Ook tijdens gortdroge zomer groeien courgettes als kool

Hoogeveen - De blauwe bessen pronken aan de struiken, de eerste pompoenen zijn zichtbaar, courgettes groeien de pan uit, er hangen uien te drogen en er staan verbazend veel bloemen in de volkstuinen van Ons domein aan het Krakeel.

Ons Domein in Hoogeveen heeft twee locaties: een in Krakeel en een in De Weide. Met de oogst in volle gang nam de Hoogeveensche Courant een kijkje op het complex in Krakeel.

Vroeg op de avond is al menig tuinliefhebber aan het werk op zijn eigen stukje grond. Waar de een sjouwt met gieters en emmers water gebruikt de ander een pomp om water uit de sloot te halen. Het is gortdroog vertelt beheerder Jan van der Ploeg. Sinds november heeft hij deze functie overgenomen van zijn voorganger. ‘Het mag wel een maand regenen. We hebben allemaal veel gesproeid. Gelukkig hebben we diverse sloten op het complex en wellen met pompen.’ In de brede sloot stroomt helder water waar een fikse school kleine visjes zwemt.

Een andere tuinder genaamd Jan is juist flink aan het sproeien op zijn grondstukje. Hij heeft hiervoor een speciale pomp in de sloot geplaatst en hij houdt de dikke slang omhoog zodat de straal in een mooie boog een flink deel van de lap grond nat sproeit. Met heftige bewegingen haalt hij de slang op en neer. De andere tuinders die het sproeigeweld zien lachen er hartelijk om. ‘Jan heeft er zin in.’

 

124 tuinen in Krakeel

Alle tuinders hebben hun eigen voorkeur wat zij planten en zaaien en dat is te zien. Geen tuin op het enorme complex (124 tuinen van 1 of 2 are) is hetzelfde. Van der Ploeg zelf houdt van uien, wortelen, peren en pruimen. In zijn kas hangen aan zijn nectarinestruik zelfs 4 vruchten. Trots laat hij ze zien. Ook de tomaten in de kas kleuren mooi rood. ‘Die kweek ik voor mijn vrouw. Ik vind ze niet lekker.’ Naast de kas staan sperziebonen op staak. Plukken moet hij deze met een trap. ‘Ze blijven maar komen’, lacht hij.

 

Kassen en tuinhuisjes

Op veel percelen staat net als bij Jan van der Ploeg een kas, overkapping of tuinhuisje. ‘Daar is tegenwoordig wel een maximumbouwhoogte voor vastgesteld. Verder zijn er niet zo enorm veel regels. Natuurlijk mag je geen kippen houden op de tuin.’ Tijdens de rondwandeling is hij ondanks deze opmerking toch met een aantal dingen niet erg blij: rigoureus gesnoeide hulst bij een van de waterpompen, een afscheiding van asbestplaten, kapotte kruiwagens in het gezamenlijk opslaghok, een totaal verwaarloosde tuin op een opkrullend tapijt op een looppad tegen het onkruid. ‘Daar struikelen mensen over, dat is niet de bedoeling.’

Maar de tuinders lijken allemaal erg tevreden. Harrie heeft al en jaar of 15 een tuin bij Ons Domein. ‘Ik zit hier bijna elke avond en de zaterdag. Toch ontkomen de courgettes me’, zegt hij wijzend op een aantal reusachtige exemplaren. ‘Die zijn niet lekker meer; te groot.’ Op het achterste deel van de tuin is dochter Elma bloemen aan het plukken. ‘De beestjes (insecten – red.) willen ook wel wat.’ Met een bos bloemen in de hand komt Elma ook praten bij het hek. ‘Hoe meer je plukt, hoe meer bloemen je krijgt. Dit jaar hebben we heel veel zinnia’s en een wilde bijenmix. Insecten zijn zo belangrijk.’ Meerdere mensen vinden bloemen belangrijk en er bloeit dan ook heel wat op het moestuincomplex.

 

Armeense kruiden

In de tuin van Ararad Ohanesian ligt alles en dan ook alles er piekfijn bij. Aan zijn overkapping hangen bosjes uien te drogen. ‘Reusachtige uien’, vindt hij zelf. De Hoogevener (oorspronkelijk een Armeen uit Irak) heeft ze opgekweekt uit zaad. Eerst in de kas, later in de volle grond. Enthousiast vertelt hij over de gewassen in zijn tuin terwijl uit de radio een Nederlandse popzender klinkt. Ararad voelt zich thuis op de tuin. Speciaal zijn de Armeense kruiden aan de rand en de hele scherpe pepers. ‘Hele hete pepers’, benadrukt hij als hij een flinke hand pepers plukt en meegeeft. Dat zijn tuin er netjes bijligt kan ook niet anders. Hij is erg vaak in zijn moestuin te vinden. Elke dag. ‘Mijn vrouw zegt dat ik ook maar mijn bed in de kas moet zetten’, grapt hij. ‘Ik ben hier van 8.30 tot 12.00 uur. Dan ga ik thuis eten. ’s Middags ben ik hier weer en ook vaak ’s avonds van 19.00 tot 22.00 uur.’ Maar niet iedereen is er zo vaak. Beheerder Jan van der Ploeg schat het op 10 uur per week en een andere tuinder heeft het over een keer per week een paar uur.

 

Kosten erg laag

Het seizoen om een moestuin te huren loopt van november tot november. De kosten zijn best laag. Naast een contributie voor de vereniging en een borgsom kost het huren van een are grond slechts 10 euro per jaar. Er zijn nog enkele percelen beschikbaar voor het nieuwe seizoen. Meer informatie hierover via de website www.vtvonsdomein.nl