Maandaggevoel: Leonora de vries
Door Leonora de Vries

Kinderen zijn vooral bang voor pesten en armoede

De afgelopen dagen sprak ik meerdere Hoogeveense moeders over hun ervaringen met arm zijn. Hoe zij hun kinderen alles proberen te geven en hoe dat niet lukt. Het raakte me diep. Want natuurlijk ken je de verhalen, maar door met deze vrouwen te praten kwam het veel dichterbij. Het vangnet van de bijstand is gewoonweg mager.

Eigenlijk te mager om fatsoenlijk te kunnen leven in de zin van onderdak, genoeg eten en meedraaien in de maatschappij. Probeer maar eens te leven van 50 tot 70 euro per week met 3 personen.

Deze vrouwen vechten stuk voor stuk als leeuwinnen voor het welzijn van hun kinderen. Noem het moederinstinct. Volgens Unicef zijn Nederlandse kinderen bang voor pesten (nr. 1) en armoede (nr. 2).

Omdat ik nooit arm ben geweest heb ik eens om mij heen rondgevraagd en kwam heel wat mensen tegen die het wel kennen. Bijna allemaal werden flink gepest omdat zij niet konden meekomen met de maatschappelijke normen: zie daar nummer 1 en 2. Sommigen hebben het verwerkt, anderen dragen er nog altijd de littekens van.

Littekens voorkomen

En die littekens voorkomen is wat de gemeente Hoogeveen de laatste jaren probeerde. In 2016 werd het plan Aanpak armoede en schulden 2016 - 2020 gepresenteerd. Daarin staat: ‘We hebben extra aandacht voor jeugd. Kinderen uit arme gezinnen moeten net als andere kinderen kunnen meedoen aan sport, cultuur, schoolreisjes en andere activiteiten. Wij vinden het belangrijk dat onze kinderen veilig en kansrijk opgroeien onder goede omstandigheden.’

En wat gebeurt nu? De eerste ‘Extra bijstandpost’ is geschrapt. Maar op meerdere vlakken vrezen minima-ouders nu voor het verdwijnen van steun.

Een doelstelling van het Hoogeveense armoedebeleid was dat het aantal kinderen dat in Hoogeveen opgroeit in een gezin met een inkomen tot 100 procent van het sociaal minimum in 2018 naar beneden is gebracht van 960 naar 860. Ik ben benieuwd wat daarvan terecht is gekomen en waar de gemeente nu naartoe wil. Ik denk dat vele ouders dat nu eigenlijk ook wel graag willen weten.

En de kinderen? Die blijven vooral bang voor pesten en armoede. En voor sommigen komen beide nachtmerries uit.