaam maar zeker werd het gevoel sterker: zouden we niet ook iets moeten bijdragen aan de energietransitie door middel van zonnepanelen? Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. We hebben een rieten kap wat niet handig is voor zonnepanelen. Opvallend is dat alle consumentenwebsites zijn ingericht met informatie over dakopstellingen. Niet bruikbaar voor ons dus. Gelukkig vonden we een gespecialiseerd bedrijf dat goed advies gaf en met een mooie oplossing kwam voor een tuinopstelling.

Voor zonnepanelen in de tuin is kennelijk een vergunning nodig. Op de site van gemeente De Wolden, een plattelandsgemeente met meer woningen met riet op het dak, was daar opvallend genoeg niets over te vinden en zelfs geen algemene informatie over zonnepanelen. Best gek gezien haar groene ambities. Uiteindelijk vonden we een landelijke overheidswebsite waar je digitaal kon achterhalen of er een vergunning nodig was en deze kon aanvragen. Er was een bouwvergunning nodig met veel bouwgerelateerde vragen die we nauwelijks konden beantwoorden. Aangezien we geen investering gingen doen zonder zeker te weten dat we de panelen mochten plaatsen moest dit eerst afgerond zijn.

En dus werd de volgende stap een bezoek aan de gemeente, waar de toegewezen ambtenaar niet aanwezig bleek te zijn. Diegene die wel aanwezig was, bleek uitermate behulpzaam, maar kwam met zoveel “huiswerk” op de proppen dat iedereen die ook nog maar een beetje zou twijfelen over wel of geen zonnepanelen direct zou afhaken. Een paar zaken waren wel direct helder: het totaaloppervlak aan panelen moest binnen de 50 vierkante meter blijven en de panelen mochten maximaal 1,5 meter hoog zijn. Daar werden wij blij van, want daar voldeden wij ruimschoots aan. Onze panelen zijn slechts 30 centimeter hoog en liggen bovendien ook nog eens zo’n 50 meter van de openbare weg af. Bovendien liggen op percelen om ons heen soortgelijke opstellingen als wij wilden realiseren. Het zou dus snel te regelen moeten zijn. Niets bleek minder waar, maar de aanhouder wint, hoewel ook wij een paar keer het gevoel hebben gehad: waar zijn we in hemelsnaam aan begonnen. Maar uiteindelijk was de vergunning daar. Sinds afgelopen week liggen ze er. Aangesloten en wel. Het is geweldig om te zien via een app hoe je zelf elektriciteit produceert. De tijd van het jaar werkt natuurlijk nog niet mee, maar het voelt nu al goed dat we toch hebben doorgezet. Vol verwachting kijken wij uit naar 2020. Laat de zon maar schijnen!