Rabobank Het Drentse Land nauw betrokken bij Hoogeveense Uitdaging

Hoogeveen - De Hoogeveense Uitdaging ontving onlangs een donatie van 10.000 euro uit het Stimuleringsfonds van Rabobank Het Drentse Land.

Met dit geld wil de Hoogeveense Uitdaging het lokale bedrijfsleven stimuleren en uitdagen om via het zogenoemde ‘MVO-platform’ meer kennis en kunde met elkaar te delen op het gebied van maatschappelijk verantwoord en/of maatschappelijk betrokken ondernemerschap. Ook wordt een deel van het geld ingezet om het bedrijfsleven handvatten te bieden, waarmee maatschappelijk betrokken personeelsuitjes de normaalste zaak van de wereld worden op lokaal niveau. Een aantal vragen hierover aan directievoorzitter Koen Ronner.

Drie manieren

Op welke criteria heeft ‘jouw Rabobank’ de aanvraag van de Hoogeveense Uitdaging beoordeeld? ‘Binnen onze bank zijn er drie manieren waarop wij geld steken in maatschappelijke doelen en projecten. De Clubkascampagne, het Donatiefonds en het Stimuleringsfonds. Hiermee willen we betrokkenheid van onze bank bij sociaalmaatschappelijke lokaal/regionale doelen benadrukken. De Clubkascampagne is een mooi voorbeeld van wederzijdse (sportieve) betrokkenheid. Niet per se ingegeven vanuit de gedachte ‘jij vraagt geld van ons, dus wij willen jouw loyaliteit daarvoor terug’, maar om te laten zien dat wij er als bank ook voor jouw club of vereniging zijn. Het Donatiefonds is er voor wat grotere op zich staande projecten op sociaalmaatschappelijk vlak, tot een bedrag van 5000 euro en voor bedragen daarboven is er het Stimuleringsfonds. En datgene waar de Hoogeveense Uitdaging voor staat, is zeer representatief voor de doelen die wij als bank nastreven.’

Intrinsieke motivatie

Nu de bank niet meer - zoals vroeger - in elk dorp een eigen vestiging heeft, is er het gevoel dat de bank verder van haar klanten af staat. Is de Rabobank alleen nog op papier lokaal maatschappelijk betrokken of is er echt sprake van intrinsieke motivatie om ‘wel te doen’ in je directe omgeving? ‘Er zijn in Nederland nog zo’n honderd lokale Rabobanken met meerdere vestigingen per bank. In Groningen en Drenthe hebben we ongeveer duizend medewerkers en die zijn ieder verbonden met een bepaalde stad, plaats, dorp, buurt of straat in de samenleving. Zij zijn uiteraard niet verplicht om zich maatschappelijk betrokken te tonen. Toch dragen wij het wel uit, dat we als bank op die manier in de samenleving staan. Met onze intrinsieke motivatie zit het naar mijn idee goed.’

Thema’s

Welke thema’s zijn voor de Rabobank leidend binnen jullie werkgebied? ‘We zijn gefocust op duurzaamheid, leefbaarheid, milieu, gezondheid en innovatie, bijvoorbeeld in vastgoed en Food&Agri-projecten. Een geweldige afgeleide hiervan is het begrip ‘regionomie’, waarbij je als gezamenlijk bedrijfsleven in de regio zoekt naar manieren om elkaar te stimuleren om dingen te doen die de regio versterken. Dit begrip is geïnitieerd door en ook inhoudelijk opgetuigd in samenwerking met de Rabobank.’

Wie beslist er over de bestemming van sponsorgelden of donaties? ‘Iedere lokale Rabobank neemt haar eigen beslissingen op dit terrein. En elke Rabobank heeft zijn eigen ledenraad die mede bepaalt of een project wel of niet wordt gehonoreerd en werkt dus min of meer als filter.’

Algoritmes

Zullen algoritmes in de toekomst bepalen of een project voor financiële steun in aanmerking komt? ‘We moeten verdergaande en vergaande robotisering zeker serieus nemen. De ‘simpele’ aanvragen zullen misschien door een robot worden beoordeeld, maar die menselijke factor moeten we niet onderschatten. Vooral niet omdat we pretenderen een bank te zijn die het juist wil en moet hebben van verbinding. Samen de schouders zetten onder projecten die ons samen verder brengen.’

Die maatschappelijke personeelsuitjes, gaat ‘jouw’ Rabobank daar ook aan meedoen? ‘Ik juich dat van harte toe. Maar zoals ik bij een eerdere vraag al aangaf, is er geen verplichting voor medewerkers om hieraan mee te doen. Maar ik deel wel het idee, dat mensen die er aanvankelijk sceptisch tegenover staan, hun mening bijstellen wanneer ze er actief aan deelnemen. Juist door te zien en te ervaren wat het met ouderen of kwetsbaren in de samenleving doet, wanneer je hen een onvergetelijke middag of avond bezorgt, krijg je een ander beeld bij belangeloze betrokkenheid en aandacht. Daardoor kan het idee dat mensen vrijwilligerswerk in overweging nemen indirect worden aangewakkerd. Want er is genoeg te doen.’