Vitesse'63 verslaat Ruinen na strafschoppen

Ruinen/Koekange - In het hol van de leeuw heeft Vitesse’63 vrijdagavond beslag gelegd op de eindzege van het veertigste kerstzaalvoetbaltoernooi in Ruinen. Via strafschoppen werd de ‘thuisploeg’ verslagen, nadat de score in de reguliere speeltijd op 1-1 was blijven steken. Noordscheschut eindigde op plek drie.

De ploeg uit Koekange bevatte op de avond van de finale in Ruinen een mix van spelers van het eerste en tweede elftal, omdat de club deelneemt aan drie zaaltoernooien gedurende de winterstop. Ruinen trad wel op oorlogssterkte aan. 

In de aanloop naar de finale hielden de geel-roden Havelte (3-0) en Noordscheschut (2-0), dat bij lange na niet op volle sterkte acteerde, achter zich. Alleen tegen het tweede elftal van ZZVV uit Zuidwolde volgde geen winst (1-1). Ruinen versloeg het ‘tweede elftal’ van de mixploeg uit Noordscheschut (0-1) en rekende af met Alcides (2-3). De Meppelers verschenen eveneens met een verzamelploeg van lagere elftallen. Tegen Oranje Zwart kwam Ruinen niet verder dan 0-0.

Vitesse'63 blijft rustig

De formatie van gelegenheidstrainer Lambertus Nijenmanting overleefde in de beginfase van de finale de aanvallen van een ontketende thuisploeg. Al binnen de eerst gespeelde minuut raakte Ruinen al de lat via Elmar van Belkum en werd doelman Ronald Oldengarm getest in een klutssituatie. Niet veel later was het weer Van Belkum die de lat torpedeerde. Ditmaal vanuit een hoek waarbij een doelpunt logischer was geweest, aangezien Oldengarm niet meer bij de bal kon op het moment van schieten.

Maar Vitesse’63 bleef onaangedaan en ging rustig op zoek naar een mogelijkheid en vond deze uiteindelijk ook via Tim Kuik. Hij frommelde de plofbal achter doelman Marnick Pinxterhuis voor de 0-1. De Koekangers leken het prima te vinden en zochten alleen nog via een uitbraak naar een goal. Maar deze werd, vaak door een redding van de uitblinkende Pinxterhuis, niet gevonden.

Hoop aan diggelen gepoeierd

Ruinen moest het van een individuele actie hebben in de slotfase, want Vitesse’63 hield het zaakje achterin goed dicht. Gelukkig voor Ruinen kwam die actie er ook, twee minuten voor tijd. Een prachtige knal in de kruising van Anthal Horlings betekende een gelijke stand, die ook bij het laatste fluitsignaal nog op het scorebord stond. De strafschoppenserie volgde direct.

De aangewezen specialisten van het leidersduo Henk Joosten en Tiemen Stegeman lieten zich niet van hun beste kant zien, want zowel Alwin Dietz als Van Belkum stuitten op Oldengarm. Aan de andere kant deden Sander en Bartjan van Dijk hun werk wel goed. Horlings bracht de spanning nog enigszins terug, maar die hoop poeierde Jeroen van den Berg genadeloos aan diggelen met een schot in de bovenhoek. 

‘Eeuwige roem, toch?’

Voor Nijenmanting is de winst in Ruinen alleen maar ‘bonus’. ,,De taak bij mijn aanstelling was dat ik de sfeer tussen het tweede en derde elftal moest opkrikken. Met het tweede staan we nu op het veld bovenaan en gaan we vol voor de titel, en ook bij het derde draaien de zaken goed. Dat we dan op dit toernooi met hulp van gasten van het eerste ook nog winnen, is alleen maar leuk. Ik zie aan die jongens dat ze hier plezier aan beleven en daar doe ik het voor.” 

Voor de gelegenheid is hij opgetrommeld om de ploeg uit Koekange te leiden bij het kerstzaalvoetbaltoernooi. ,,Als het maar met voetbal te maken heeft, mogen ze me altijd bellen.” Dat blijkt ook, want de oefenmeester staat naar eigen zeggen zo’n zes dagen per week op een voetbalveld. Of als speler bij DOS’63, of als trainer bij Vitesse’63. ,,Ik denk dat ik een beetje voetbalminded ben”, zegt hij lachend. Maar een enorme zaaltacticus lijkt hij niet, want een meesterplan bereidde hij niet voor. ,,We kwamen met niks en hebben lekker vrij gevoetbald. Dat je dan naar huis gaat met een prijs, is gewoon prachtig.”

De trainer uit Hoogeveen draait zijn hand niet om voor een toernooitje als dit. In een grijs verleden won hij het toernooi als speler met SV Pesse, waarmee hij ook speelde op toernooien als het Protos Weering Zaalvoetbaltoernooi en het Jan Bralten-toernooi. Maar wat hij precies gewonnen heeft in Ruinen, is hem vlak na het laatste fluitsignaal nog niet helemaal duidelijk. ,,Eeuwige roem, toch?”