Maandaggevoel: Jeroen Bottema
Door Jeroen Bottema

Zwarte Donderdag en de gevolgen

Zelden ben ik zo vaak op een artikel aangesproken als dit weekend. De politieke situatie in Hoogeveen heeft er diep ingehakt. Het aftreden van wethouder Jan Steenbergen en daarna een raadsvergadering die meer op een Poolse landdag leek dan een gemeenteraadsvergadering, waar het belang van de Hoogevener voorop stond, laten mijn plaatsgenoten niet onberoerd.

De reacties varieerden van een totale afkeer van de Hoogeveense politiek tot grote zorgen om de bestuurbaarheid van de gemeente. Ik deel deze zorgen. Iemand opperde het idee dat de provincie de macht maar over moest nemen in Hoogeveen. Ik kom uit Steenbergen in West-Brabant. Daar is dat al een keer gebeurd. De situatie in Hoogeveen is gelukkig nog lang niet zo erg, maar helemaal uitsluiten dat de chaos nog groter wordt doe ik ook weer niet.

Het borrelt al langer in de Hoogeveense politiek. Zwarte Donderdag was daar een (voorlopig) hoogtepunt van. Als journalist is het natuurlijk prachtig. Er is leven in de brouwerij. Voor de politiek is het een ramp.

Raadsleden hebben slapenloze nachten

Ik ben ervan overtuigd dat alle raadsleden het hart op de juiste plek hebben. Ze willen het beste voor Hoogeveen en haar inwoners. Maar de verschillende blokken (oppositie en coalitie) houden elkaar stevig in een houdgreep. Dat dat zeer doet bleek donderdag. Een raadslid verklapte aan mij slapeloze nachten van alle toestanden te hebben en te twijfelen of de gemeentepolitiek het nog allemaal wel waard was. Toch gloort er ook hoop.

Ironisch genoeg was er twee dagen na Zwarte Donderdag het Verbindingsfestival van de gemeente. Daar vroeg ik aan iemand van de oppositie of hij samen met een persoon van de huidige coalitie en nieuwe coalitie zou kunnen vormen. ‘Ja’, was het resolute antwoord. Zo denk ik er ook over. De verschillen in de Hoogeveense politiek zijn niet zo groot. Sterker nog, ze zijn klein en overbrugbaar. Het enige dat daarvoor gedaan moet worden is dat de raadsleden over hun eigen schaduw heen moeten springen. Donderdag lukte dit niet door alle emoties, maar ik ben ervan overtuigd dat raadsleden niets liever willen. Tijd voor een hutje op de hei. Ik weet er nog wel een.