Maandaggevoel: Leonora de vries
Door Leonora de Vries

Girlpower

Een scherpe koude wind komt de hoek om op de parkeerplaats. De eerste nachtvorst is een feit. Het is vroeg en nog stil buiten. Een buurvrouw worstelt om een fiets achter in haar auto te krijgen. De tweewieler is onwillig. Ik twijfel; moet ik een helpende hand bieden? Maar zodra ik mijn laptoptas in de auto heb gelegd en mij omdraai zie ik dat ze het voor elkaar heeft.

Drie dames op een koude parkeerplaats

Dan beginnen aan mijn eigen klus: ramen krabben. Ik had stiekem gehoopt dat het nog niet hoefde, maar ik moet toch aan de slag. Na het starten van de auto, het aanzetten van de achterruitverwarming en de blower op de voorruit ga ik met de krabber in de weer. ‘Over een week of wat is het vaste prik’, realiseer ik me.

Op de parkeerplek naast me arriveert een auto. Een beetje jaloers kijk ik naar de totaal ontdooide ruiten. Een andere buurvrouw stapt uit. Ze ziet mijn blik en lacht. Voordat ik het weet heeft zij haar knalgroene ruitenkrabber gepakt en stort zij zich op de andere kant van mijn voorruit. ‘Ik helpen’, zegt ze. Ik ben overdonderd. Ik ken haar amper. We groeten elkaar alleen maar. ‘Dank je’, stamel ik dankbaar.

In no-time is het ijs van de ramen verdwenen. De buurvrouw met de fiets in haar auto is al weg. De hulpvaardige buurvrouw stopt de randen van haar hoofddoekje goed en zwaait. ‘Dag!’ Over goed inburgeren gesproken... ‘Fijne dag’, roep ik haar na.

Onderweg naar kantoor kan ik enkel glimlachen om de bijzondere start van de dag: drie vrouwen op een parkeerplaats, allen actief in de maatschappij op hun eigen manier. Geen man te zien. Dat is nog eens girlpower.

Nog eens drie vrouwen

Het einde van de dag op de terugweg naar huis denk ik weer aan ‘girlpower’. Die middag nam namelijk Jeroen Bottema afscheid. Onze enige mannelijke collega in vaste dienst van de Hoogeveensche Courant. Na bijna 19 jaar collegiaal kameraadschap ga ik hem zeker missen. We blijven op de redactie over met drie vrouwen.

Een unicum realiseer ik me. In de historie van de Hoogeveensche Courant is deze nog nooit gerund door alleen maar vrouwen. Vroeger was het krantenwezen sowieso een mannenbolwerk. Wat is de wereld veranderd. Ook zonder Jeroen gaan wij zorgen voor mooie kranten. We gaan ervoor: girlpower!