Schatkist van de boswachter vertelt zijn eigen verhaal

De liefde voor de natuur is bij mij al vroeg begonnen. Als kleine jongen ging ik veel met mijn grootvader op stap. Wij maakten dan eindeloze wandelingen door de bossen rondom Soest. Tijdens deze wandelingen vond ik altijd van alles. Kiezelstenen, botjes, veren, konijnenkeutels, je kan het zo gek niet bedenken.

Verzamelen van natuurschatten zat er al vroeg in. Toen wij later naar de Veluwe verhuisden, nam die natuurinteresse serieuzere vormen aan. Met mijn neef maakte ik lange struintochten over de Elspeter Heide of over Landgoed Welna. Niet zelden kwamen wij thuis met een reeënschedel, een bot van een zwijn, een aantal uilenballen of een dode duif. Vooral nieuwe soorten waren natuurlijk belangrijk. Niet onbelangrijk was: hoe bewaar ik mijn natuurvondst? Veren en botjes zijn geen probleem. Uilenballen kan je het beste droog een paar dagen in de vriezer leggen. Dan zijn eventuele eieren van motten dood en houd je ze lang goed. En met een klein beetje haarlak erover gespoten, kan je ze jaren bewaren.

Enkele jaren ouder verlegde ik mijn verzamelwoede in de richting van vogels kijken. Want ook dat is een vorm van verzamelen. Tijdens de vele excursies naar onder andere de Waddeneilanden, bleef mijn oude verzameldrift natuurlijk aanwezig. De vondst van de schedel van een bruinvis op Schiermonnikoog vormt een van de hoogtepunten.

Het verhaal

Gaandeweg de jaren heb ik kasten vol natuurvondsten verzameld. Gelukkig heb ik een beroep gekozen waarbij een uitgebreide natuurverzameling goed van pas komt. Enkele jaren geleden heb ik uit al mijn vondsten een overzichtelijke doorsnede gemaakt: een aantal mooie schedels en botten, een collectie veren, vogelringen, braakballen en slangen op sterk water. Bij elkaar representatief voor onze Nederlandse natuur en wat je daarin kan vinden, als je er oog voor hebt. Al die vondsten zitten in een grote houten kist, samen met enkele natuurgidsen en een paar loepjes en vergrootglazen. Dit is de Schatkist van de Boswachter, met één belangrijk doel: natuureducatie.

Ik neem deze kist mee als ik een school bezoek of zoals laatst bij het boswachter-spreekuur op het Taribush Kuna Festival bij Dwingeloo. En, als die schatkist opengaat, dan vertelt hij zelf zijn verhaal! Nog steeds kan ik het niet laten om dat kleine blauwe veertje van de gaai op te rapen, het zoveelste konijnenschedeltje mee te nemen of die glanzende paardenkastanje in mijn zak te steken. Verzamelen, als het er eenmaal in zit, raak je het niet meer kwijt.

Hans Kruk, boswachter Staatsbosbeheer.