Tranen vloeien bij afscheid Jan Steenbergen

Fluitenberg - Wat had hij graag zijn acht jaar als wethouder volgemaakt, maar het mocht niet zo zijn. Jan Steenbergen legde op 13 juni per direct zijn functie als wethouder van de gemeente Hoogeveen neer na een vertrouwensbreuk met zijn eigen fractie (Gemeentebelangen) in de gemeenteraad. Vanmiddag nam hij in een bomvolle Schildhoeve in Fluitenberg afscheid.

Honderden mensen schudden Steenbergen en zijn echtgenote Rieneke de hand, evenals vele collega-bestuurders, kennissen, vrienden en bekenden.Het echtpaar wordt overladen met cadeaus en bloemen en de tranen vloeien rijk. Een ding is zeker: de afgelopen vijf jaar hebben velen deze Fluitenberger in hun hart gesloten.

Vertrouwensbreuk

Steenbergen stapte in juni noodgedwongen op nadat er volgens hem een vertrouwensbreuk ontstond tussen hem en zijn fractie: 'Als dat vertrouwen er niet is, trek ik mijn conclusies en stap ik op. Hoe moeilijk dat ook is’, vertelde hij eerder. De bom barstte in juni tijdens een gezamenlijke vergadering van bestuur en fractie. Steenbergen voelde zich te weinig gesteund door fractie en bestuur en vroeg daarom om een vertrouwensstemming. In deze stemming kreeg hij een meerderheid, maar niet voldoende voor hem om verder te gaan als wethouder.

Er zijn weinig sprekers vanmiddag. Burgemeester Karel Loohuis is aan het woord en ook Steenbergen zelf neemt de microfoon in de hand. Loohuis is vol lof over zijn naaste collega en heeft het ook moeilijk met het vertrek van Steenbergen.

Een eerder afscheid dan verwacht

‘Een afscheid dat drie jaar eerder dan gepland en verwacht plaatsvindt, een ander afscheid dan jij en ik hadden verwacht. Geen enkele politieke bestuurder hoopt in de positie te komen van Jan of mee te maken wat Jan de afgelopen tijd heeft meegemaakt. Vaak wordt gezegd: ‘Zo is politiek, hard en dat weet je als je eraan begint.’ Onzin natuurlijk. Ook in de politiek zijn er normen en waarden en ga je menselijk met elkaar om.’

Loohuis refereert aan de boosheid, de pijn en het onbegrip die Steenbergen voelde na zijn beslissing om te stoppen. ‘Hij was nog lang niet klaar met het wethouderschap en de daarbij behorende dossiers. Het verdriet bij hem, bij zijn gezin, zijn directe collega’s. Het raakt ons ook.’

Anekdotes

Maar gelukkig kan er ook gelachen worden. Loohuis vertelt een paar prachtige anekdotes. Over zijn verstrooidheid en Steenbergen die vaak in gedachten verzonken was. ‘Als hij nou bleef zitten, dan was het niet zo erg geweest. Maar Jan ging vaak lopen en dat leidde vaak tot pijnlijke situaties, zoals bij het afdalen van de trap. Al dromend vergeet je dan die laatste tree, met een snoekduik als gevolg.’

Steenbergen is blij verrast dat er zoveel mensen zijn die hem de hand komen schudden. ’Deze belangstelling sterkt mij enorm, net als de vele berichten die ik ontving nadat ik bekendmaakte dat ik af zou treden. Jammer, heel jammer, dat ik dit ambt niet acht jaar mocht vervullen. Ik had het graag gedaan, maar zo is soms de politiek. Ik ben blij dat ik dit afscheid nu heb en niet pas na de vakantie. Ik wilde dit graag, het is goed om iedereen nog even te zien.’

Steenbergen zou Steenbergen niet zijn als hij niet nog even enkele mensen naar voren roept. Hij heeft bloemen voor Martijn Schuring en Ciska Florissen, collega's die hij dagelijks sprak. Ook oud-gemeentesecretaris Henk de Vries krijgt bloemen. Allemaal lopen ze met ogen vol tranen de zaal weer in. En Steenbergen? Die bedenkt nu al wat hij straks gaat doen. Tot rust komen en sommige bedrijven vereren met een bezoek. 'Ik hoop iedereen die hier nu is weer te ontmoeten.' En zijn typerende lach buldert door de zaal.