Louis Brander wil meer bekendheid voor selectief mutisme: ‘Niet durven praten is knap lastig’

Hoogeveen - Hij had eigenlijk altijd al wel door dat er iets niet goed was, maar kwam er pas achter na veel onderzoeken. Louis Brander (25) uit Hoogeveen heeft selectief mutisme. En dat betekent dat je eigenlijk niet durft te praten met en tegen andere mensen. ‘Het komt doordat ik heel verlegen ben. En dat is soms heel frustrerend.’

Deze aandoening beïnvloedt zijn dagelijks leven behoorlijk. ‘Het is niet alleen voor mij lastig, maar ook voor mensen die met mij omgaan. Ze weten vaak niet hoe ze moeten reageren. Soms behandelen ze me heel kinderachtig. Dat gebeurde vooral in de periode dat ik niet praatte. Mensen dachten zelfs dat ik geen koffie zou kunnen zetten, maar dat is natuurlijk onzin. Dat lukt me echt wel!’, vertelt Louis in een van zijn vlogs, die op YouTube staat.

Ja of nee

Bijna drie kwartier kletst hij daar vol. Af en toe met een hele korte pauze, maar het gaat goed. In tegenstelling tot het interview, dat ‘face to face’ plaatsvindt. Dat vindt hij erg spannend, geeft hij toe en de vragen die hem worden gesteld, beantwoordt hij dan ook vaak met ja en nee. En dat terwijl hij eigenlijk dolgraag wil praten en veel te vertellen heeft. Het is alsof hij wordt geblokkeerd.

Selectief mutisme is een psychische aandoening. Mensen die deze aandoening hebben durven niet te praten in sommige sociale situaties. De schatting is dat selectief mutisme bij 1 tot 7 op de 1.000 kinderen voorkomt. Selectief mutisme komt in uitzonderlijke gevallen ook voor op volwassen leeftijd en dat is dus bij Louis het geval.

Contact met huisgenoten

Louis woont al enkele jaren begeleid in Hoogeveen en volgt dagbesteding. Hij werkt dan met computers en ontwerpt flyers voor evenementen. Hij werd geboren in Smilde, maar verhuisde al snel naar Assen, waar hij zijn jeugd doorbracht. Hij ging begeleid wonen in Orvelte en woont nu dus in Hoogeveen, waar het hem goed bevalt. ‘Ik heb af en toe contact met mijn huisgenoten. Praten gaat steeds wat beter. Daar vertel ik wat langere verhalen aan’, vertelt hij voorzichtig. ‘Ook praten met de begeleiding gaat goed en daar ben ik blij mee.’

En dat het goed gaat blijkt. De laatste tijd zoekt Louis de spanning echt op. ‘Zo deed ik een tijd terug auditie voor Goede Tijden Slechte Tijden. Ik had me ingeschreven bij een castingbureau en heb ik een kleine rol gehad. Ik zat tijdens die audities in de wachtkamer en dat was zo spannend. Daarna kwam de regisseur en moest ik alleen naar binnen. Iedereen was aan het praten en ik niet. Ik had wel het idee dat iedereen dacht: waarom praat hij niet.’

Louis vindt dat hij veel doorzettingsvermogen heeft en is daarom ook overtuigd van het feit dat het straks beter gaat. Zo benaderde hij De Telegraaf, gaf een telefonisch interview en speelde hij dus een rol in GTST. Het gaat hem lukken, Louis zal makkelijker gaan praten. Hij weet het zeker. ‘Ja, ik hoop het – heel erg!’